Το τέλος του μυθιστορήματος:

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ

(Η ιστορία ενός τρομοκράτη)

 

ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ.

"Είμαστε όλοι υπαρξιακοί ναυαγοί μέσα σ’ ένα ατέρμονο χωροχρονικό ωκεανό. Ναυαγοί σε μία ακα­τανόητη απεραντοσύνη αντιπαράθεσης, βίας αίμα­τος, φθοράς, αναπάντητων ερωτηματικών, συντριπτι­κών μεγεθών -που παρ’ όλ’ αυτά, δε μας χωράνε-, πόνου, άδικης ενοχής. Είμαστε ναυαγοί σ’ ένα υπαρ­ξιακό ωκεανό ύλης, που μας σκεπάζει το Πρόσωπο του Θεού, έχοντας αντιμέτωπο των ονείρων μας το Απόλυτο. Είμαστε αυτά και πολλά άλλα, γι’ αυτό χρειάζεται, για να μην πνιγούμε, να κατασκευάσου­με Νησάκια κατανόησης, συμπόνιας, αγάπης, μέχρι ο θάνατος να στερέψει τον απέραντο ωκεανό αυτού του ακατανόητου ονείρου", λέει η Ευρυδίκη.

Ο Ροβύρος σωπαίνει.

"Πρέπει να διαβάσετε κάποια βιβλία που υπάρ­χουν στη βιβλιοθήκη σας. Ιδιαίτερα ένα που λέγεται Τα Νησάκια. Είναι γραμμένα από κάποιον, πεθαμέ­νο από χρόνια, σχεδόν άγνωστο συγγραφέα, τον Ροβύρο Μαυράκη, που είναι ο εμπνευστής της δη­μιουργίας των πενήντα νησιών για ναυαγούς της ζω­ής, της ύπαρξης", συνεχίζει η Ευρυδίκη.

Ο Μαυράκης σωπαίνει.

“Oι ουτοπίες, τα όνειρα συντρίβονται γιατί στοχεύ­ουν στην ολική υλοποίησή τους, προκαλώντας έτσι τη δύναμη του Απόλυτου. Πρέπει ν’ ακολουθήσουμε τον δρόμο της, υπό κλίμακα, υλοποίησης των ουτο­πιών μας, των ονείρων μας. Έγραφε ο Ροβύρος Μαυράκης. Αυτό εφάρμοσε ο Μαραγκόπουλος και σήμερα υπάρχουν πενήντα νησάκια, σαν αυτό που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή, κύριε Παύλο. Πενήντα νησάκια που φιλοξενούν χίλιους πεντακόσιους αν­θρώπους. Αύριο, γιατί όχι, θα δημιουργηθούν κι άλ­λα εδώ και αλλού. Ίσως δημιουργηθεί ένα τεράστιο σύμπλεγμα από Νησάκια της Συμπόνιας, που θα χω­ρούν όλους τους ναυαγούς, όλους μας".

Τώρα ο Μαυράκης δε σιωπά:

"Παιδάκια, έχετε παιδάκια πάνω στα πενήντα Νη­σάκια σας;" ρωτά.

"Περισσότερα από εκατό".

Και τότε, από το βάθος της θάλασσας ακούγεται αυτό:

"Δεν πειράζει Ροβύρο. Όλα, για όλους, ήσαν η οδύ­νη της γένεσης του επόμενου Ονείρου".

   

­­­

https://www.smashwords.com/books/view/308902

 

 

Απόσπασμα από το

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

(1999 – 2017)

(3.800 likes)

25 – 08 – 2017 (622)

Θρύψαλα από συζητήσεις στα καφέ Λουμίδη & Μπραζίλιαν:

 1: «…Υπάρχουμε πληρώνοντας το κόστος των προδιαγραφών μας, που έθεσε η Πρώτη δημιουργός Αιτία».

https://www.smashwords.com/books/view/381261

 

76^η άποψη:

 

Ο Δημήτρης Νικηφόρου είπε:

Εδώ και μόλις μια - δυο μέρες, ψάχνοντας κάποιες πληροφορίες για έναν συγγραφέα, ''σκόνταψα'' τυχαία (;) στο όνομα διαμαντής φλωράκης. Διάβασα το κείμενο που ανέφερε συνοπτικά κάποια πράγματα για τον ίδιο και το έργο του και από περιέργεια επισκέφθηκα το ιστολόγιο του. Εγγράφηκα σε 5 λεπτά. Ήταν αρκετά για να ''ευλογήσω'' την περιέργεια μου που παραμένει δυναμικά παιδική και ανεξέλεγκτη.

Τώρα μόλις αρχίζω την γνωριμία μου με το έργο του συγγραφέα. Δεν προβλέπω απλά αλλά ξέρω ότι θα είναι μια αληθινά ενδιαφέρουσα γνωριμία. Πώς το ξέρω;; Μα όπως το ήξερα πάντα για ό,τι με ωθούσε να το γνωρίσω. Από μικρά αποσπάσματα της γραφής του πιστεύω ότι όσοι γνωρίζουν το έργο αλλά και το πρόσωπο ''φλωράκης'' το καταλαβαίνουν. Εγώ έχασα τριάντα χρόνια αλλά θα καλύψω το κενό σίγουρα. Όσοι επιθυμούν ας επισκεφτούν τον δικτυακό χώρο του με τον τίτλο ''Ανοιχτό ηλεκτρονικό ημερολόγιο ενός αναρχικού'' και θα καταλάβουν. Τα 19 βιβλία του συγγραφέα στο site, πολλά από τα οποία ακουμπούν ακόμη και στην επιστημονική φαντασία, προκαλούν και προσκαλούν τον αναγνώστη για αρκετή ώρα περιήγησης.

 

20^η άποψη:

Ο Γιώργος Χατζηκυριάκος είπε:

http://talesofabrokensword.blogspot.gr/2013/05/blog-post.html

 

141^η άποψη:

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΣΧΟΣ είπε:

solonor20@yahoo.gr

Είμαι θαυμαστής του Διαμαντή Φλωράκη. Έχω διαβάσει σχεδόν όλα του τα μυθιστορήματα. Η εύστοχη και απέριττη πρόζα, η πλοκή και η συναρπαστική γραφή είναι μόνο μερικές από τις αρετές τους. Οι πρωτοποριακές ιδέες τα κάνουν να ξεχωρίζουν, ακόμα θυμάμαι την ακριβέστατη περιγραφή του you tube 30 χρόνια πριν γίνει. Όμως για μένα αυτό που κάνει τα βιβλία του Διαμαντή Φλωράκη μοναδικά είναι ο στοχασμός και οι σκέψεις στις οποίες σε βάζουν. Σε κανένα άλλο βιβλίο δεν έχω ξαναδιαβάσει τόσες πολλές φορές μια φράση, μια παράγραφο.

Ελπίζω ακόμη να διαβάσω κάτι καινούριο.

Απόσπασμα από το

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

(1999 – 2017)

2013-5-15 (361)

Σκέφτομαι πόσο ταυτίζεται με ό,τι προσπάθησα να πω με το έργο μου, αυτό που λέει στον «Επαναστατημένο Άνθρωπο» ο Καμύ: “Αμφισβητώντας την ανθρώπινη φύση σαν ανολοκλήρωτη απ’ το θάνατο, σαν διασπασμένη απ’ τον πόνο, η μεταφυσική εξέγερση είναι η αιτιολογημένη διεκδίκηση μιας ευτυχισμένης ενότητας, ενάντια στη δυστυχία της ζωής και του θανάτου”.

https://www.smashwords.com/books/view/381261

 

 

88^η άποψη:
Η Ειρήνη Μαντά είπε: