ακόμα ένα...

 

Ένα ευχαριστώ και στον Αντώνη Πάσχο από τη Θεσσαλονίκη

 που έστειλε 2 e-mails για τα έργα μου

(το πρώτο από την εκδήλωση για τα 50 χρόνια της λογοτεχνικής μου προσπάθειας

και το δεύτερο, χρόνια πριν, από την παρουσίαση βιβλίου μου στο cube).

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΣΧΟΣ

solonor20@yahoo.gr

1^ο:

Είμαι θαυμαστής του Διαμαντή Φλωράκη. Έχω διαβάσει σχεδόν όλα του τα μυθιστορήματα. Η εύστοχη και απέριττη πρόζα, η πλοκή και η συναρπαστική γραφή είναι μόνο μερικές από τις αρετές τους. Οι πρωτοποριακές ιδέες τα κάνουν να ξεχωρίζουν, ακόμα θυμάμαι την ακριβέστατη περιγραφή του you tube 30 χρόνια πριν γίνει. Όμως για μένα αυτό που κάνει τα βιβλία του Διαμαντή Φλωράκη μοναδικά είναι ο στοχασμός και οι σκέψεις στις οποίες σε βάζουν. Σε κανένα άλλο βιβλίο δεν έχω ξαναδιαβάσει τόσες πολλές φορές μια φράση, μια παράγραφο.

Ελπίζω ακόμη να διαβάσω κάτι καινούριο.

2o:

Κύριε Φλωράκη καλή σας μέρα!

Είμαι ένας από τους νέους αναγνώστες σας που είχα τη τύχη να παραβρεθώ στη παρουσίαση του Καιάδα. Αν και είχα αποκτήσει το βιβλίο δεν σας έκανα ούτε μια ερώτηση πολύ απλά διότι δεν είχα να κάνω καμία! Το μόνο που θα μπορούσα να εκφράσω είναι αυτό που σας είπα και στο τέλος λίγο πριν φύγετε. Πως έχετε τον απεριόριστο θαυμασμό μου.

Ο λόγος που στέλνω και αυτό το e-mail είναι για να αιτιολογήσω αν θέλετε την κίνηση μου. Σας θαυμάζω λοιπόν απεριόριστα διότι

1. Τα βιβλία σας που έχω διαβάσει είναι εντελώς μοναδικά. Δε σας κρύβω πως ορισμένα τα θεωρώ ίσως τα καλύτερα που έχω διαβάσει και με περηφάνια τα προτείνω σε φίλους και γνωστούς.

2. Ειδικά το επιστροφή στο μέλλον έχει την πιο ψυχρή, δίχως καμμία προκατάληψη ή εμπάθεια στάση απέναντι στο κακό και το καλό, κάτι το οποίο δε θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ πως θα διάβαζα.

3.Μέσα από τα θέματα που διαπραγματεύεστε έχετε αισιόδοξη ματιά, άλλοτε ψυχρή, άλλοτε παρηγορητική, άλλοτε ελπιδοφόρα, μα πάντα ανθρώπινη.

4. Όσο και να μη σας αρέσει, είναι γεγονός πως η φανταστική ματιά σας στο μέλλον επαληθεύεται με τρομερή ακρίβεια. Στα "πονοτρόνια" περιγράφετε μια εικονική πραγματικότητα που μέρος της γίνεται αληθινό πλέον με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια του σήμερα. Στον καιάδα περιγράφετε το youtube!!! Ίσως να είναι για σας το μέσο και όχι ο αυτοσκοπός, ίσως να είναι και ένα-επιτρέψτε μου-ανεκμετάλλευτο ταλέντο καθώς θα μπορούσατε να γράψετε βιβλία αποκλειστικά και μόνο βάση αυτής της ικανότητας σας (αν και θαρρώ πως δεν θα το θέλατε).Πάντως είναι αλήθεια.

Ακόμη πρέπει να σας πω, πως η ομιλία σας με έκανε να σας θαυμάσω ακόμα περισσότερο. Προσωπικά είχα μείνει με το στόμα ανοιχτό. Επειδή θα μιλούσα κιόλας αργότερα, η κοπέλα μου όταν είδε πως ήμουν κατά την διάρκεια της ομιλίας σας, τρόμαξε καθώς πίστεψε πως είχα πάθει κρίση άγχους για την ομιλία μου, ενώ εγώ...την είχα ολότελα ξεχάσει!!!

Δε θέλω όμως να σπαταλώ τον χρόνο σας άλλο.

 

Σας ευχαριστώ ειλικρινά που μας κάνατε την τιμή.

 

Πάσχος Αντώνης

Ê

https://www.facebook.com/#!/groups/622670704445763/

 

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

 

 

 

 

 

 

ΑΝ...

ΑΝ

Βρείτε τι υπάρχει σ’ αυτό τη μυθιστόρημα

Που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1973

Και έγινε πραγματικότητα αργότερα

Τότε

Κερδίζετε 3 e-books επιλογής σας

Του συγγραφέα

Ê

https://www.smashwords.com/books/view/296193

 

Στείλτε mail εδώ: fd@ath.forthnet.gr

 

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

 

 

255...

255 like

255 ευχαριστώ!

Ê

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

 

 

και νεο ευχαριστώ...

Ένα ευχαριστώ στον Λ. Κεραμίδα

Για όσα είπε στην εκδήλωση για τα 50 χρόνια της λογοτεχνικής μου προσπάθειας

και για την ψηφιοποίηση των βιβλίων μου για να γίνουν e-books

Ê

Ο Λευτέρης Κεραμίδας είπε:

 

Είναι αδύνατον να συνοψιστεί μια σταδιοδρομία 50 ετών μέσα σε λίγα λεπτά, πόσο μάλλον μια ολόκληρη ζωή. Θα πω μόνο μερικά πράγματα ενδεικτικά για όσους δεν ξέρουν καθόλου τι εστί Διαμαντής Φλωράκης και γιατί αξίζει μια τιμητική εκδήλωση. Κι ίσως φανούν χρήσιμα και σε όσους τον ξέρουν, αλλά δεν έχουν καθίσει να υπολογίσουν πόσο πραγματικά σημαντικός είναι.

Τυπικά σαν συγγραφέας εμφανίζεται ακριβώς πριν πέντε δεκαετίες, μ’ ένα νεανικό μυθιστόρημα, αυτό που λέμε young adult σήμερα, αλλά πιο ουσιαστικά προσεγγίζει τον χώρο του φανταστικού τρία χρόνια μετά, με την πρώτη του νουβέλα. Μέσα στη δικτατορία κυκλοφορούν δυο ακόμη βιβλία του, ένα από τα οποία είναι η αρχή της 11λογίας «Υπαρξιακή Αναρχία-Εσχατολογική Ουτοπία» από την οποία τον μάθαμε οι περισσότεροι.
Ήταν μια δύσκολη εποχή που ήθελε πολύ θάρρος για να αρθρώσει κανείς λόγο που διέφερε από την πεπατημένη. Μην ξεχνάτε πως υπήρχε ακόμα η λογοκρισία και τρομερή καχυποψία. Κι ο Διαμαντής Φλωράκης – επειδή το ζούσε το έργο του, δεν το έγραφε μόνο – είχε ήδη φακελωθεί από τη στρατιωτική του θητεία ως πιθανός εχθρός. Μόνο που οι πράξεις αντίστασής του δεν υπαγορεύονταν και δεν περιορίζονταν από κάποια πολιτική ιδεολογία, αλλά από την προσωπική του ηθική. Ήταν ανθρωπισμός, ένα τεταμένο χέρι προς τον συνάνθρωπο, μέρος της καθημερινής ζωής κι όχι δημόσιες διακηρύξεις και συμβολισμοί. Αυτό κι αν ήθελε θάρρος – δεν είχε συναγωνιστές για να τον στηρίζουν σε κάθε επισφαλές βήμα.

Η αποχή του από την πολιτική ίσως να του στέρησε την αληθινή δόξα όταν άλλαξαν τα πράγματα, αλλά δεν υπήρξε ποτέ περιθωριακός. Τα έργα του επανεκδόθηκαν ξανά και ξανά (συνολικά έφτασαν τις 30 εκδόσεις ως σήμερα), πότε από γνωστούς οίκους όπως ο Κάκτος και η Δωδώνη, πότε ως αυτοεκδόσεις, σε μια εποχή που αυτή η λέξη δεν είχε καμιά αρνητική χροιά.

Η δεκαλογία του, το πιο φιλόδοξο έργο στη μέχρι τώρα ιστορία του ελληνικού φανταστικού, κατόρθωσε να ολοκληρωθεί. Κάθε δυο χρόνια περίπου κυκλοφορούσε και νέο βιβλίο της, ανεξάρτητο από τα προηγούμενα, αλλά που να πραγματεύεται πιο εξελιγμένες εκδοχές των ίδιων υπαρξιακών ερωτημάτων. Όλα τα έντυνε μια θελκτική πλοκή που εξασφάλιζε πως είχε νόημα να τα διαβάσεις όλα. Δεκαεφτά χρόνια μετά το τελευταίο, ήρθε ένα ακόμα, σαν επίλογος.
Με την επιμονή του, κράτησε τα βιβλία του στα ράφια των βιβλιοπωλείων για δεκαετίες. Τα δυο πρώτα της ενδεκαλογίας κυκλοφόρησαν και στα αγγλικά ως paperback κι έχουν φτάσει σε βάθος χρόνου σε αριθμούς πωλήσεων που μπορεί να μη συγκρίνονται με τα ευπώλητα της βιτρίνας, αλλά είναι δυσθεώρητα ύψη για το ελληνικό φανταστικό. Αυτό καταρρίπτει τον μύθο των εγχώριων εκδοτών πως τα βιβλία πρέπει να είναι σαν τα ρούχα, να πλασάρονται μια σαιζόν και μετά να πετιούνται. Και η Επιστημονική Φαντασία μπορεί να βγάλει αυτό που οι αγγλόφωνοι αποκαλούν long-seller, βιβλία που θα πουλούν λίγο, αλλά εσαεί, αρκεί να μην τα καταχωνιάσεις σε κάποια σκονισμένη αποθήκη.
Ταυτόχρονα, ο Διαμαντής Φλωράκης έγραψε και μερικά μυθιστορήματα που τα αποκαλεί «αστυνομικά με ψήγματα ΕΦ και υπαρξιακούς στοχασμούς». Με τη σημερινή ορολογία, είναι τεχνοθρίλερ, περιπέτειες υψηλής τεχνολογίας με διακυβεύματα επιστημονικής ηθικής, τα οποία είναι τελικά ζητήματα φιλοσοφίας και κοσμοθεωρίας.
Τα βιβλία του Διαμαντή Φλωράκη δεν μπήκαν σε τόσα σπίτια όσα κάποιων σύγχρονών του συγγραφέων, αλλά διαβάστηκαν και διαβάζονται σε κάθε γωνιά της χώρας, από ανθρώπους κάθε επιπέδου μόρφωσης και κάθε ηλικίας, όπως φαίνεται από τις κριτικές που λαμβάνει ακόμα. Σήμερα τον διαβάζουμε αρκετοί της νεότερης γενιάς του φανταστικού – κάποιοι βρίσκονται εδώ μέσα – αλλά δεν το κάνουμε για ιστορικούς λόγους, για να δούμε πώς έγραφαν τότε, όπως θα πιάναμε για παράδειγμα ένα έργο του Graham Still. Τον διαβάζουμε για να ψυχαγωγηθούμε, για να διασκεδάσουμε και να άγει την ψυχή μας, όπως κάθε άλλο βιβλίο που επιλέγουμε. Θα μπορούσα να μιλήσω «για στοιχεία του έργου του που τον κάνουν πάντα επίκαιρο και διαχρονικό», αλλά αυτά είναι δημοσιογραφίστικες φλυαρίες. Νομίζω πως η υπόθεση μιλάει από μόνη της για όποιον θέλει να αφουγκραστεί.
Είπα και πιο πριν πως δεν υπήρξε περιθωριακός. Δεν τον ξέρουμε μόνο στο γκέτο του φανταστικού που συχνά ομφαλοσκοπεί και αρκείται σε φιλικά χτυπήματα στην πλάτη μεταξύ μας. Η μεγαλύτερη του διάκριση δεν είναι μια παρουσίαση από τους ακούραστους εργάτες του χώρου, όπως ο Μάκης Πανώριος, ο Νίκος Θεοδώρου κι ο Χρίστος Λάζος. Όταν πρωτοκυκλοφόρησαν  τα διάφορα βιβλία του, του έγιναν κριτικές και παρουσιάσεις από άτομα όπως ο Ρένος Αποστολίδης, ο Βασίλης Βασιλικός, ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ο Νίκος Δήμου, ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, η Ελένη Ουράνη. Μίλησαν γι’ αυτά η Καθημερινή, η Βραδινή, η Απογευματινή, ακόμα και το Playboy.Ίσως να ήταν σύντομες αναφορές, αλλά δεν ήταν αντιγραφές από το κείμενο του οπισθόφυλλου όπως γίνεται συνήθως.
Με αφορμή τη γνωριμία τους, ο Βασίλης Βασιλικός τον κάλεσε στην τότε καινούριο εκπομπή του για το βιβλίο «Άξιον Εστί», μαζί με τρεις νεότερους συγγραφείς του είδους. Ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που δόθηκε σοβαρό τηλεοπτικό βήμα στους εγχώριους δημιουργούς της λογοτεχνίας του φανταστικού. Και δε θα είχε συμβεί, αν δεν ήταν αυτός.
Τα περισσότερα απ’ αυτά που είπα και πολλά ακόμη, μπορείτε να τα βρείτε στο δίκτυο, καθώς ο Διαμαντής Φλωράκης διατηρεί ιστολόγιο από το1999. Το ονόμασε «Ανοιχτό διαδικτυακό ημερολόγιο», γιατί ο όρος blog ήθελε πολλά χρόνια ακόμα μέχρι να εμφανιστεί. Θα τον βρείτε και στο face book. Να σας θυμίσω πως είναι 77ετών και συνδέεται μόνος του; Και τώρα, όλο του το έργο είναι διαθέσιμο με τη μορφή των e-book,διαχύθηκε στο δίκτυο και ελπίζουμε πως θα μείνει εκεί για πάντα κι όλο και κάποιος θα το διαβάζει. Με τον τρόπο του και τον κόπο του κατέκτησε και την αθανασία, λοιπόν.
Δε σας είπα τίποτα για το περιεχόμενο του έργου του και τα νοήματα που πραγματεύεται. Αλλά πιστεύω πως σας έδειξα την κορυφή του παγόβουνου και σας έπεισα ότι είναι σημαντικός κι αξίζει να τον ψάξετε λίγο περισσότερο. Τα επιτεύγματά του δείχνουν πως ό,τι έκανε, το έκανε σωστά.

Ê

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

 

 

ένα ευχαριστώ...

Ένα ευχαριστώ στον Μανώλη Πλατάκη

Για όσα έκανε (έκδοση στο διαδίκτυο)

και είπε με mail για τα έργα μου

στην εκδήλωση για τα 50 χρόνια της λογοτεχνικής μου προσπάθειας:

Ê

ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΛΑΤΑΚΗΣ:

"Συμπτώσεις. Παρατηρούσα από μικρός πως κατά καιρούς ένα, φαινομενικά
ασήμαντο, συμβάν μπορεί να έχει αντίκτυπο στον τρόπο που εξελίσσεται η
ζωή μας και στο πως την αντιλαμβανόμαστε. Ήταν πριν από έξι περίπου
χρόνια όταν η Κασσάνδρα αποφάσισε να μου στείλει ένα τεύχος από τις
Συμπαντικές Διαδρομές - χωρίς να της το έχω ζητήσει, δίχως να έχουμε
ποτέ πει κάτι σχετικό. Μια απλή πράξη γενναιοδωρίας και καλοσύνης. Το
ξεφύλλισα, προσπερνώντας κάποια άρθρα και διαβάζοντας στα γρήγορα κάποια
άλλα. Το μάτι μου έπεσε στην εισαγωγή του "Επιστροφή στο Μέλλον".
Διαμαντής Φλωράκης. Δεν είχα ξανακούσει το συγγραφέα αλλά μου πήρε λίγα
λεπτά να συνειδητοποιήσω πως πρόκειται για διαμάντι της ελληνικής
πεζογραφίας.
Καταπιάνεται με τα υπαρξιακά αινίγματα που τροφοδοτούν τις συμπαντικές
μου ανησυχίες. Πίστευα και πιστεύω πως η τεχνολογία θα ξεπεράσει αργά ή
γρήγορα τις αδικίες και τις εκμεταλλευτικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων
οδηγώντας σε μια κοινωνία δίκαιης, ηθικής, πανανθρώπινης συνύπαρξης.
Τότε όμως τι γίνεται; Ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται τη νύχτα ως αντίθετη της
μέρας, το καλό ως το αντίπαλο δέος του κακού. Πόσο απέχει όμως η ουτοπία
- που μας προστατεύει από τη σύγκριση - από τη δυστοπία; Τι ελπίδες έχει
το ανθρώπινο είδος να είναι πραγματικά ευτυχισμένο - σε υπαρξιακό,
μοριακό επίπεδο;
Χρησιμοποιώντας την επιστημονική φαντασία ως πλατφόρμα του, ένιωσα τον
κ. Φλωράκη να με παίρνει από το χέρι με τα βιβλία του και να με οδηγεί
ως φιλόσοφος δάσκαλος μέσα από τα μονοπάτια της υπαρξιακής αναρχίας και
της εσχατολογικής ουτοπίας προσφέροντάς μου διαφορετικές διεξόδους στα
παραπάνω ερωτήματα. Μέσα από πολύ ενδιαφέρουσες περιπέτειες που θα
μπορούσαν να σαρώσουν τα απανταχού κινηματογραφικά box office ο
Διαμαντής Φλωράκης καταπιάνεται με δυστοπίες και ουτοπίες που μας
φέρνουν αντιμέτωπους με τον εαυτό μας και το επέκεινα, με την ύπαρξή μας
ως ένα σύνολο κυττάρων αλλά και ως μια κουκκίδα του σύμπαντος.
Πού θα οδηγούσε μια πυρηνική καταστροφή, η εξαφάνιση του εγκλήματος, η
επικράτηση του καθολικού κακού, Τι συνέπειες θα είχε η επανεμφάνιση του
απόλυτου έρωτα μετά από χιλιάδες χρόνια; Πως θα ήταν ο κόσμος αν οι
λύπες των ανθρώπων ήταν συγκοινωνούντα δοχεία; Πολλές ακόμη εξαιρετικά
ενδιαφέρουσες ερωτήσεις που θα απασχολήσουν την ανθρωπότητα - μπορεί σε
δεκάδες ή χιλιάδες χρόνια - δημιούργησαν ένα καταρράκτη υπαρξιακών
ανησυχιών στα εφηβικά μου χρόνια και αποτελούν πηγή έμπνευσης για τα
συγγράμματα του Διαμαντή για περισσότερο από πενήντα χρόνια.
Μέσω του διαδικτύου γνωριστήκαμε καλύτερα, συναντηθήκαμε από κοντά -
αποδείχτηκε πως όλα αυτά τα χρόνια ζούσαμε στην ίδια γειτονιά, την
Κυψέλη. Έτσι μπόρεσα να συνομιλήσω μαζί του, να γνωρίσω έναν αγαπημένο
συγγραφέα από κοντά και να αποκτήσω τα πιο σπάνια από τα συγγράμματά
του. Αργότερα, ήταν μεγάλη μου τιμή, να βοηθήσω τον κ. Φλωράκη να
ανεβάσει τα συγγράμματά του στο διαδίκτυο ούτως ώστε να μπορεί
οποιοσδήποτε να αποκτήσει ακόμη και τα εξαντλημένα.
Το πνεύμα μας, η ψυχή μας, η ύπαρξή μας είναι εγγενώς αναρχικά. Έτσι και
τα βιβλία του κ. Φλωράκη.

Καλή ανάγνωση.

Χαιρετισμούς από τη Νορβηγία.

Με εκτίμηση.

Μανόλης Πλατάκης.

Manolis Platakis, M.Sc.

Software Engineer

Microsoft Development Center Norway, Oslo

http://cgi.di.uoa.gr/~platakis/

 

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

 

 

ένα ευχαριστώ...

Ένα ακόμα ευχαριστώ στον φίλο ποιητή Σίμο, που μου έκανε την τιμή να διανύσει 1.000 χιλιόμετρα σε μια μέρα, για να συναντήσει τον άνθρωπο που διάβασε τα βιβλία του.

 

Ú

Έγραψε για την εκδήλωση των 50 χρόνων της λογοτεχνικής μου προσπάθειας:

Ú

 

ΜΑΞΙΜΙΑΔΗΣ ΣΙΜΟΣ:

Ο Διαμαντής Φλωράκης είναι για μένα μια τεράστια μορφή, ένας άνθρωπος που αγαπώ και κάποια στιγμή μίσησα. Πάλεψα πολύ με τα γραπτά του, όχι για να τα καταλάβω, ούτε και ν αποσπάσω κάποιο νόημα απ αυτά , μα πιο πολύ για να τ αποφύγω.
Να φύγω μακριά απ την ακατανίκητη έλξη που μου ασκούσαν και ασκούν.
Δε μπορώ να πω καλά λόγια για τα βιβλία του, δε μπορώ να πω καλά λόγια για τον ίδιο.
Ένας άνθρωπος που είναι σε θέση να δημιουργεί τέτοιους μύθους είναι πέρα απ αυτά.
Αν κάτι δε του συγχωρώ , στ αλήθεια το λέω, είναι ότι γράφει σαν παιδί, ένα παιδί που παίζει με το υπερβατικό, ένα παιδί που ενώ γνωρίζει ότι οι λέξεις λίγα πράγματα μπορούν να πουν , εν τούτοις τους δίνει ανάσα , ζουμιά , πνοή, σάρκα, σε κάνει να πιστέψεις ότι το πιο αληθινό πράγμα που υπάρχει είναι ο τρόπος που παίζει με τις λέξεις.
Είναι πολύ σοβαρό πράγμα να παίζεις με τις λέξεις, είναι πολύ μεγάλη η ευθύνη να λες πράγματα που άλλοι τα κλείνουν σε δυσνόητους λαβύρινθους , ξαφνικά να τα έχεις μπροστά σου απτά, απλά , απλόχερα, γενναιόδωρα.
Και ξεγελιέσαι , μπαίνεις στον κόσμο του Διαμαντή Φλωράκη, ανυποψίαστος και γοητευμένος , ίδιος με παιδί κι εσύ. Κι έρχεται η ζωή αργότερα , στις πιο βαθιές , γεμάτες πόνο εκφάνσεις της , να σου δείξει ότι αυτά τα βιβλία είναι γραμμένα από άλλο υλικό.
Κι ακόμη περισσότερο , αισθάνεσαι πως αυτά τα βιβλία , αυτές οι σκέψεις , αυτή η γραφή, δεν είναι του Διαμαντή. Απλώς υπήρχαν κάπου , τα βρήκε ο Διαμαντής Φλωράκης , και στα προσφέρει , όπως κάποιος η κάτι του τα πρόσφερε. Και η προσφορά του, είναι αγνή , ανιδιοτελής, φωτεινή, καθαρή.
Μετριέσαι με τα ευρήματα του, και πάντα κάτι λείπει. Όχι απ αυτά , αλλά από σένα σε σχέση μ αυτά.
Τις συντεταγμένες των βιβλίων του , η τις δέχεσαι όπως είναι και προχωράς , όσο αντέχεις, στο ασύλληπτο τους βάθος, η τις λαμβάνεις ως μερικές γοητευτικές ιστορίες και την γλιτώνεις.
Γι αυτό τον μίσησα , την γραφή του εννοώ.
Κάποια στιγμή -και πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει;- αυτές οι "ιστορίες" αγγίζουν τον πυρήνα σου, το πιο μαλακό υλικό της ψυχής σου.
ΚΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΓΊΝΟΝΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ.
Η τρίτη κατάσταση μεταξύ του ναι και του όχι, η βεβαιότητα ότι κάτι παραπάνω υπάρχει, και η βεβαιότητα ότι δε μπορείς να το αγγίξεις.
Η βεβαιότητα του ότι τίποτα δεν είναι μάταιο, και μαζί ότι όλα είναι τραγικά άδηλα.
Μέσα λοιπόν στο καινούριο πλαίσιο αναφοράς σου , που πια είναι τα βιβλία του Φλωράκη, φτιάχνεις τη δική σου γωνιά. Έχεις ξεχάσει τι έγραψε αυτός ο άνθρωπος. Φτάνει που διάβασες τα βιβλία του, πριν 10 χρόνια , πριν 20, δεν έχει καμία σημασία.
Σ’ έχουν σημαδέψει οριστικά , μπήκες στον κόσμο τους, που κι αυτός εξ αποκαλύψεως φανερώθηκε στον συγγραφέα τους.
Γιατί , τι άλλο κάνει ο Διαμαντής Φλωράκης, απ το να μιλάει και να γράφει, για κάτι που δεν ξέρει, που δεν γνωρίζει , αλλά είναι τόσο ζωντανό , αιώνια παρόν;
Να πω μαζί κι ΑΚΙΝΗΤΟ;
Ε, λοιπόν εδώ υπάρχει η μεγαλύτερη έκπληξη, σε κάνει να αισθάνεται ως μια ακίνητη συνείδηση όπου παρακολουθείς τα καρέ της ζωής σου, τον ίδιο τον Χρόνο να περνάει από μπροστά σου, γίνεσαι ο παρατηρητής του εαυτού σου , ο ακίνητος παρατηρητής του Χρόνου.
Αυτά σε μένα συνέβησαν μετά από χρόνια, σκεφτόμενος , δίχως να το θέλω, τις γραφές του Διαμαντή Φλωράκη. Απέκτησαν τη δική τους ζωή μέσα μου, τόσο καιρό έκαναν την δουλειά τους, οι διεργασίες τους αόρατες κι ανεπαίσθητες , και στο τέλος βρέθηκα να είμαι τμήμα , μέρος αυτών των βιβλίων.
Και πιστεύω στους περισσότερους που αφέθηκαν στη γραφή του , συνέβη αυτό.
Δεν υπάρχουν λόγια για τον Διαμαντή Φλωράκη. Στις λίγες ώρες που τον γνώρισα από κοντά, και μίλησα μ αυτόν και την κυρία Φωτεινή, είδα δυό υπέροχους ανθρώπους, δυο πραγματικά υπέροχους ανθρώπους , κι αισθάνομαι πολύ τυχερός ,πάρα πάρα πολύ τυχερός..
Δε ξέρω , δε θέλω να ξέρω , πόσο μακριά θα φτάσουν τα βιβλία του, είμαι σίγουρος πως κάτι πολύ μεγάλο , τρομακτικά αθώο κατοικεί σ αυτά.
Έτσι , θέλω να κλείσω, γιατί δε μπορώ να βρω άλλες λέξεις, δε θέλω να πω άλλες λέξεις για την γραφή του Διαμαντή Φλωράκη.
ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑ ΑΘΩΕΣ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ.

Μαξιμιάδης Σίμος.

 

https://www.smashwords.com/dashboard

 

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

 

 

 

επειδή...

e-book: το αύριο του βιβλίου σήμερα

το αύριο του βιβλίου σήμερα

Γιατί:

1^ον: Είναι πλανητικής κυκλοφορίας.

2^ον: Είναι πολύ φθηνότερο του έντυπου (30 – 80%).

3^ον: Οι αναγνώστες του έχουν τη δυνατότητα να διαβάσουν δωρεάν το 20% του βιβλίου (στη Smashwords) σημαντικό ποσοστό στο ΑΜΑΖΟΝ και όλο το βιβλίο δωρεάν με τα free της ίδιας εταιρίας πριν το αγοράσουν! Κι αυτό είναι κάτι (και όχι το μόνο) που η έντυπη έκδοση αδυνατεί να προσφέρει. Κάτι που δίκαια κάνει τον αναγνώστη κυρίαρχο αλλά και υπεύθυνο της μοίρας ενός βιβλίου.

4^ον: Οι αναγνώστες του μπορούν να το βαθμολογήσουν. Να του γράψουν μια κριτική.

5^ον: Δεν είναι αιχμάλωτο στην αφάνεια εξ αιτίας της κρίσης των εκδοτών, οι οποίοι αναγκαστικά κρίνουν με πρώτο κριτήριο (μερικοί από αυτούς και με μοναδικό) την εμπορικότητα του βιβλίου. Ή θύμα άστοχης κριτικής, ή αδιαφορίας, αδυναμίας των κριτικών να το παρουσιάσουν, να το κρίνουν, ή των βιβλιοπωλών να το βιτρινάρουν από έλλειψη χώρου.

6^ον: Ο συγγραφέας έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί την κίνηση του βιβλίου του καθημερινά καθώς και να εισπράττει κάθε μήνα τα δικαιώματά του.

7^ον: Ο συγγραφέας μπορεί με ελάχιστα έξοδα να γίνει εκδότης του βιβλίου του αν έχει, καλή γνώση της αγγλικής γλώσσας και κάποιες γνώσεις στους Η/Υ, ή τη βοήθεια κάποιου φίλου του που διαθέτει αυτές τις γνώσεις.

8^ον: Μπορεί ο συγγραφέας να δημοσιεύσει βίντεο που αφορά το λογοτεχνικό έργο του, τη ζωή του κ.α. Να έχει επαφή άμεση με τους αναγνώστες του.

9^ον: Το e-book θάβεται αν αξίζει να θαφτεί, σε αντίθεση με το έντυπο που αρκετές φορές έχει μια άδικη μοίρα.

10^ον: Θα αυξήσει σημαντικά την αναγνωσιμότητα (μειώνοντας ταυτόχρονα σημαντικά το κόστος της) με άμεσο αποτέλεσμα την άνοδο της πνευματικής καλλιέργειας. Και θα μειώσει τον θάνατο αμέτρητων δέντρων.

11^ον: Τέλος, θα φέρει στο έντυπο βιβλίο νέους φίλους!

Μπείτε στην ομάδα: ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ:

 

https://www.facebook.com/#!/groups/622670704445763/

 

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82