Για να κρίνουμε τους κρίνοντες:

35^η άποψη

4Γιάννης Μαγκλής: (γράμμα 23/3/70): «Η Έκρηξη είναι νουβέλα αξιόλογη. Δομή, σκέψη, έκφραση, ο τρόπος που ο μύθος κυλά, γλώσσα, όλα άρτια…».

https://www.smashwords.com/books/view/309953

Απόσπασμα από το 21^ο βιβλίο μου:

ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

(1999-2013)

5/3/2002 (126)

ØΣκέφτομαι: Ακόμα κι αν ταξινομούμε το χάος του Τυχαίου, η προσπάθειά μας ν’ αφήσουμε μία ηθική κουκίδα στο άσκοπο και αέναα επαναλαμβανόμενο Χωροχρονικό Συνεχές, αξίζει τον κόπο. Αξίζει να ονομαστεί σκοπός.

Ê

https://www.smashwords.com/books/view/381261

Για να κρίνουμε τους κρίνοντες:

34^η άποψη:

Είπε (μεταξύ άλλων) ο  Νίκος Κατσινόπουλος

Στο Περιοδικό: «ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ» (2/87)

η νοσταλγία της ουτοπίας

Είναι δύσκολο να κατατάξεις τον Διαμαντή Φλωράκη στην αμιγή επιστημονική φαντασία, γιατί το έργο του είναι πιο ευρύ και πιο πλούσιο. Ο ίδιος ονομάζει τα έργα του «μυθιστορήματα εσχατολογικής ουτοπίας» και πιο κάτω μας εξηγεί τι εννοεί με τον όρο αυτό. Ωστόσο, δεν θα ήταν άτοπο να μιλήσουμε για το «φαινόμενο Φλωράκη». Γιατί ο Διαμαντής Φλωράκης, ένας από τους καλύτερους σήμερα Έλληνες συγγραφείς στο χώρο της προωθημένης λογοτεχνίας, συνδέει με εκπληκτικό τρόπο την υπαρξιακή αναζήτηση με την επιστημονική φαντασία, πολλές φορές μέσα από τη ροή μιας φαινομενικά απλής αστυνομικής ιστορίας. Αλλά αυτό δεν γίνεται τυχαία. Αν και ο άνθρωπος διψά για αθωότητα, οι ενέργειές του, σπασμωδικές και αβέβαιες, τον οδηγούν στο αίμα, τον πόνο, την ενοχή, την αγριότητα, το μίσος και τους άλλους εφιάλτες.

Γεννημένος στην Αθήνα, το 1935, ο Διαμαντής Φλωράκης έχει ασχοληθεί με τη φιλοσοφία και τον κινηματογράφο, ενώ μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν εκδότης του περιοδικού «Σκέψη και Τέχνη». Η λογοτεχνική προσφορά του συνοψίζεται σε δέκα βιβλία, από τα οποία, τα τελευταία έξι, είναι μυθιστορήματα ή νουβέλες εσχατολογικής ουτοπίας: Επιστροφή Στο Μέλλον (1973), Τα Πονοτρόνια Και Οι Αναρχικοί Του Απόλυτου (1975), Εισβολή Στο Αύριο (1978), Θέα Από Τα Χτισμένα Παράθυρα (1981)…

https://www.smashwords.com/profile/view/diamandisflorakis

 

Απόσπασμα από:

ΤΟ 15/χρονο (1999 – 2014)

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ê

2014-07-12 (511)

? Σκέφτομαι: Όλα μας τα προβλήματα, όλη η αιματηρή ανθρώπινη Ιστορία, οφείλεται στο τεράστιο ηθικό μας έλλειμμα, το οποίο προκαλούν οι προδιαγραφές των ιδιοτήτων μας, τις οποίες όχι μόνο δεν θέσαμε εμείς, αλλά συνεχώς με κάποιες θρησκείες, φιλοσοφίες, την Τέχνη προσπαθούμε να εξαλείψουμε, ή έστω να αποδυναμώσουμε. (Δοτή ιδιότητα κι αυτή). Αθώοι υπήρξαμε όλοι, άγιοι και δολοφόνοι. Και είναι άδικο που αναλάβαμε την ευθύνη, την ενοχή της αιματηρής, όλο πόνο και δάκρυα ιστορίας μας. Αν ο Κόσμος δεν είναι παράγωγο του Τυχαίου και το Τυχαίο παράγωγο του Μηδενός, τότε γεννάται ένα πελώριο Γιατί, μια αιτία υπαρξιακής διαμαρτυρίας, εξέγερσης, αλλά και παροχής, από μέρους μας, μιας κατανόησης, ακόμα και συγνώμης σε ό,τι άλλο υπήρξε η Πρώτη Αιτία. Κι αυτό μπορεί να νοηματίσει τον χωρόχρονο που δείχνει απροσπέλαστος από ερμηνεία, κατώτερος από τα όποια ωραία μας όνειρα. Άδειος από Αγάπη. Γεμάτος από αντιπαράθεση, ακόμα και φονική, των γνωστών όντων.

https://www.smashwords.com/books/view/381261

Απόσπασμα από:

ΤΟ 15/χρονο (1999 – 2014)

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ê

2014-07-10 (510)

? Σκέφτομαι: Η μόνη Αλήθεια αυτού του Κόσμου, την οποία μπορεί να ανιχνεύσει ο Άνθρωπος, είναι αυτή: «Το άπειρο μέγεθος αυτού του Κόσμου (και όχι μόνο στα χωροχρονικά μεγέθη) “καταπίνει” το πεπερασμένο της ανθρώπινης νόησης».

https://www.smashwords.com/books/view/381261

33η

Για να κρίνουμε τους κρίνοντες:

33^η Άποψη:

Ο Στυλιανός Τζιρίτας

Είπε στο

Περιοδικό: «ΚΟΡΗ ΟΦΘΑΛΜΟΥ» τεύχος 10 (Απρίλιος – Μάιος 2002). (Απόσπασμα)

Ο τελευταίος χαρακτηρισμός που θα μπορούσα να προσδώσω στον Διαμαντή Φλωράκη είναι αυτός του κλασικού συγγραφέα και όσον αφορά τις επιλογές του σε επίπεδο γραφής, αλλά και σε ό,τι έχει σχέση με τη δημόσια προβολή και στάση ενός ανθρώπου πολυγραφότατου όπως αυτός. Από τους πρωτοπόρους της επιστημονικής φαντασίας στην Ελλάδα και με αρκετές δεκάδες χιλιάδες πωλήσεων (ενίοτε μάλιστα μέσω ανεξάρτητων εκδόσεων) παράλληλα και εξ αρχής θεωρήθηκε μία πραγματικά μυστηριώδης φιγούρα που έστεκε μακριά από τα καθιερωμένα. Επικοινώνησα μαζί του μέσω ενός e-mail, που έστειλα στην προσωπική (λιτότατη αλλά περιεκτικότατη) ιστοσελίδα που διατηρεί (users…..) και η απάντησή του ήταν άμεση και προσεγμένα ευγενική χωρίς ίχνος προσποίησης αλλά ούτε και κομπορρημοσύνης. Χαρακτηριστικά που επιβεβαιώθηκαν και στη συνάντηση που έγινε δύο εβδομάδες αργότερα.

https://www.smashwords.com/profile/view/diamandisflorakis

 

Απόσπασμα από το μυθιστόρημα:

«ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ»

(Η ιστορία ενός τρομοκράτη)

(2 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book)

Έτσι, το βασικό του ένστικτο έκανε, πάνω στην σκακιέρα, τη μία από τις δύο κινήσεις που του απέμειναν: Ενεργοποίησε τη μνήμη του μέσα στα χρό­νια, στα γεγονότα της οργής και του μίσους, για να δημιουργήσει ένα αντίβαρο. Χρόνια τώρα, ο Ροβύρος, για να υπάρχει έπρεπε να μη θυμάται. Και τώρα, έπρεπε να θυμάται για να μπορεί να υπάρχει.

Το μέσα του θύμα έπρεπε να αντισταθμίσει τον μέ­σα του θύτη.

(Πρόταση: Ψάξτε να βρείτε που είναι θύμα το κάθε ον και τι, δικαιολογημένα, αντισταθμίζει αυτό το γε­γονός. Ψάξτε, δηλαδή, για να βρείτε την υποχρέωση για συγγνώμη, αγάπη -από το ελάχιστο μέχρι το μέγι­στο-). Και τότε ο Ροβύρος άρχισε να θυμάται, σα να ’ταν χτες, την πρώτη από τις δύο φορές, που τα αι­σθήματα, ο εαυτός του, οι άνθρωποι, ο Κόσμος, ο Θεός πέθαναν μέσα του:

https://www.smashwords.com/books/view/308902