ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου 2013

πρόταση...


Διαβάστε το 20% αυτού του αστυνομικού μυθιστορήματος ΔΩΡΕΑΝ για να δείτε αν αξίζει να το αγοράσετε όλο, ή να το διαβάσετε δωρεάν αν είστε άνεργος, ή εραστής του τσάμπα, στο κινητό σας τηλέφωνο, στη συσκευή σας ανάγνωσης, στον Η/Υ, σε 7 φόρμες:

απόσπασμα από το ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο.


2013-12-21 (463)

? Το ερώτημα ήταν: «Τι γνώμη έχετε για την κίνηση των 58;»

Καμία, τους είπα. Έχω όμως μια γνώμη, μια πρόταση για την κίνηση που πρέπει να κάνουν οι 1.350.000 άνεργοι του ιδιωτικού τομέα μαζί με τις εκατοντάδες χιλιάδες συναδέλφους τους που αμείβονται με καθυστέρηση για την εργασία τους, ή αμείβοντα με «κουρεμένους» μισθούς: Να ιδρύσετε ένα «Δημοκρατικό, Ανθρωπιστικό» κόμμα το οποίο θα λειτουργήσει ως αντίβαρο στα υπάρχοντα κόμματα που υπερασπίστηκαν και θα συνεχίσουν να υπερασπίζονται τα συμφέροντα της συντεχνίας των πολιτικών και τις άλλες συντεχνίες κρατικές ή όχι, γιατί αυτούς μόνο θεωρούν ως συμμάχους τους – εκλογικούς πελάτες τους. Όλο το φάσμα της σημερινής βουλής, αρνήθηκε να μοιραστεί το κόστος της πτώχευσης της χώρας μας δίκαια, ενώ γνώριζε πως μπορούσε να υλοποιηθεί αυτό. Να θυμάστε πως τα κόμματα εξουσίας χρέωναν με δάνεια τη χώρα μας προκειμένου, κυρίως, να καλοπληρώνουν, να διορίσουν  την υπεράριθμη εκλογική πελατεία τους και καμία αντιπολίτευση, βουλευτής, συντεχνία, ΜΜΕ, δημοσιογράφος, ή μέλος της κίνησης των 58, δεν τους είπε: «Ρε άφρονες που οδηγείται την πατρίδα μας με τους τρελούς δανεισμούς σας; Δεν βλέπετε τον ύφαλο που θα μας βουλιάξει; Δεν βλέπετε αυτό που μπορεί να δει κι ο τελευταίος απλός πολίτης;
Και έπεσε αδιάφορη σιωπή. Ανήκαν όλοι οι συνομιλητές μου σε συντεχνίες. Και τότε θυμήθηκα κάτι που είχα γράψει σ’ αυτό το ημερολόγιο: «Το συμφέρον σκοτώνει τη λογική, το αίσθημα δικαίου».
Αλλοίμονο, μια χώρα θρυμματισμένης ενότητας είμαστε… Και αδύνατου ηθικού δυναμικού. Κι αυτό πληρώνουμε…
 

Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου 2013

διαβάστε...


Διαβάστε το 20% αυτού του βιβλίου ΔΩΡΕΑΝ για να δείτε αν αξίζει (ή του αξίζετε) για ανάγνωση:

Τρίτη 17 Δεκεμβρίου 2013

βιβλία για στοχασμό...

Κατεβάστε 1 για τη συσκευή σας ανάγνωσης, το κινητό σας, ή για τον Η/Υ σας, εδώ:
και γράψτε μου για να σας στείλω ένα άλλο της επιλογής σας ΔΩΡΟ:

Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2013

απόσπασμα από το ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο.


2013-12-17 (462)

? (…Υπάρχουν και βόμβες που ανατινάζουν ψυχές), γράφω στη σελίδα 97 του μυθιστορήματος «ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ». Και σκέφτομαι: Εκτός από εκείνους που ανατινάζουν σώματα, αμέτρητοι άλλοι ανατινάζουν (ανατινάζουμε) ψυχές… Έγκλειστοι στις φυλακές της συνείδησής μας… Αν και στο βάθος αθώοι, θύματα μιας ακατανόητης Δημιουργίας, που μας φυλάκισε σε προδιαγραφές ιδιοτήτων μηδενικού ήθους, αλλά και με ικανότητα κατάλυσης των σκοτεινών ιδιοτήτων μας. Αυτή είναι η περίληψη της περιγραφής μας, που μας υποδεικνύει το μεταξύ μας Αγκάλιασμα.

απόσπασμα από το μυθιστόρημα:

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ
(σελίδα: 203):
ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ.
"Είμαστε όλοι υπαρξιακοί ναυαγοί μέσα σ’ ένα ατέρμονο χωροχρονικό ωκεανό. Ναυαγοί σε μία ακα­τανόητη απεραντοσύνη αντιπαράθεσης, βίας αίμα­τος, φθοράς, αναπάντητων ερωτηματικών, συντριπτι­κών μεγεθών -που παρ’ όλ’ αυτά, δε μας χωράνε-, πόνου, άδικης ενοχής. Είμαστε ναυαγοί σ’ ένα υπαρ­ξιακό ωκεανό ύλης, που μας σκεπάζει το Πρόσωπο του Θεού, έχοντας αντιμέτωπο των ονείρων μας το Απόλυτο. Είμαστε αυτά και πολλά άλλα, γι’ αυτό χρειάζεται, για να μην πνιγούμε, να κατασκευάσου­με Νησάκια κατανόησης, συμπόνιας, αγάπης, μέχρι ο θάνατος να στερέψει τον απέραντο ωκεανό αυτού του ακατανόητου ονείρου", λέει η Ευρυδίκη.
Ο Ροβύρος σωπαίνει.
 

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2013

απόσπασμα από το 14/χρονο ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο.


2013-12-16 (461)

? Σκέφτομαι τι θα έπρεπε να προσθέσω, ή ν’ αλλάξω σε ένα απόσπασμα από μια πριν 20 χρόνια συνέντευξή μου, στην οποία έλεγα απαντώντας στο ερώτημα «Γιατί γράφω:

Γράφω κυρίως επιστημονική φαντασία γιατί αυτή μου παρέχει τη δυνατότητα να κινηθώ φανταστικά μέσα στον Υπαρξιακό Χρόνο (ο οποίος είναι ο φυσικός χώρος των διαχρονικών φιλοσοφικών ερωτημάτων). Γράφω, γενικά, γιατί υπάρχει ο πόνος, ο θάνατος, το υπαρξιακό Αίνιγμα. Γιατί έχω ανάγκη να ονειρεύομαι (ελπίζω μαζί με άλλους) πως το τέλος της υπαρξιακής περιπέτειας των όντων θα ‘ναι αντάξιο των Ονείρων μας. Γράφω γιατί ελπίζω πως το Απόλυτο μέγεθος που στραγγαλίζει τις υπάρξεις μέσα στη διάρκεια του Ιστορικού Χρόνου θ’ αποδειχτεί τελικά φιλικό. Γράφω γιατί πιστεύω πως αν ο Υλικός Κόσμος δεν έχει Ηθικό Αντίκρισμα είναι υποχρέωση του Ανθρώπου να δημιουργήσει αυτό το αντίκρισμα, να δώσει ένα νόημα και σκοπό στο Τυχαίο της Ύπαρξης. Γράφω γιατί ονειρεύομαι πως η ολοκλήρωση της Συμπαντικής Εντροπίας (το τέλος του Ιστορικού Χρόνου) δε θα φέρει το Χάος, αλλά την Ερμηνεία του Κόσμου. Την Αγάπη, την Ελευθερία, την Ενότητα. Γράφω, τέλος, γιατί η Φαντασία μπορεί να τα φέρει όλα αυτά στην ανθρώπινη ψυχή, πριν έρθουν, πριν υπάρξουν, ίσως.
Και δεν βρίσκω κάτι ν’ αλλάξω, ή να προσθέσω. Μόνο πως τώρα όπως και τότε η ίδια αίσθηση λογοτεχνικής μοναξιάς με κατέχει…