ελληνική λεξιπλασία στα φιλανδικά(;)
Τρίτη 6 Μαΐου 2014
απόσπασμα...
Απόσπασμα
από το 9ο
βιβλίο της 11/λογίας της
Υπαρξιακής
Αναρχίας/Εσχατολογικής Ουτοπίας
(2 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book):
Ένα ξερό, γυμνό δέντρο στη μέση ενός τοπίου έρημου, που το
δολοφονεί, από το ύψος του μεσημεριού, ένας καυτός ήλιος. Μια σκελετωμένη, νέα
γυναίκα κάθεται στη λιγνή σκιά του δέντρου, έχοντας ανάμεσα στην αγκαλιά της,
στα σκελετωμένα πόδια της, ένα δεκάχρονο αγόρι. Ακούγεται το βούισμα εντόμων
και το κράξιμο κορακιών. Στα μάτια της γυναίκας διαγράφεται το πτώμα μιας
ελπίδας. Μετά τις μαχαιριές της ξηρασίας, του λιμού, ήρθε κι εκείνη της
αδιαφορίας. Η μικρή, μαύρη φυλή έσβηνε μέσα σε κείνο το εκτυφλωτικό φως του ήλιου
αβοήθητη, ξεχασμένη, λες και ήταν κάποιο κοπάδι ζώων. Το φως του ήλιου χάθηκε
μαζί με τη ζωή της σκελετωμένης γυναίκας. Το σφίξιμο γύρω από τ’ αγόρι χαλάρωσε,
μέχρι που έπαψε. Ύστερα, στη διάρκεια της νύχτας, το παιδί ρουφήχτηκε από το
αιώνιο σκοτάδι. Ήμουν εκείνο το μαύρο αγόρι;
Δευτέρα 5 Μαΐου 2014
ένα...
Ένα ποστ στο blog
μου, ένα σχόλιο του
(άγνωστού μου) Ν. Περδίκη, μια δική μου απάντηση και μια σημερινή προσθήκη μου,
εδώ:
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ...
Απόσπασμα από το μυθιστόρημα:
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ
(2 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book)
(Ο καθένας μας έχει παγιδεύσει τους άλλους μέσα
στην ιστορία του, έχει παγιδευτεί μέσα στην ιστορία τους. Αλλά και η ιστορία
όλων μας είναι παγιδευμένη μέσα στον σκοπό του γίγνεσθαι, έχει παγιδεύσει το
γίγνεσθαι. Κοντολογίς, βιώνουμε την απόλυτη ισότητα μεταξύ της Δημιουργίας και
των δημιουργημάτων της Ακόμα και στον πόνο, στο αίμα, στην κυριαρχία του Κακού.
Να γιατί η μεταφυσική εξέγερση είναι αδικαιολόγητη. Να ποιο είναι το μεγαλείο
του Θεού, ή η σκέψη της Ύλης, γενικά του Αναίτιου Τυχαίου).
Κυριακή 4 Μαΐου 2014
απόσπασμα...
Απόσπασμα από το 4ο
βιβλίο της 11/λογίας της
Υπαρξιακής
Αναρχίας/Εσχατολογικής Ουτοπίας
ΘΕΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΧΤΙΣΜΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ
(2 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book)
Λένε ότι μερικές φορές τα πεινασμένα φίδια τρώνε το ίδιο
τους το σώμα. Μπορεί η ζωή να φάει τον εαυτόν της; Κι αν ναι, από ποια πείνα θ’
αναγκαζόταν να το κάνει;
Φοβάμαι ότι η ζωή το μπορεί αυτό κάτω από το σύνδρομο της ηθικής
στέρησης από το οποίο πάσχει. Και όλα τα σημάδια μαρτυρούν πως φτάσαμε στο
οριακό σημείο. Η ηθική των πράξεων είναι η τροφή που μας λείπει. Είναι η πείνα
μας.
Σάββατο 3 Μαΐου 2014
από το Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο...
2014-05-04 (493)
? Σκέφτομαι
(με αφορμή τα γεγονότα της Ουκρανίας): Η φονική αντιπαράθεση του
ανθρώπου προς τον άλλο άνθρωπο συνεχίζεται, αλλάζοντας συνεχώς όνομα αιτίας…
Μας κυβερνούν νάνοι ήθους και ευφυίας, αντάξιοί μας. Τι, Ποιος παρακολουθεί,
απολαμβάνει αυτή την προαιώνια σφαγή; (Υπάρχει κάποιος αντάξιος του ερωτήματος;
Δύσκολο, αν όχι απίθανο, γιατί οι πολλοί το αιτιατό το βλέπουν ως Αίτιο –είναι
οι «Όροι της Ύπαρξης» το αίτιο όλων των αντιπαραθέσεων, των ιδιοτήτων, μας τους
οποίους δεν θέσαμε και τους οποίους αντιμαχόμαστε εμείς οι τραγικοί οδοιπόροι της
αινιγματικής, αιματηρής ερήμου της ύπαρξης, που στα έγκατα της ψυχής μας ποθούμε
το μεταξύ μας αγκάλιασμα).
Ê
FREE...
Free σήμερα στο ΑΜΑΖΟΝ το
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ:
free σήμερα στο ΑΜΑΖΟΝ τα
ΠΟΝΟΤΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΟΥ:
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)