ακόμα ένα...

Ένα ευχαριστώ

Στον

Ηλία Φλωράκη

Για την εγγραφή σε βίντεο και τη δημοσίευση στο You Tube

Στιγμιότυπων της εκδήλωσης

Για 50/χρονα της λογοτεχνικής μου προσπάθειας:

Ê

http://www.youtube.com/watch?v=UXzXteZ1WGI&feature=youtube_gdata

 

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

 

 

 

ένα...

Ένα ευχαριστώ

Στον Γιώργο Χατζηκυριάκο

Για όσα έγραψε και είπε:

Ê

 

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο της ομιλίας μου στην παρουσίαση του βιβλίου "Το Σύνδρομο του Χάους" του Διαμαντή Φλωράκη. Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2008 στο παλιό βιβλιοπωλείο Cube στην οδό Εμ. Μπενάκη στην Αθήνα. Ξεκινώντας την παρουσίαση του Βιβλίου του Διαμαντή Φλωράκη, θεωρώ πρέπον να σας μιλήσω για τη γνωριμία μου με το συγγραφέα. Όχι, δεν τον έχω συναντήσει προσωπικά, άσχετα με το γεγονός ότι διαβάζοντας τα έργα του αισθάνθηκα πως αυτό το πρόσωπο ήταν κατά πολύ οικείο σε εμένα. Κάτι σαν μακρινός συγγενής που έφυγε για ταξίδι και κάθε λίγο μου στέλνει τις εμπειρίες του μέσα από γράμματα. Τον γνώρισα πέρσι σε αυτό ακριβώς το μέρος όπου βρισκόμαστε και φέτος, στο πρώτο Διήμερο φαντασίας που οργάνωσαν τα μέλη των Συμπαντικών Διαδρομών. Τότε ήταν που πρόσεξα ένα βιβλίο που προσφέρονταν δωρεάν. Το εξώφυλλο έγραφε: Διαμαντής Φλωράκης Τα Γονίδια της Αγιότητας και το μυαλό μου κατευθείαν πήγε στην Επιστημονική Φαντασία. Δεν θα σας κρύψω ότι δεν είμαι πολύ φίλος της Επιστημονικής καθότι προτιμώ ιστορίες με σπαθιά, κάστρα δράκους και άλλα γνωστά στοιχεία που συναντώνται σπάνια στην Επ. Φαντασία. Μα έλα που ένα βιβλίο εντελώς διαφορετικό από τα γούστα μου με ενθουσίασε τόσο που δεν το περίμενα. Μετά από τα νέα συναισθήματα και το μικρόβιο που μου κόλλησε το βιβλίο του Φλωράκη, δεν ήταν δύσκολο να αποκτήσω το Σύνδρομο του Χάους και να το απορροφήσω με την πρώτη. Γιατί αν τα Γονίδια της Αγιότητας με ενθουσίασαν, το Σύνδρομο του Χάους με υπέταξε!Θεωρώ πως ένα βιβλίο είναι επιτυχημένο όχι τόσο εάν αρέσει στους οπαδούς του είδους του αλλά όταν κατορθώνει να κερδίσει αναγνώστες διαφορετικών προτιμήσεων. Όπως έγινε στην προκειμένη με εμένα. Το Σύνδρομο του Χάους είναι ένα πραγματικό κατόρθωμα. Αλλά πριν μιλήσω για το κατόρθωμα, συνετό είναι πρώτα να σας πω και κάτι για τον ήρωα του. Το Διαμαντή Φλωράκη. Μα ποιος είναι αυτός ο Φλωράκης, αναρωτήθηκα όταν απέκτησα τα Γονίδια της Αγιότητας. Ακόμη ένας νέος Έλληνας που το έριξε στη συγγραφή για να βρει το δρόμο του στη λογοτεχνία; Όταν ερεύνησα την περίπτωση του, τότε κατάλαβα πόσο μαύρα ήταν μεσάνυχτα που είχα! Γιατί ο Διαμαντής δεν ήταν κάποιος νέος στο χώρο αλλά ένας βετεράνος. Γεννήθηκε το 1935 στην Αθήνα και μέχρι σήμερα έχει γράψει κι εκδώσει 20 βιβλία επιστημονικής φαντασίας. Όμως γιατί δεν τον ήξερα; Γιατί δεν είχα ακούσει έστω έναν λόγο από κάπου για αυτόν τη στιγμή που πρωτοεμφανιζόμενοι συγγραφείς παρουσιάζονται σαν μεσσίες της λογοτεχνίας; Αυτό είναι μια άλλη πικρή ιστορία που πάνω κάτω όλοι εσείς γνωρίζετε για την κατάσταση στην Ελλάδα. Συγγραφικά Μεγαθήρια όπως ο Ντοστογιέφσκι, ο Ουγκώ, ο Βερν, ο Δουμάς και πολλοί άλλοι ανέλαβαν την παιδική ηλικία του Διαμαντή ο οποίος γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα στην ηλικία των 12 ονομάζοντας το Ταξίδι στη Σελήνη. Όπως καταλαβαίνετε ένα τέτοιο παιδί δύσκολα θα μπορούσε να απομακρυνθεί από τη συγγραφή. Θα ήταν έγκλημα άλλωστε γιατί τότε η Επιστημονική Φαντασία δεν θα τιμηθεί από τα έργα του. Το 1963 εκδίδει το μυθιστόρημα με τίτλο οι Απίθανοι ενώ μέχρι το 1972 κυκλοφορεί τρεις ακόμα δουλειές, δύο νουβέλες και ένα θεατρικό. Το 1972 ξεκινά τη δεκαλογία της Υπαρξιακής Αναρχίας που ξεκινά με το Επιστροφή στο Μέλλον και καταλήγει στο Σύνδρομο του Χάους. Φυσικά δεν σταμάτησε εκεί, όμως η δεκαλογία της Υπαρξιακής Αναρχίας είναι το σημείο αναγνώρισης του. Μέσα από τα βιβλία της δεκαλογίας αυτής, πέρα από έναν αξιέπαινο συγγραφέα Επιστημονικής Φαντασίας, εντοπίζουμε έναν ερευνητή της ανθρώπινης υπόστασης, του πνεύματος, του συνδέσμου του με το Θεό και το ρόλο της ύπαρξης του στο Σύμπαν. Ευαίσθητος και στοχαστικός ο Διαμαντής δεν διστάζει να αναζητήσει το θείο μέσα από τα έργα του, να κυνηγήσει την πηγή του γενικού Κακού και να μεταφέρει μηνύματα αλληλεγγύης και αγάπης. Ότι ακριβώς θα νιώσετε κι εσείς εάν διαβάσετε το Σύνδρομο του Χάους. Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, το βιβλίο αποτελεί το δέκατο μέρος της Υπαρξιακής Αναρχίας. Κυκλοφόρησε το 92, έπειτα το 97 και πια το σωτήριο έτος 2008 από τις Συμπαντικές Διαδρομές. Ευανάγνωστο, ευχάριστο και σχετικά σύντομο ώστε να μην κουράζει με περιττές πληροφορίες, το βιβλίο είναι ένα άριστο πάντρεμα Επιστημονικής και Μυστηρίου. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια μελλοντική εποχή, σε κάποιο σημείο μιας παγκόσμιας κοινότητας. Έννοιες όπως Τομείς, Τομεάρχης, Μοριακή Βιολογία, Κέντρο Ψυχοσωματικής Υγείας, Εκκλησία του Σκότους, μεταφέρουν τον αναγνώστη στο μέλλον έτσι όπως το είδε η φαντασία του συγγραφέα. Μέσα από τη χρήση της πρωτοπρόσωπης γραφής ο αναγνώστης γίνεται ένα με τον ήρωα Ιππόλυτο, έναν αστυνομικό που κλίνεται να ερευνήσει έναν μυστήριο θάνατο που συμβαίνει στον Τομέα του. Ίσως να φανεί κοινότυπο, ένας αστυνομικός δηλαδή που προσπαθεί να λύσει το μυστήριο ενός ανεξήγητου θανάτου. Όμως ο θάνατος αυτός δεν είναι συνηθισμένος και τα αίτια της πρόκλησης του πρωτοφανή. Τι θα μπορούσε να σκοτώσει έναν υγιέστατο άνθρωπο στα καλά των καθουμένων; Τα πράγματα γίνονται περισσότερο μυστήρια όταν οι θάνατοι αυξάνονται ενώ τα θύματα έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: υψηλό δείκτη ευαισθησίας, καλοσύνης συμπόνιας και αλληλεγγύης, άνθρωποι χαρισματικοί, δημιουργικοί και ακίνδυνοι, όπως αφανείς καλλιτέχνες και μικρά παιδιά . Μία συγγραφέας, ένας βιολιστής, ένας ιερέας, ένα μικρό κορίτσι είναι τα επόμενα θύματα που ακολουθούν τον πρώτο θανόντα, προμηνύοντας μεγαλύτερο κίνδυνο από αυτό που ο ήρωας-αφηγητής μπορεί να φανταστεί . Τι είναι αυτό που τους σκοτώνει; Είναι μελαγχολία, είναι γονίδιο-φονιάς, είναι η Φύση ή μήπως κάτι άλλο; Γιατί όσο η ιστορία προχωρά οι θάνατοι πολλαπλασιάζονται ολοένα και πιο πολύ όσο ο αναγνώστης γυρνά με μανία τις σελίδες; Μη διστάσετε να αναζητήσετε κι εσείς το μυστήριο και να ζήσετε την περιπέτεια μαζί με τον αφηγητή. Ο Διαμαντής σας προσφέρει την ευκαιρία. Μετέχοντας στο Σύνδρομο του Χάους ένα είναι το σίγουρο: Όταν το βιβλίο τελειώσει θα δείτε τον κόσμο με άλλο πια πλέον μάτι. Γιώργος Χατζηκυριάκος.

Ê

https://www.smashwords.com/books/view/305697

 

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

 

 

απόσπασμα...

Απόσπασμα από το 9^ο βιβλίο

της Υπαρξιακής Αναρχίας/Εσχατολογικής Ουτοπίας

(3 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book)

 

«Αγάπη», μου κάνει σε μια στιγμή η Άννα, «ξέρεις τί λέει ο ιππότης του ανοιχτού κάστρου, ο αγαπημένος μου ήρωας, εδώ κάπου;»

«Τί Άννα;»

«Πως η πραγματικότητα διαφέρει από το όνειρο, μόνο ως προς το βαθμό μιας ψευδαίσθησης. Ωραίο δεν είναι;»

Ê

https://www.smashwords.com/books/view/303787

 

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

ακόμα ένα...

 

Ένα ευχαριστώ και στον Αντώνη Πάσχο από τη Θεσσαλονίκη

 που έστειλε 2 e-mails για τα έργα μου

(το πρώτο από την εκδήλωση για τα 50 χρόνια της λογοτεχνικής μου προσπάθειας

και το δεύτερο, χρόνια πριν, από την παρουσίαση βιβλίου μου στο cube).

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΣΧΟΣ

solonor20@yahoo.gr

1^ο:

Είμαι θαυμαστής του Διαμαντή Φλωράκη. Έχω διαβάσει σχεδόν όλα του τα μυθιστορήματα. Η εύστοχη και απέριττη πρόζα, η πλοκή και η συναρπαστική γραφή είναι μόνο μερικές από τις αρετές τους. Οι πρωτοποριακές ιδέες τα κάνουν να ξεχωρίζουν, ακόμα θυμάμαι την ακριβέστατη περιγραφή του you tube 30 χρόνια πριν γίνει. Όμως για μένα αυτό που κάνει τα βιβλία του Διαμαντή Φλωράκη μοναδικά είναι ο στοχασμός και οι σκέψεις στις οποίες σε βάζουν. Σε κανένα άλλο βιβλίο δεν έχω ξαναδιαβάσει τόσες πολλές φορές μια φράση, μια παράγραφο.

Ελπίζω ακόμη να διαβάσω κάτι καινούριο.

2o:

Κύριε Φλωράκη καλή σας μέρα!

Είμαι ένας από τους νέους αναγνώστες σας που είχα τη τύχη να παραβρεθώ στη παρουσίαση του Καιάδα. Αν και είχα αποκτήσει το βιβλίο δεν σας έκανα ούτε μια ερώτηση πολύ απλά διότι δεν είχα να κάνω καμία! Το μόνο που θα μπορούσα να εκφράσω είναι αυτό που σας είπα και στο τέλος λίγο πριν φύγετε. Πως έχετε τον απεριόριστο θαυμασμό μου.

Ο λόγος που στέλνω και αυτό το e-mail είναι για να αιτιολογήσω αν θέλετε την κίνηση μου. Σας θαυμάζω λοιπόν απεριόριστα διότι

1. Τα βιβλία σας που έχω διαβάσει είναι εντελώς μοναδικά. Δε σας κρύβω πως ορισμένα τα θεωρώ ίσως τα καλύτερα που έχω διαβάσει και με περηφάνια τα προτείνω σε φίλους και γνωστούς.

2. Ειδικά το επιστροφή στο μέλλον έχει την πιο ψυχρή, δίχως καμμία προκατάληψη ή εμπάθεια στάση απέναντι στο κακό και το καλό, κάτι το οποίο δε θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ πως θα διάβαζα.

3.Μέσα από τα θέματα που διαπραγματεύεστε έχετε αισιόδοξη ματιά, άλλοτε ψυχρή, άλλοτε παρηγορητική, άλλοτε ελπιδοφόρα, μα πάντα ανθρώπινη.

4. Όσο και να μη σας αρέσει, είναι γεγονός πως η φανταστική ματιά σας στο μέλλον επαληθεύεται με τρομερή ακρίβεια. Στα "πονοτρόνια" περιγράφετε μια εικονική πραγματικότητα που μέρος της γίνεται αληθινό πλέον με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια του σήμερα. Στον καιάδα περιγράφετε το youtube!!! Ίσως να είναι για σας το μέσο και όχι ο αυτοσκοπός, ίσως να είναι και ένα-επιτρέψτε μου-ανεκμετάλλευτο ταλέντο καθώς θα μπορούσατε να γράψετε βιβλία αποκλειστικά και μόνο βάση αυτής της ικανότητας σας (αν και θαρρώ πως δεν θα το θέλατε).Πάντως είναι αλήθεια.

Ακόμη πρέπει να σας πω, πως η ομιλία σας με έκανε να σας θαυμάσω ακόμα περισσότερο. Προσωπικά είχα μείνει με το στόμα ανοιχτό. Επειδή θα μιλούσα κιόλας αργότερα, η κοπέλα μου όταν είδε πως ήμουν κατά την διάρκεια της ομιλίας σας, τρόμαξε καθώς πίστεψε πως είχα πάθει κρίση άγχους για την ομιλία μου, ενώ εγώ...την είχα ολότελα ξεχάσει!!!

Δε θέλω όμως να σπαταλώ τον χρόνο σας άλλο.

 

Σας ευχαριστώ ειλικρινά που μας κάνατε την τιμή.

 

Πάσχος Αντώνης

Ê

https://www.facebook.com/#!/groups/622670704445763/

 

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

 

 

 

 

 

 

ΑΝ...

ΑΝ

Βρείτε τι υπάρχει σ’ αυτό τη μυθιστόρημα

Που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1973

Και έγινε πραγματικότητα αργότερα

Τότε

Κερδίζετε 3 e-books επιλογής σας

Του συγγραφέα

Ê

https://www.smashwords.com/books/view/296193

 

Στείλτε mail εδώ: fd@ath.forthnet.gr

 

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

 

 

255...

255 like

255 ευχαριστώ!

Ê

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

 

 

και νεο ευχαριστώ...

Ένα ευχαριστώ στον Λ. Κεραμίδα

Για όσα είπε στην εκδήλωση για τα 50 χρόνια της λογοτεχνικής μου προσπάθειας

και για την ψηφιοποίηση των βιβλίων μου για να γίνουν e-books

Ê

Ο Λευτέρης Κεραμίδας είπε:

 

Είναι αδύνατον να συνοψιστεί μια σταδιοδρομία 50 ετών μέσα σε λίγα λεπτά, πόσο μάλλον μια ολόκληρη ζωή. Θα πω μόνο μερικά πράγματα ενδεικτικά για όσους δεν ξέρουν καθόλου τι εστί Διαμαντής Φλωράκης και γιατί αξίζει μια τιμητική εκδήλωση. Κι ίσως φανούν χρήσιμα και σε όσους τον ξέρουν, αλλά δεν έχουν καθίσει να υπολογίσουν πόσο πραγματικά σημαντικός είναι.

Τυπικά σαν συγγραφέας εμφανίζεται ακριβώς πριν πέντε δεκαετίες, μ’ ένα νεανικό μυθιστόρημα, αυτό που λέμε young adult σήμερα, αλλά πιο ουσιαστικά προσεγγίζει τον χώρο του φανταστικού τρία χρόνια μετά, με την πρώτη του νουβέλα. Μέσα στη δικτατορία κυκλοφορούν δυο ακόμη βιβλία του, ένα από τα οποία είναι η αρχή της 11λογίας «Υπαρξιακή Αναρχία-Εσχατολογική Ουτοπία» από την οποία τον μάθαμε οι περισσότεροι.
Ήταν μια δύσκολη εποχή που ήθελε πολύ θάρρος για να αρθρώσει κανείς λόγο που διέφερε από την πεπατημένη. Μην ξεχνάτε πως υπήρχε ακόμα η λογοκρισία και τρομερή καχυποψία. Κι ο Διαμαντής Φλωράκης – επειδή το ζούσε το έργο του, δεν το έγραφε μόνο – είχε ήδη φακελωθεί από τη στρατιωτική του θητεία ως πιθανός εχθρός. Μόνο που οι πράξεις αντίστασής του δεν υπαγορεύονταν και δεν περιορίζονταν από κάποια πολιτική ιδεολογία, αλλά από την προσωπική του ηθική. Ήταν ανθρωπισμός, ένα τεταμένο χέρι προς τον συνάνθρωπο, μέρος της καθημερινής ζωής κι όχι δημόσιες διακηρύξεις και συμβολισμοί. Αυτό κι αν ήθελε θάρρος – δεν είχε συναγωνιστές για να τον στηρίζουν σε κάθε επισφαλές βήμα.

Η αποχή του από την πολιτική ίσως να του στέρησε την αληθινή δόξα όταν άλλαξαν τα πράγματα, αλλά δεν υπήρξε ποτέ περιθωριακός. Τα έργα του επανεκδόθηκαν ξανά και ξανά (συνολικά έφτασαν τις 30 εκδόσεις ως σήμερα), πότε από γνωστούς οίκους όπως ο Κάκτος και η Δωδώνη, πότε ως αυτοεκδόσεις, σε μια εποχή που αυτή η λέξη δεν είχε καμιά αρνητική χροιά.

Η δεκαλογία του, το πιο φιλόδοξο έργο στη μέχρι τώρα ιστορία του ελληνικού φανταστικού, κατόρθωσε να ολοκληρωθεί. Κάθε δυο χρόνια περίπου κυκλοφορούσε και νέο βιβλίο της, ανεξάρτητο από τα προηγούμενα, αλλά που να πραγματεύεται πιο εξελιγμένες εκδοχές των ίδιων υπαρξιακών ερωτημάτων. Όλα τα έντυνε μια θελκτική πλοκή που εξασφάλιζε πως είχε νόημα να τα διαβάσεις όλα. Δεκαεφτά χρόνια μετά το τελευταίο, ήρθε ένα ακόμα, σαν επίλογος.
Με την επιμονή του, κράτησε τα βιβλία του στα ράφια των βιβλιοπωλείων για δεκαετίες. Τα δυο πρώτα της ενδεκαλογίας κυκλοφόρησαν και στα αγγλικά ως paperback κι έχουν φτάσει σε βάθος χρόνου σε αριθμούς πωλήσεων που μπορεί να μη συγκρίνονται με τα ευπώλητα της βιτρίνας, αλλά είναι δυσθεώρητα ύψη για το ελληνικό φανταστικό. Αυτό καταρρίπτει τον μύθο των εγχώριων εκδοτών πως τα βιβλία πρέπει να είναι σαν τα ρούχα, να πλασάρονται μια σαιζόν και μετά να πετιούνται. Και η Επιστημονική Φαντασία μπορεί να βγάλει αυτό που οι αγγλόφωνοι αποκαλούν long-seller, βιβλία που θα πουλούν λίγο, αλλά εσαεί, αρκεί να μην τα καταχωνιάσεις σε κάποια σκονισμένη αποθήκη.
Ταυτόχρονα, ο Διαμαντής Φλωράκης έγραψε και μερικά μυθιστορήματα που τα αποκαλεί «αστυνομικά με ψήγματα ΕΦ και υπαρξιακούς στοχασμούς». Με τη σημερινή ορολογία, είναι τεχνοθρίλερ, περιπέτειες υψηλής τεχνολογίας με διακυβεύματα επιστημονικής ηθικής, τα οποία είναι τελικά ζητήματα φιλοσοφίας και κοσμοθεωρίας.
Τα βιβλία του Διαμαντή Φλωράκη δεν μπήκαν σε τόσα σπίτια όσα κάποιων σύγχρονών του συγγραφέων, αλλά διαβάστηκαν και διαβάζονται σε κάθε γωνιά της χώρας, από ανθρώπους κάθε επιπέδου μόρφωσης και κάθε ηλικίας, όπως φαίνεται από τις κριτικές που λαμβάνει ακόμα. Σήμερα τον διαβάζουμε αρκετοί της νεότερης γενιάς του φανταστικού – κάποιοι βρίσκονται εδώ μέσα – αλλά δεν το κάνουμε για ιστορικούς λόγους, για να δούμε πώς έγραφαν τότε, όπως θα πιάναμε για παράδειγμα ένα έργο του Graham Still. Τον διαβάζουμε για να ψυχαγωγηθούμε, για να διασκεδάσουμε και να άγει την ψυχή μας, όπως κάθε άλλο βιβλίο που επιλέγουμε. Θα μπορούσα να μιλήσω «για στοιχεία του έργου του που τον κάνουν πάντα επίκαιρο και διαχρονικό», αλλά αυτά είναι δημοσιογραφίστικες φλυαρίες. Νομίζω πως η υπόθεση μιλάει από μόνη της για όποιον θέλει να αφουγκραστεί.
Είπα και πιο πριν πως δεν υπήρξε περιθωριακός. Δεν τον ξέρουμε μόνο στο γκέτο του φανταστικού που συχνά ομφαλοσκοπεί και αρκείται σε φιλικά χτυπήματα στην πλάτη μεταξύ μας. Η μεγαλύτερη του διάκριση δεν είναι μια παρουσίαση από τους ακούραστους εργάτες του χώρου, όπως ο Μάκης Πανώριος, ο Νίκος Θεοδώρου κι ο Χρίστος Λάζος. Όταν πρωτοκυκλοφόρησαν  τα διάφορα βιβλία του, του έγιναν κριτικές και παρουσιάσεις από άτομα όπως ο Ρένος Αποστολίδης, ο Βασίλης Βασιλικός, ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ο Νίκος Δήμου, ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, η Ελένη Ουράνη. Μίλησαν γι’ αυτά η Καθημερινή, η Βραδινή, η Απογευματινή, ακόμα και το Playboy.Ίσως να ήταν σύντομες αναφορές, αλλά δεν ήταν αντιγραφές από το κείμενο του οπισθόφυλλου όπως γίνεται συνήθως.
Με αφορμή τη γνωριμία τους, ο Βασίλης Βασιλικός τον κάλεσε στην τότε καινούριο εκπομπή του για το βιβλίο «Άξιον Εστί», μαζί με τρεις νεότερους συγγραφείς του είδους. Ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που δόθηκε σοβαρό τηλεοπτικό βήμα στους εγχώριους δημιουργούς της λογοτεχνίας του φανταστικού. Και δε θα είχε συμβεί, αν δεν ήταν αυτός.
Τα περισσότερα απ’ αυτά που είπα και πολλά ακόμη, μπορείτε να τα βρείτε στο δίκτυο, καθώς ο Διαμαντής Φλωράκης διατηρεί ιστολόγιο από το1999. Το ονόμασε «Ανοιχτό διαδικτυακό ημερολόγιο», γιατί ο όρος blog ήθελε πολλά χρόνια ακόμα μέχρι να εμφανιστεί. Θα τον βρείτε και στο face book. Να σας θυμίσω πως είναι 77ετών και συνδέεται μόνος του; Και τώρα, όλο του το έργο είναι διαθέσιμο με τη μορφή των e-book,διαχύθηκε στο δίκτυο και ελπίζουμε πως θα μείνει εκεί για πάντα κι όλο και κάποιος θα το διαβάζει. Με τον τρόπο του και τον κόπο του κατέκτησε και την αθανασία, λοιπόν.
Δε σας είπα τίποτα για το περιεχόμενο του έργου του και τα νοήματα που πραγματεύεται. Αλλά πιστεύω πως σας έδειξα την κορυφή του παγόβουνου και σας έπεισα ότι είναι σημαντικός κι αξίζει να τον ψάξετε λίγο περισσότερο. Τα επιτεύγματά του δείχνουν πως ό,τι έκανε, το έκανε σωστά.

Ê

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82