ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή 13 Απριλίου 2014

άπόσπασμα...


Απόσπασμα από το 15/χρονο Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο

5/5/2002 (144)


Ο νεαρός ποιητής είπε:
Πού βλέπουν τον Θεό μέσα σ’ αυτόν τον αιματηρό κόσμο του μίσους, του αίματος, της αδικίας, της φθοράς και, εντέλει, του θανάτου;
«Κοίταξε μέσα σ’ ένα δάκρυ συμπόνιας για να δεις αυτό που ψάχνεις», είπε ο γηραιός της παρέας. «Εκεί ο Θεός και η Ανάσταση».

Σάββατο 12 Απριλίου 2014

αν...


Αν αναζητάτε την «άλλη» λογοτεχνία:


από...


Απόσπασμα από το 15/χρονο ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο:

 

2014-04-12 (487)

? Σκέφτομαι ξανά αυτό: Αν το επέκεινα δεν είναι το Μηδέν, τότε θα τεθεί το ερώτημα: «Γιατί έπρεπε να εξοντωθεί εκείνο το ελαφάκι (το κάθε «ελαφάκι») από εκείνο το σαρκοφάγο (το κάθε «σαρκοφάγο»). Γιατί ο πόνος, τα δάκρυα, το αίμα των υπάρξεων, το άλυτο αίνιγμα της αυτοαιτίας των πάντων. Και θέλω να ελπίζω πως η απάντηση (που τώρα δεν μπορώ να φανταστώ) από την Αιτία της Δημιουργίας θα ήταν τέτοια που θα την απάλλασσε  από κάθε ηθική ευθύνη. Θα μας αποκάλυπτε το έσχατο πρόσωπό της. (Σ’ αυτόν τον συλλογισμό εδράζεται η εν καταστολή υπαρξιακή αναρχία, αλλά και η Αγάπη προς ό,τι αναπνέει).

Παρασκευή 11 Απριλίου 2014

κάθε...


Για πολύ φίλους:

Κάθε Πέμπτη 9.30 – 10.30 π.μ.

είμαι στο flocafe

Φ. Νέγρη και Δροσοπούλου

άτιτλο...


358 (31/1/13)

ØΣκέφτoμαι: Έγραφα πριν κάποια χρόνια σε αυτό το ημερολόγιο: «Η Ιστορία του Θεού, είναι η Ιστορία των όντων του».
Και τότε, θυμάμαι, απέφυγα να συμπληρώσω αυτό: «Θλιβερή Ιστορία, αιματηρή».










 

 

το τέλος της...


Το τέλος της 11/λογίας:
Έχει μια μέγιστη αληθοφάνεια το Επέκεινά μου. Ομολογώ πως δεν εκπέμπει δυνατή, στέρεα αίσθηση της αλήθειας.
Πάντως, αν δεν βρίσκομαι στο Επέκεινα αλλά εγκλωβισμένος σε κάποιο όνειρό μου. Τότε αυτά όλα που ονειρεύτηκα μπορούν να είναι μια πρόταση προς τη Σιωπηλή, Αινιγματική, αμέτοχη στα τεκταινόμενα του αισθητού Κόσμου,  Αιτία της Δημιουργίας. Μια υπόδειξη. Ακόμα και στις θρησκείες που φαντάζονται τους θεούς τους τόσο μικρούς, ώστε να απαιτούν τη λατρεία, την υποταγή (των εγκαταλειμμένων στη μοίρα των προδιαγραφών τους δημιουργημάτων τους)  στερημένους από την απόλυτη Αγάπη και δημιουργούς ενός αινιγματικού, όλο δάκρυα, πόνο και αίμα Κόσμου.
 
(Εδώ τελειώνει ένα ακόμα όνειρό μου. Το τελευταίο;).

και σήμερα...