Τι είπε ο συγγραφέας διανοητής

Δημήτρης Χορόσκελης

1^η άποψη:

        Δημήτρης Χορόσκελης: (περιοδικό «ΕΞΩΣΤΗΣ» Θεσσαλονίκης, τεύχος 296 26/10/95 για τη δεκαλογία της: «ΑΝΑΡΧΙΑ»): Με το δέκατο μυθιστόρημα, με τον τίτλο «ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ», ολοκληρώνεται η φιλόδοξη δεκαλογία «Εσχατολογικής Ουτοπίας» του Διαμαντή Φλωράκη. Η περίπτωση του συγγραφέα μοιάζει με διάττοντα αστέρα, τόσο στο ελληνικό, όσο και στο παγκόσμιο λογοτεχνικό στερέωμα. Εδώ και 23 χρόνια ασχολείται, μοναχικά και μεθοδικά, με βασικά και ουσιώδη θέματα που έχουν σχέση με τη φιλοσοφία, την οντολογία, τη μεταφυσική, την ηθική και τη θεολογία. Το είδος –πρόσχημα μέσα στα πλαίσια του οποίου εντάσσει τη δράση των βιβλίων του, είναι αναπόφευκτα η επιστημονική φαντασία, αλλά δοσμένη μέσα από μία εντελώς ιδιότυπη οπτική γωνία και θεώρηση. Ο συγγραφέας ξεκαθαρίζει την αγγλοσαξωνική εκδοχή αυτού του είδους από τα πολυάριθμα πρόσωπα και τα φουτουριστικά σκηνικά, και επιδίδεται κυρίως σε μία φιλοσοφική σκηνοθεσία ιδεών κι εννοιών, χρησιμοποιώντας ένα ελάχιστο δράσης, πλοκής και πρωταγωνιστών. Τα βασικά χαρακτηριστικά του έργου του Διαμαντή Φλωράκη είναι κυρίως δύο:

 Η φιλοσοφική – θεολογική θεματολογία. Ο πρωταγωνιστής ενός παλιότερου έργου του συγγραφέα αναρωτιέται: «Θα την τελειώσει κάποτε ο θεός την Ιστορία του Κόσμου; Κι αν την τελειώσει, στο τέρμα της θα υπάρχει η Ερμηνεία; Κι αν υπάρχει θα είναι στο ύψος μας; Κι αν είναι στο ύψος μας, θα είναι στο χθεσινό, το σημερινό ή το αυριανό; Ρωτώ για να ξέρω αν ήδη είμαστε, ή πρόκειται να γίνουμε ισοϋψείς , ή πρόκειται να γίνουμε ισοϋψείς με το Απόλυτο».

Παρόμοια μεταφυσικά ερωτήματα, ο πόνος σαν βασικό συστατικό των όντων, η ύπαρξη, ή η ανυπαρξία του θεού, η κόλαση της ύλης, η πάλη του Καλού και του Κακού, είναι τα κύρια θέματα που πρωταγωνιστούν σε όλα τα έργα του συγγραφέα. Στη «Νοσταλγία Του Τίποτα» διαπραγματεύεται μία τηλεοπτική επίθεση του Καλού εναντίον του Κακού. Στο «Επιστροφή στο Μέλλον» περιγράφει μία ιδανική κοινωνία που φθίνει από την υπερβολική τελειότητα και όπου η ζωή αποκτά ενδιαφέρον ύστερα από μία αναζωπύρωση του Κακού. Στα «Πονοτρόνια Και Οι Αναρχικοί Του Απόλυτου» σκηνοθετεί την εξέγερση μίας ομάδας ανθρώπων ενάντια σε ένα παράλογο Σύμπαν κάποιου σαδιστή θεού. Στην «Έσχατη Αναρχία» φαντάζεται την πλήρη ανατροπή των φυσικών νόμων και την αλληλοεισδοχή δύο παράλληλων και διαμετρικά αντίθετων κόσμων. Στον «Εχθρό», ο ήρωας, ένας φαινομενικά αιμοσταγής και κυνικός εξολοθρευτής, ωθεί στα άκρα τις φονικές του παρορμήσεις, καταστρέφοντας τελικά ολόκληρη τη Γη. Όλα τα όντα είναι παγιδευμένα σε ένα αιματηρό παιχνίδι. «Κάποια στιγμή, όχι μακρινή, θα καταλάβεις πως ο εχθρός είναι οι άλλοι», λέει κάπου χαρακτηριστικά. Έχοντας τελικά εξαντλήσει όλες τις δυνατότητες του κακού και καταστρέφοντας τη Δημιουργία, εκδικείται τον ίδιο το Θεό, που μας έπλασε κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωσή Του. Στο τελευταίο βιβλίο της δεκαλογίας του. «Το Σύνδρομο Του Χάους», μία μυστηριώδη ασθένεια εξαπλώνεται, πλήττοντας κι εξολοθρεύοντας τους τελευταίους καλούς του Κόσμου. Μία σε βάθος έρευνα του ήρωα – ντετέκτιβ, αποκαλύπτει την ύπουλη σκευωρία του Κακού, με σκοπό την τελική επικράτησή του.

β: η μινιμαλιστική – χαοτική γραφή. Το κύριο χαρακτηριστική της γραφής του Διαμαντή Φλωράκη, είναι ο λεκτικός μινιμαλισμός (ολιγοσέλιδα αλλά νοηματικά πυκνά βιβλία) και η χαοτική δομή της. Ενώ τα έργα του αρχίζουν με μία σταθερά δομημένη ιστορία και με συγκεκριμένα ερωτήματα, συχνά καταλήγουν χαοτικά, χωρίς παγιωμένα συμπεράσματα και δίχως οριστικές απαντήσεις γιατί, όπως είναι γνωστό, «το χάος γεννά τάξη και η τάξη χάος». Ο συγγραφέας καταλύει, περιγράφοντάς τα, όλα τα πιθανά σύμπαντα και τις οντολογικές εκδοχές τους, σαν να πρόκειται μέσα από αυτή την αποκαλυπτική και γενικευμένη ιδεατή αποδόμηση να αναδυθούν αυθόρμητα οι απαντήσεις του θεού, το μοντέλο του ιδανικού Σύμπαντος, ή ακόμη η επικράτεια των άφθαρτων και τέλειων πλατωνικών ιδεών. Κάθε βιβλίο της δεκαλογίας είναι ένα fraktal, απόσπασμα που καθρεφτίζει μία εκτενέστερη πιθανή πραγματικότητα, απειροστό κομμάτι ενός γιγαντιαίου καλειδοσκόπου, όπου οι αντανακλάσεις όλων των εσχατολογικών πιθανοτήτων, συνθέτουν την Ολική Πραγματικότητα. Ο Διαμαντής Φλωράκης χαρακτηρίζει τα βιβλία του εσχατολογικές ουτοπίες, αλλά σήμερα γνωρίζουμε περισσότερο από ποτέ , ότι η έννοια αυτή συνεχώς αποδυναμώνεται. Ο γνωστός άγγλος φυσικός Τζων Γκρίμπιν, στο βιβλίο του «Τα Μυστήρια του Χρόνου», υποστηρίζει τη θέση ότι ζούμε σε ένα Σύμπαν όπου όλα είναι πιθανά. Ίσως ακόμη και αυτές οι «εσχατολογικές Ουτοπίες», του ερευνητή του Απόλυτου, του Διαμαντή Φλωράκη.

 

Και:

Η Άποψη για την Άποψη:

Ο κύριος Χορόσκελης είναι ένας συγγραφέας – κριτικός που έκανε τον κόπο να αγοράσει (!), διαβάσει, μελετήσει 10 βιβλία μου με αγάπη κι ενδιαφέρον κι έγραψε την εύστοχη (κατά τη γνώμη μου) σύνοψη, αλλά και αξιολόγηση της τότε 10/λογίας μου. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά κυρίως προσπάθησε να υλοποιήσει τον κύριο στόχο ενός κριτικού που είναι η ανάδειξη ενός άξιου έργου. «Θα πω σήμερα κιόλας στον Πρετεντέρη του ΒΗΜΑΤΟΣ που είναι φίλος από την κοινή  αυτοεξορία μας στο Παρίσι την περίοδο της χούντας, να κάνει κάτι γι αυτά τα έργα», μου είπε όταν ήρθε στο γραφείο μου, άγνωστός μου μέχρι τότε, ο κ. Χορόσκελης. «Δεν πιστεύω πως ο Πρετεντέρης θα σου κάνει αυτή τη χάρη», του είπα. Και του εξήγησα γιατί: «Οι δημοσιογράφοι γράφουν στα έντυπα που εργάζονται μόνο για δικά τους βιβλία, συναδέλφων τους, φίλων τους, συγγραφέων που οι εκδότες τους διαφημίζονται στα έντυπά τους και σπάνια (για άλλοθι) για κάποιον συγγραφέα που δεν ανήκει σ΄ αυτές τις κατηγορίες». Και την επομένη φυσικά δικαιώθηκα. (Ε, με κάποιες δεκαετίες πείρας στον χώρο, δεν ήταν και δύσκολο). 5 αστέρια λοιπόν στη κριτική του κ. Χορόσκελη κι ένα πεντάστερο ευχαριστώ! Κι 1 δεν «πειράζει» για τον κ. Πρετεντέρη.

 

Τι είπε η αμερικανίδα:

https://www.goodreads.com/review/show/2618262

80

Απόσπασμα από το 16/χρονο Ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο

2015-08-12 (564)

Ο νεαρός ρωτούσε στο σημείωμα που μου έδωσε: “Γράφετε στο τελευταίο σας βιβλίο: Πρέπει να κριθούμε από τα  πιο ωραία μας όνειρα. Ποιο θεωρείτε ως το ωραιότερο όνειρό μας;”

   Σκέφτηκα, για λίγο αν θα έπρεπε να του πω, ή να του δείξω. Σύντομα όμως μια σκηνή που άρχισε να εκτυλίσσετε στο δρόμο που πίναμε τον καφέ μας με έβγαλε από το δίλλημα: Δυο άνθρωποι είχαν αγκαλιαστοί.

   Κοίτα, του είπα.

Απόσπασμα από το 23^ο άτιτλο

(σε στάδιο μη ολοκλήρωσης) βιβλίο μου:

 

Αφού λες πως όλες οι ανθρώπινες ενέργειες είναι κινήσεις της ύλης, χωρίς ηθική αξιολόγηση, χωρίς ηθικό αντίκρισμα σε έναν κόσμο χωρίς Επέκεινα, τότε μπήξε αυτό το μαχαίρι στην καρδιά του πατέρα σου, για να σκοτώσεις, έμμεσα, έτσι και τη μητέρα σου, για να είσαι συνεπής με το πιστεύω σου, για να κάνεις τον επόμενο φόνο σου, είπε ο Ταμιωλάκης σχεδόν ψιθυριστά…

Ο Νορβηγός christianleonard έγραψε για την αγγλική έκδοση του

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

★★★★☆ Return to the Future was a recommendation which came up in the context of philosophical sci-fi, and yup. It does fit the bill. This is a very interesting book, and unlike anything I've read before. The setting is a future world in which everything (with one or two exceptions) is literally figured out. Everything is done, judged, and rated by numbers. Birth, life, death, and everything in between is quantified and optimised according to how things should be. It's perfect. So why is it that people seem to be clinically unhappy? This is the backdrop in a story which does a lot of interesting...

 

https://www.facebook.com/christianleonardquale?fref=hovercard

ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΦΙΛΟΥΣ

(Τι είπε ο συγγραφέας ΘΑΝΑΣΗΣ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΣ)

108η άποψη:

 

Σύντομη Εισήγηση Θανάση Φροντιστή

στην παρουσίαση του βιβλίου

«Ηλεκτρονικό Ημερολόγιο ενός συγγραφέα»

του Διαμαντή Φλωράκη 5/10/2014

Συνάντησα τον Διαμαντή Φλωράκη πριν ακριβώς μισόν αιώνα στα γραφεία μιας πολυεθνικής εταιρίας όπου εργαζόμασταν και οι δύο. Ο Διαμαντής, ένας «μοναχικός» άνθρωπος, ξεχώριζε απ’ όλους λόγω της ιδιομορφίας του, που ήταν να σκέπτεται, να προβληματίζεται πάνω σε προβλήματα πιο σημαντικά από εκείνα της εργασίας και της καθημερινότητας! Στοχαζόταν σε βαθιά νερά ο Διαμαντής από τότε (και από πιο πριν) τους στοχασμούς του, τους αποτύπωσε στα βιβλία του, έντυπα και ηλεκτρονικά. Ένα σημαντικό έργο, πάνω στο γρίφο της ύπαρξης. Ένα έργο φιλοσοφικό, αλλά και προφητικό. Κατά την άποψή μου, όχι ένα έργο Ε.Φ. όπου έχει καταταγεί από εκείνους που ασχολήθηκαν μ’ αυτό το έργο Προσωπικά, θεωρώ ότι ο Διαμαντής Φλωράκης, ως στοχαστής και συγγραφέας είναι κορυφαίος, στον ιδιαίτερο χώρο που διακονεί και η παγκόσμια αναγνώρισή του, δεν θ’ αργήσει να έρθει.

Ο Διαμαντής βλέπει μακριά, πολύ μακριά. Δείτε το βλέμμα του. Ο καθένας από μας βλέπει, άλλος πιο κοντά κι άλλος από πιο μακριά. Το βλέμμα του Διαμαντή είναι στραμμένο προς το ΕΠΕΚΕΙΝΑ, το έσχατο όριο του χρόνου, το τέλος του χρόνου.

Λίγα λόγια για το ηλεκτρονικό ημερολόγιο του Δ.Φ.

Το βιβλίο αυτό περιέχει (α) διαχρονικές συμπυκνωμένες σκέψεις του Διαμαντή. Βαθείς στοχασμούς πάνω σ’ έναν υπαρξιακής φιλοσοφίας καμβά που επικεντρώνεται στο αίνιγμα της ύπαρξης αλλά και στις διαστάσεις που έχει δώσει ο Διαμαντής σ’ αυτό το αίνιγμα (β) περιέχει κριτικές παρατηρήσεις πάνω στην επικαιρότητα ορισμένων ημερομηνιών του Ημερολογίου αλλά και κάποιες άλλες πιο γενικές απόψεις και προτάσεις δομημένες όμως πάνω στον ίδιο καμβά.

Ο λόγος του Διαμαντή είναι καθαρός, στέρεος, λακωνικός και δωρικός, με άψογη χρήση της γλώσσας, εύληπτος. Είναι κοντά στο αδύνατο να παρουσιάσει κανείς αναλυτικά το εκτεταμένο Ημερολόγιο του Διαμαντή. Καθώς όμως οι σκέψεις του περιστρέφονται γύρω από τον άξονα του πιστεύω του, ορισμένες λέξεις και φράσεις κλειδιά δίνουν μια ανάγλυφη εικόνα του Ημερολογίου, αφού επαναλαμβάνονται:

Για παράδειγμα:

· Έρημος της ύπαρξης, πρώτη αιτία της δημιουργίας, ουτοπία, αυτοαιτία, υπαρξιακή θλίψη, υπαρξιακή ευθύνη, υπαρξιακή αναρχία (που στρέφεται μόνο ενάντια στους όρους της ύπαρξης) επέκεινα έρημος του εγώ.

· Αγάπη, συμπόνια, αλληλεγγύη, ουμανισμός, δάκρυα, πόνος, αίμα. Γιατί;

· Ηθόμετρο (όργανο μέτρησης του ηθικού αναστήματος, ηθική τελείωση, ηθικό χάος, ηθικό έλλειμμα, βρεφική η ηλικία της ηθικής, κοινωνία μηδενικής ενότητας, το μέσα μας χάος του κενού.

 

 

Θα διαβάσω μερικά λήμματα που έχουν αποφθεγματικό χαρακτήρα:

 

 

· Το συμφέρον δολοφονεί το αίσθημα δικαίου και τη λογική

· 10/7/14 το άπειρο μέγεθος αυτού του κόσμου, καταπίνει το πεπερασμένο της ανθρώπινης φύσης

· 1/12/99 Τα σύνορα του εγώ 6 δις σύνορα

· 7/12/99 Μια πίστη στον άνθρωπο μια ελπίδα

· 11/1/2000 Ή το είναι του κόσμου είναι η αγάπη ή αν δεν είναι δεν μας ενδιαφέρει τι άλλο είναι.

· 10/3/2000 τα άτομα με συνείδηση και δυνατότητες «εμείς» είναι είδος σε ανεπάρκεια

· 29/10/2000 Όλες οι ουμανιστικές επαναστάσεις απέτυχαν γιατί όλα τα θύματα κρύβουν μέσα τους ένα θύτη.

· 21/7/2001Εγωτικός ηδονισμός είναι το μεδούλι αυτού που λέμε παγκοσμιοποίηση.

· 1/8/2001 Ό,τι είναι αδύναμο, είναι καταδικασμένο να υποδουλωθεί ή να εξοντωθεί. Η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση… συνειδητά κυριαρχείται από τον παραπάνω νόμο.

· 17/9/2001 Είμαστε τα ίχνη που αφήνουμε στις ψυχές και στις μνήμες των άλλων.

· 16/11/2001 Ο κόσμος δείχνει σαν μια κατασκευή την οποία ο κατασκευαστής της, αφού την ενεργοποίησε, την εγκατάλειψε στο πεπρωμένο των προδιαγραφών της.

· 5/12/2001Η φαντασία, κάποιες φορές, είναι προσπάθεια υπέρβασης του πραγματικού, ακόμα και απόρριψής του.

· 8/2/2002 Κανένα δημιούργημα δεν είναι πραγματικά ελεύθερο, αφού δεν είναι η αιτία του εαυτού του.

· 26/4/2002 Για να μη μας καταβάλει η μελαγχολία της σήψης, ας κρυφτούμε στο καταφύγιο της οικογένειας, της φιλίας, της τέχνης, της κατανόησης.

Επισημαίνω τέλος κάποια αυτοπροσδιοριστικά στοιχεία του Διαμαντή και περίληψη του πιστεύω του:

· Πιστεύω μόνο στην Υπαρξιακή Αναρχία που στρέφεται μόνο κατά των όρων της ύπαρξης.

· Είμαστε τραγικοί συνοδοιπόροι προς το επέκεινα, μέσα στην αινιγματική όλο δάκρυα, πόνο και αίμα έρημο της ύπαρξης

· Πρώτος σκοπός μας πρέπει να είναι η μείωση του ανθρώπινου πόνου (το μέγιστο που μπορεί να πετύχει ο άνθρωπος όπως λέει ο Καμύ).

· Ελπίζω πως θα αφήσουμε πίσω μας έναν καλύτερο κόσμο από εκείνον που παραλάβαμε.

Τέλος

 

 

 

 

Αφού σας ευχαριστήσω για την προσοχή σας, θα ήθελα να πω με βεβαιότητα ότι αυτό το βιβλίο-Ημερολόγιο του Δ.Φ. αξίζει και πρέπει να διαβαστεί. Επηρεάζει βαθύτατα τα πιστεύω και τους προσανατολισμούς ενός ανθρώπου. Πρέπει να πω, ότι επηρέασε τα δικά μου.

Προτείνω

Ο Διαμαντής να μας αναλύσει πιο πολύ τα λήμματα της 21/7 και 1/8/2001 περί παγκοσμιοποίησης καθώς, αν υπάρξει χρόνος τους όρους της ύπαρξης, αφού αυτοί μας χωρίζουν καθώς και το επέκεινα.

https://www.smashwords.com/books/view/381261 

 

Ευχαριστώ

Θανάσης Φροντιστής

Οικονομολόγος– συγγραφέας

 

 

 

ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΦΙΛΟΥΣ

ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ:

http://www.englishbooks.xtme.de/2014/06/samstag-schokolade-und-ein-neuer-blick-auf-harry-potter-gute-englische-ebooks-fuer-kindle-gratis-oder-guenstig/