ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2017


« Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ»
(Το 5ο βιβλίο της 5/λογίας:
η «άλλη» αστυνομική Λογοτεχνία)
 

Σάββατο 18 Φεβρουαρίου 2017


"ΤΑ ΓΟΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ"
(Το 3ο βιβλίο της 5/λογίας:
η «άλλη» αστυνομική Λογοτεχνία)
 

Η «Άλλη» αστυνομική Λογοτεχνία:
 

Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2017


Για αγγλόφωνους φίλους:
 

Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2017


Σχόλιό μου σε ένα ενδιαφέρον κείμενο του Νίκου Δήμου στη LIFO:
Είναι ένα αιματηρό, άλυτο αίνιγμα η ύπαρξη του Κόσμου μας, μέρος του κόσμου των κόσμων, που δεν το λύνει ούτε η υλιστική ερμηνεία, η οποία με την αναγκαστική χρήση της ατιοκρατικής λογικής, όταν φτάνει στις αυτοαιτίες του θεού ή της ύλης, αρχίζει να αρνείται τον εαυτόν της πιστεύοντας πως η πρώτη αιτία της δημιουργίας ήταν το Μηδέν! (Στ. Χόκινγκ και άλλοι υλιστές).
Είναι παράλογες και οι δύο ερμηνείες για την αιτιοκρατική λογική μας, την μόνη που διαθέτουμε. Μόνο η ύπαρξη του Τίποτα δικαιώνει την αιτιοκρατία της λογικής μας. Κι αφού υπάρχει το κάτι του Κόσμου, η ερμηνεία πως αυτός ο Κόσμος έχει δημιουργό φαντάζει λιγότερο παράλογη. Οπότε, προβάλει το πρόσωπο ή το προσωπείο ενός ακατανόητου Δημιουργού που πρέπει να απαντήσει στο ανθρώπινο ερώτημα – υπαρξιακής ανταρσίας ή ερώτημα – παράπονο: “Γιατί τόσος πόνος, δάκρυα και αίμα. Γιατί αυτό το αιματηρό δημιούργημα. Γιατί εκείνο το ελαφάκι, το κάθε ελαφάκι, έπρεπε να φαγωθεί από κείνο το σαρκοφάγο, το κάθε σαρκοφάγο?”
 

Τι είπε
Η Κασσάνδρα Αλογοσκούφη
(Μόνο για φίλους)
 

Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2017


Απόσπασμα από το Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο
(1999 – 2017)
2013-05-31 (368)
Γράφει στον «Επαναστατημένο Άνθρωπο» ο Καμύ: “…Και με τη μεγαλύτερη προσπάθειά του, το μόνο που μπορεί να καταφέρει ο άνθρωπος είναι να μειώσει αριθμητικά τη δυστυχία του κόσμου”.
Κι εγώ σκέφτομαι ξανά και ξανά αυτό: «Ναι αυτό είναι το πρωτεύον καθήκον του ανθρώπου, αλλά το αμείωτο υπόλοιπο του πόνου της Ύπαρξης ποιος το χρεώνεται, το απολαμβάνει(;) ποια ανάγκη εξυπηρετεί, ποια εξέγερση δημιουργεί; Ναι, είναι ακατανόητος ο Δημιουργός του Κόσμου, ή ακατανόητα τα προσωπεία Του που βλέπουμε».