Απόσπασμα από:

ΤΟ 15/χρονο (1999 – 2014)

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ê

2014-07- (513)

? Σκέφτομαι: Λέει κάπου ο Καμύ: «…Μπορεί να υπάρχουν υπεύθυνοι, ένοχοι δεν υπάρχουν». Και λέω: Ούτε ένοχοι, ούτε υπεύθυνοι, μόνο αθώα θύματα ενός αιματηρού Κόσμου, αιτιατό μιας ακατανόητης Πρώτης Αιτίας, υπάρχουν.

https://www.smashwords.com/books/view/381261

 

58^η Άποψη:

Ο Αλέξανδρος εδώ γράφει:

https://www.goodreads.com/review/show/619428686?book_show_action=true&page=1

Ένας συνδυασμός του equilibrium με το brave new world. Ένα βιβλίο για το μακρινό μέλλον όπου ο άνθρωπος έχει βρει τον τρόπο για να εξαλείψει τον πόλεμο. Όμως ένας άνθρωπος θα αντιδράσει στην αυτοκτονική ουτοπία. Το άλμα που γίνεται από τη θέση ενός απλού ανθρώπου στον επαναστάτη χωρίς να έχω διαβάσει πολλές σκέψεις του ήρωα αυτού και οι επαναλήψεις της περιγραφής της ίδιας ιδέας πίσω από τον κόσμο αφαίρεσαν τα δύο από τα 5 αστέρια. Κατά τα αλλά είναι ένα βιβλίο που σε κάνει να σκεφτείς για την μια πιθανή εξέλιξη του ανθρώπινου γένους, για το απόλυτο καλό και το καλό, αλλά και για τον Θεό.

Η Άποψη για την Άποψη:

Βάζω 2 αστέρια στην κριτική του Αλέξανδρου γιατί “είδε” φαντάσματα επαναλήψεων μιας σκέψης. Γιατί δεν είδε, εκτός από τον τίτλο του που έγινε παγκόσμιο σλόγκαν, το γεγονός πως το 1994 ήταν το πρώτο μυθιστόρημα σε ηλεκτρονική έκδοση που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα (και όχι μόνο εδώ) αλλά κυρίως γιατί δεν είδε τι προ-είδε αυτό το μυθιστόρημα 41 χρόνια πριν (το 1973) όταν ίσως αυτός δεν είχε γεννηθεί, ή ήταν παιδί που φοιτούσε στο δημοτικό: Δείτε «Τι είπε η ελληνική ε.φ» εδώ:

http://diamflorakis5.blogspot.gr/?view=sidebar#!/2014/03/blog-post_6.html

 

Η Τράπεζα Ιδεών

https://www.facebook.com/#!/groups/173453549512052/

Συμπληρώνει την πρότασή της τη σχετική με τα έξυπνα παπούτσια της Google:
Φυσικά, η εφαρμογή θα μπορούσε να επεκταθεί και στις παντόφλες, με σκοπό να παράσχει προστασία σε ηλικιωμένα, ανήμπορα, κατάκοιτα και όποια άλλα άτομα θέλουν να προστατευθούν από κακόβουλες επιθέσεις οι οποίες κάποιες φορές είναι θανατηφόρες. Η Google θα πρέπει να σκεφτεί το πώς θα υποδεχτούν την εφαρμογή καμιά εκατοσταριά εκατομμύρια κινέζοι, άλλα τόσα ινδοί, τριάντα αμερικανοί και καμιά διακοσαριά εκατομμύρια στη Ευρώπη και τα υπόλοιπα κράτη του πλανήτη. Τέλος, εκτός από τις παντόφλες η εφαρμογή θα μπορούσε να υλοποιηθεί σε δακτυλίδια, σε πόμολα πορτών, σε ακουστικά βαρηκοΐας, σε χτένες μαλλιών, κ.α.

Τα έξυπνα παπούτσια

Θα μπορούσαν να στέλνουν μήνυμα κινδύνου του κατόχου τους

σε μονάδες ασφαλείας (όπως η ΔΙΑΣ)

προτείνει η Τράπεζα Ιδεών.

Δείτε:

http://www.lifo.gr/now/digital-life/50791

&

ΤΟ 15/χρονο (1999 – 2014)

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ê

2014-07-27 (512)

? Σκέφτομαι: Αν το έγραφα σε βιβλίο θα ήταν κάπως έτσι: Βρεθήκαμε οι εναπομείναντες γηραιοί φίλοι της ομάδας ΡΑΝ στο παραθαλάσσιο αρχαίο μας στέκι μετά από πολύ καιρό. Ο ήλιος βυθιζόταν στη θάλασσα δίνοντάς  της αιμάτινη απόχρωση. Σύντομα χάθηκε. Η αίσθηση τέλους της μέρας ήρθε και φώλιασε μέσα στα μάτια μας με την άλλη υπάρχουσα αίσθηση τέλους, εκείνη που αφορά την Ύπαρξη. Τη σιωπή έσβησε ο Ν. με αυτό το ερώτημα: Τελικά τι είμαστε, Διαμαντή;

Έριξα μια ματιά στα τελευταία γλαροπούλια που έφευγαν κυνηγημένα από τη νύχτα που κάλπαζε και είπα: Είμαστε τα βιβλία που αγαπάμε… Είμαστε τα πιο ωραία μας όνειρα και από αυτά πρέπει να κριθούμε… Είμαστε οι τραγικοί συνοδοιπόροι στην αινιγματική, όλο πόνο δάκρυα και αίμα έρημο της Ύπαρξης και πρέπει να τη διασχίσουμε κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου μέχρι το Επέκεινα, όπου θα βιώσουμε τα πιο ωραία μας Όνειρα, ή θα σβήσουμε μέσα στο Μηδέν… Είμαστε τα παγιδευμένα όντα μέσα στους Όρους της Ύπαρξης (που δεν θέσαμε, αλλά προσπαθούμε να καταλύσουμε, ή έστω να μειώσουμε) οι οποίο λένε: Ο άλλος άνθρωπος το άλλο ον, είναι ο εκπληρωτής της δίψας σας για δύναμη, κυριαρχία, κατάκτηση. Για ηδονή, ή ο εχθρός σας.

Και ο Ν. ξαναρώτησε: Και που υπάρχει η Ελπίδα, Διαμαντή;

Στο ό,τι οι Όροι της Ύπαρξης περιέχουν τη δυνατότητα κατάλυσής τους, απάντησα. Και τότε ήταν που είδα στα μάτια τους ένα φως, μέσα στο σκοτάδι της νύχτας να στέκει θαρραλέο σ΄ εκείνο που ερχόταν…

https://www.smashwords.com/profile/view/diamandisflorakis

 

 

Για να κρίνουμε τους κρίνοντες.

56^η Άποψη:

Περιοδικό ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ

(τεύχος 30 2/1987)

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΤΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

Στον πρόλογο μιας συνέντευξης:

Για να κρίνουμε τους κρίνοντες:

55^η Άποψη:

Σε αυτό το φόρουμ:

http://buzz.reality-tape.com/story.php?title=%CE%91%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CF%87%CF%84%CF%8C-%CE%97%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%97%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%BF-(%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82-%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-2002)

ειπώθηκαν αυτά:

Απίθανο. Με στείλατε τελείως. Ο Διαμαντής Φλωράκης ανήκει στην περιθωριακή κοινότητα των συγγραφέων του φανταστικού διηγήματος. Έχω μια συνέντευξη του από το 1998, η οποία δεν δημοσιεύθηκε ποτέ. Ήταν από τους ελάχιστους τότε που γνώριζαν για το ιντερνέτ. Έχω πάθει σοκ

Λοιπόν, δεν ξέρω αν πρόκειται για το 1ο ελληνόγλωσσο μπλοκ, δεν είμαι ειδικός στα ιντερνετικά, όμως σίγουρα πρόκειται για έναν αξιόλογο άνθρωπο και συγγραφέα. Ούτε λίγο ούτε πολύ, είναι ο σπουδαιότερος συγγραφέας ΕΦ της χώρας μας. Πολύ χαίρομαι που τον προσέξατε!
Πάρε μια χύτρα, βράσε μέσα τον Φίλιπ Ντικ, τον Ντάσιλ Χάμετ, ρίξε λίγο Καζαντζάκη και θα πάρεις τον Διαμαντή Φλωράκη

Ψοφάω να διαβάσω εκείνη τη συνέντευξή του!