1 ακόμα απόσπασμα από το 5^ο βιβλίο

Της Άλλης αστυνομικής Λογοτεχνίας

της 3^ης έντυπης έκδοσης

του μυθιστορήματος:

«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ»

«Ηγουμένη, μιλήστε μου για τον Θεό σας».

«Είναι η Αιτία που Υπάρχει επειδή υπάρχου­με. Που υπάρχουμε επειδή Υπάρχει».

«Κι αν θυμάμαι καλά κάποια σας λόγια, αυτή η Αιτία υπάρχει μόνο στην Αγάπη, στη Συμπόνια. Σ’ ένα ασήμαντο κομμάτι αυτού του Κόσμου, δηλαδή».

«Ναι. Σ’ ένα ασήμαντο κομμάτι του υλικού Κόσμου. Αλλά σε όλη την απεραντοσύνη των ψυ­χών», μου κάνει η Αναστασία κοιτώντας προς το σκοτεινό παράθυρο.

«Όμως, η μόνη μας βεβαιότητα ήταν και πα­ραμένει η ύπαρξη του υλικού Κόσμου. Η ιστορία με τις ψυχές ίσως είναι μία ιδεοληψία», λέω.

«Από μία άποψη, είναι παράλογη η πίστη στον Θεό... Το ξέρω. Όμως, ακόμα πιο παράλογη είναι η ύπαρξη του Κόσμου. Αφού δεν υπάρχει μόνο το Μηδέν, δεν είναι ό,τι πιο παράλογο η πίστη στην ύπαρξη του Θεού. Αντίθετα, είναι η μόνη λογική πίστη που μπορούμε να έχουμε».

 

Απόσπασμα από το

Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο

(1999 – 2016)

(2.400 likes )

 

2013-12-21 (444)

? Το ερώτημα ήταν: «Τι γνώμη έχετε για την κίνηση των 58;»

Καμία, τους είπα. Έχω όμως μια γνώμη, μια πρόταση για την κίνηση που πρέπει να κάνουν οι 1.350.000 άνεργοι του ιδιωτικού τομέα μαζί με τις εκατοντάδες χιλιάδες συναδέλφους τους που αμείβονται με καθυστέρηση για την εργασία τους, ή αμείβοντα με «κουρεμένους» μισθούς: Να ιδρύσετε ένα «Δημοκρατικό, Ανθρωπιστικό» κόμμα το οποίο θα λειτουργήσει ως αντίβαρο στα υπάρχοντα κόμματα που υπερασπίστηκαν και θα συνεχίσουν να υπερασπίζονται τα συμφέροντα της συντεχνίας των πολιτικών και τις άλλες συντεχνίες κρατικές ή όχι, γιατί αυτούς μόνο θεωρούν ως συμμάχους τους – εκλογικούς πελάτες τους. Όλο το φάσμα της σημερινής βουλής, αρνήθηκε να μοιραστεί το κόστος της πτώχευσης της χώρας μας δίκαια, ενώ γνώριζε πως μπορούσε να υλοποιηθεί αυτό. Να θυμάστε πως τα κόμματα εξουσίας χρέωναν με δάνεια τη χώρα μας προκειμένου, κυρίως, να καλοπληρώνουν, να διορίζουν  την υπεράριθμη εκλογική πελατεία τους και καμία αντιπολίτευση, βουλευτής, συντεχνία, ΜΜΕ, δημοσιογράφος, ή μέλος της κίνησης των 58, δεν τους είπε: «Ρε άφρονες που οδηγείται την πατρίδα μας με τους τρελούς δανεισμούς σας; Δεν βλέπετε τον ύφαλο που θα μας βουλιάξει; Δεν βλέπετε αυτό που μπορεί να δει κι ο τελευταίος απλός πολίτης;

Και έπεσε αδιάφορη σιωπή. Ανήκαν όλοι οι συνομιλητές μου σε συντεχνίες. Και τότε θυμήθηκα κάτι που είχα γράψει σ’ αυτό το ημερολόγιο: «Το συμφέρον σκοτώνει τη λογική, το αίσθημα δικαίου». Αλλοίμονο, μια χώρα θρυμματισμένης ενότητας είμαστε… Και αδύνατου ηθικού δυναμικού. Κι αυτό πληρώνουμε…

https://www.smashwords.com/books/view/381261

 

 

Απόσπασμα από το

Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο

(1999 – 2016)

(2.300 likes )

 

22/9/2003 (222)

Ø Ξανασκέφτομαι: Τα πρώτα δάκρυα που χύθηκαν από ανθρώπινα μάτια για τον πόνο ενός άλλου ανθρώπου, ή άλλου όντος, ακόμα κι αν δεν προανήγγελλαν τους ποταμούς των δακρύων, τον Γολγοθά και την Ανάσταση του είδους, σίγουρα μπόλιασαν με ηθική, νοημάτισαν το Τυχαίο της ύπαρξης του Κόσμου.

https://www.smashwords.com/books/view/381261

 

Απόσπασμα από το 7^ο βιβλίο της 11/Λογίας:

ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΑΝΑΡΧΙΑ/ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΟΥΤΟΠΙΑ

«Ο ΚΑΙΑΔΑΣ»

(3 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book)

(Αν υπάρχει το Καλό, ο άνθρωπος αποτελεί τ’ οξυγόνο του. Μόνο εμείς μπορούμε να του προκαλέσουμε θάνατο από ασφυξία. Μόνο εμείς μπορούμε να προδώσουμε την εμπιστοσύνη που έδειξε στα όντα).

https://www.smashwords.com/books/view/303879

 

Απόσπασμα από το

Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο

(1999 – 2016)

(2.300 likes )

 

2016-02-01 (577)

? Στη σελίδα 19 του 4^ου βιβλίου της αστυνομικής 5/λογίας H ΕΝΤΡΟΠΙΑ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΒΕΛΟΥΔΙΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ γράφω αυτό: “Στους οδοιπόρους της αινιγματικής ερήμου της ύπαρξης, έρχεται η κοινή αίσθηση του ταξιδιού”.

Και σκέφτομαι πως όταν αυτή η αίσθηση αγκαλιάσει το ανθρώπινο είδος η αντιπαράθεση (αιματηρή, φονική) ανάμεσά μας θα έχει αποδυναμωθεί…

1 ακόμα απόσπασμα από το 5^ο βιβλίο

Της Άλλης αστυνομικής Λογοτεχνίας

της 3^ης έντυπης έκδοσης

του μυθιστορήματος:

«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ»

(σελίδα 208)

………………………………………………………………………………………..

Πάντως, η δική μου γνώμη, πίστη πες καλύτερα, είναι πως το Φως του Θεού καταλαμβάνει μόνο ένα ελάχιστο μέρος του Είναι του Κόσμου, γιατί περιμένει την αυτοκατάλυση του Σκότους. Το Φως πρέπει να είναι προϊόν ελεύθερης επιλογής. Και το σκοτάδι του Κακού δημιουργήθηκε για να υπάρχει ο χώρος αυτής της επιλογής. Αν το Κακό, και ό,τι συνεπάγεται, δεν υπήρχε, τότε ο Κόσμος θα ήταν προέκταση του Θεού. Δηλαδή ο Θεός θα επαναλάμβανε τον Εαυτό του, στερώντας την Ελευθερία από το δημιούργημά Του. Για να διοχετεύσει ο Θεός κάπου την αγάπη Του, δημιουργήθηκε ο Κόσμος. Και ο πόνος των όντων είναι πόνος του Θεού. Ο Χρόνος είναι η διαδικασία της μετάλλαξης του Κακού σε Καλό. Είναι το διάστημα που απαιτείται για να ενωθεί η αγάπη των όντων μ’ εκείνη του Όντος. Δεν έχει πια απορίες η ψυχή μου. Είμαι χαρούμενη που όλοι εμείς αποφασίσαμε να μείνουμε στην κουκίδα του Καλού, που θα είναι το γηροκομείο που θα χτίσουμε και θα υπηρετήσουμε», λέει η Ηγουμένη.

Απόσπασμα από το

Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο

(1999 – 2016)

(2.300 likes )

 

2016-01-31 (576)

? Σκέφτομαι (σχετικά με το ανεβοκατέβασμα του θεατρικού έργου Ισορροπία του Nash» στην πειραματική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου): Βέβαια, κάποιοι την ελευθερία της Τέχνης τη χρησιμοποίησαν ως άλλοθι, και κάποιο άλλοι δεν γνώριζαν πως η συμπόνια, η συμμετοχή μας στον πόνο των άλλων, είναι υπέρτερη αρχή, αξία από τη ελευθερία της Τέχνης.

https://www.smashwords.com/books/view/381261