ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή 27 Ιουλίου 2014


Τα έξυπνα παπούτσια

Θα μπορούσαν να στέλνουν μήνυμα κινδύνου του κατόχου τους

σε μονάδες ασφαλείας (όπως η ΔΙΑΣ)

προτείνει η Τράπεζα Ιδεών.

Δείτε:


&

ΤΟ 15/χρονο (1999 – 2014)

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ê

2014-07-27 (512)

? Σκέφτομαι: Αν το έγραφα σε βιβλίο θα ήταν κάπως έτσι: Βρεθήκαμε οι εναπομείναντες γηραιοί φίλοι της ομάδας ΡΑΝ στο παραθαλάσσιο αρχαίο μας στέκι μετά από πολύ καιρό. Ο ήλιος βυθιζόταν στη θάλασσα δίνοντάς  της αιμάτινη απόχρωση. Σύντομα χάθηκε. Η αίσθηση τέλους της μέρας ήρθε και φώλιασε μέσα στα μάτια μας με την άλλη υπάρχουσα αίσθηση τέλους, εκείνη που αφορά την Ύπαρξη. Τη σιωπή έσβησε ο Ν. με αυτό το ερώτημα: Τελικά τι είμαστε, Διαμαντή;

Έριξα μια ματιά στα τελευταία γλαροπούλια που έφευγαν κυνηγημένα από τη νύχτα που κάλπαζε και είπα: Είμαστε τα βιβλία που αγαπάμε… Είμαστε τα πιο ωραία μας όνειρα και από αυτά πρέπει να κριθούμε… Είμαστε οι τραγικοί συνοδοιπόροι στην αινιγματική, όλο πόνο δάκρυα και αίμα έρημο της Ύπαρξης και πρέπει να τη διασχίσουμε κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου μέχρι το Επέκεινα, όπου θα βιώσουμε τα πιο ωραία μας Όνειρα, ή θα σβήσουμε μέσα στο Μηδέν… Είμαστε τα παγιδευμένα όντα μέσα στους Όρους της Ύπαρξης (που δεν θέσαμε, αλλά προσπαθούμε να καταλύσουμε, ή έστω να μειώσουμε) οι οποίο λένε: Ο άλλος άνθρωπος το άλλο ον, είναι ο εκπληρωτής της δίψας σας για δύναμη, κυριαρχία, κατάκτηση. Για ηδονή, ή ο εχθρός σας.
Και ο Ν. ξαναρώτησε: Και που υπάρχει η Ελπίδα, Διαμαντή;

Στο ό,τι οι Όροι της Ύπαρξης περιέχουν τη δυνατότητα κατάλυσής τους, απάντησα. Και τότε ήταν που είδα στα μάτια τους ένα φως, μέσα στο σκοτάδι της νύχτας να στέκει θαρραλέο σ΄ εκείνο που ερχόταν…

 

 

Σάββατο 26 Ιουλίου 2014


Για να κρίνουμε τους κρίνοντες.

56η Άποψη:

Περιοδικό ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ

(τεύχος 30 2/1987)

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΤΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

Στον πρόλογο μιας συνέντευξης:

Για να κρίνουμε τους κρίνοντες:

55η Άποψη:

Σε αυτό το φόρουμ:


ειπώθηκαν αυτά:

Απίθανο. Με στείλατε τελείως. Ο Διαμαντής Φλωράκης ανήκει στην περιθωριακή κοινότητα των συγγραφέων του φανταστικού διηγήματος. Έχω μια συνέντευξη του από το 1998, η οποία δεν δημοσιεύθηκε ποτέ. Ήταν από τους ελάχιστους τότε που γνώριζαν για το ιντερνέτ. Έχω πάθει σοκ

Λοιπόν, δεν ξέρω αν πρόκειται για το 1ο ελληνόγλωσσο μπλοκ, δεν είμαι ειδικός στα ιντερνετικά, όμως σίγουρα πρόκειται για έναν αξιόλογο άνθρωπο και συγγραφέα. Ούτε λίγο ούτε πολύ, είναι ο σπουδαιότερος συγγραφέας ΕΦ της χώρας μας. Πολύ χαίρομαι που τον προσέξατε!
Πάρε μια χύτρα, βράσε μέσα τον Φίλιπ Ντικ, τον Ντάσιλ Χάμετ, ρίξε λίγο Καζαντζάκη και θα πάρεις τον Διαμαντή Φλωράκη

Ψοφάω να διαβάσω εκείνη τη συνέντευξή του!

Για να κρίνουμε τους κρίνοντες

54η Άποψη:


Βρήκε Return to the Future ανιαρό

και του έβαλε 1 αστέρι:

i tried to read this and went a considerable way through the book before giving in and sending it to the clouds. i can't remember the last time i didn't finish a book waiting for it get interesting.

αν...



Για να κρίνουμε τους κρίνοντες.

53η Άποψη:

Εδώ η Oberon

γράφει κάτι που πολύ με τιμά:

Δυστυχώς, εμένα όχι, γιατί και έχω μάθημα ως αργά και δεν θα προλάβω να κατέβω Αθήνα τώρα που θέλουμε δυο συγκοινωνίες τουλάχιστον από εδώ που μένω.
Κρίμα όμως γιατί εκτιμώ απίστευτα το έργο του κυρίου Φλωράκη από μικρό παιδί, και είναι πραγματικά από τους πολύ *μεγάλους* στην Ελλάδα. Και με την αξία του!