αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο

18/4/2002 (140)

4 Μέσα στην κυριαρχία του ψεύδους, κάποιοι πρέπει να θυμόμαστε αυτό: έχει και η αλήθεια τη δύναμή της.

περα απο την ερημο του μισους

ένα από τα πέντε  αστυνομικά εμπλοτισμένα με στοχασμό και στοιχεία ε.φ. e-books μου:
http://www.smashwords.com/books/view/308561
http://www.smashwords.com/books/view/308561

 

η "άλλη" λογοτεχνία.

αστυνομικό εμπλουτισμένο με στοχασμό και Ε.Φ (ένα από τα πέντε):
http://www.smashwords.com/books/view/308555

Μια κριτικη.

4 Π. Δρακόπουλος: (περιοδικό ΕΠΟΠΤΕΙΑ τεύχος 33 και 126 για το «Επιστροφή Στο Μέλλον» και «Στα ίχνη Του Ανύπαρκτου»): «…Παρότι ο συγγραφέας δεν φαίνεται να γνωρίζει σε ποιες οντολογίες στρέφεται ο λογισμός του (;), οδηγείται όχι τόσο σε λύσεις αλλά σε θέσεις ερωτημάτων που ο φιλοσοφικά και θεολογικά ενήμερος αναγνώστης απολαμβάνει. Απολύτως αξιοπρόσεκτη περίπτωση ο Δ. Φλωράκης… Ο Δ. Φ. είναι ο καλύτερός μας στο είδος της S.F. Ενώ έχει έντονο θεωρητικό προβληματισμό, δεν χάνει την ικανότητά του ν΄ αφηγείται μίαν ιστορία. Και τα έργα του έχουν πάντοτε ενδιαφέρον

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο

12/4/2002 (138)

4 Σκέφτομαι: Η ονοματοποίηση των εγκλημάτων που διαπράττουν οι λαοί ενάντια σε άλλους λαούς, έπρεπε πρώτα να δείχνει το ανθρώπινο είδος και όχι τον λαό, το κράτος, τον ηγέτη, το πολιτικό σύστημα που το διέπραξε. Έτσι πρέπει να καταγράφεται στη συνείδησή μας.

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.

2013-4-20 (373)

Ø Σκέφτομαι: Η ανθρώπινη Ιστορία, μέχρι τώρα διαμορφώθηκε από τους αμοράλ, φονικούς όρους της Ύπαρξης, με κάποια ασθενική αντίδραση σε αυτούς τους όρους από τις θρησκείες, την Τέχνη και τις ουμανιστικές πολιτικές ιδεολογίες. Νιώθω, πιστεύω πως το ανθρώπινο πεπρωμένο είναι η νικηφόρα πάλη του πολιτισμού μας ενάντια στους όρους της Ύπαρξης των όντων. Η αιματηρή πορεία μας μέσα στην μη Ηθική έρημο, θα τερματίσει στην όαση της αλληλεγγύης, του αλληλοαγκαλιάσματος, της Αγάπης. Κι αυτό θα είναι η απάντησή μας, στο Τυχαίο ή μη Τυχαίο της δημιουργίας μας. Εμείς ίσως και κάποιοι, άλλοι θα δωρίσουμε σε αυτό το Σύμπαν ένα ηθικό περιεχόμενο.

……………………………………..

απο τα χρονια αθωοτητας της κριτικης.

4 Δημοσθένης Ζαδές: (Κρητική Εστία 8/1967) “…Το Ναρκοπέδιο, όμως, μ΄ εξέπληξε! Το είχα διαβάσει πριν απ΄ τους Απίθανους Και το ξαναδιάβασα μετά, για να ξαναβρώ τη γεύση του καλού, του καλλιεργημένου λόγου του Δ. Φ. Είναι μία δυνατή, αδρά ψυχογραφημένη νουβέλα, με σπαρταριστούς ανθρώπους, γιομάτους, πάλι κι εδώ, ερωτηματικά, άγχος. Χάρηκα έναν λόγο ρωμαλέο, που ψυχογραφεί πετυχημένα ανθρώπους υπαρκτούς, κι απόλαυσα μία πλοκή ενός μύθου στέρεα κατασκευασμένου…».

 

4Δ. Στουπάκης (Φως Καΐρου 12/3/71. Για την ¨Έκρηξη): «Συνδυασμός μεταφυσικού συλλογισμού, πραγματικότητας και μηδενισμού… Ο Φλωράκης κατέχει την τέχνη να συναρπάζει με την έξαρσή του και τον ορμητικό του τρόπο και με τα΄ ανήσυχα κι ερευνητικά διανοήματά του…».