ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη 23 Μαΐου 2018


Απόσπασμα από άτιτλο, ημιτελές
διήγημά μου:

Ερωτήματα
1ον
Είναι αλήθεια πως τα περισσότερα προβλήματα (πόλεμοι, εγκληματικότητα, ρατσισμός, κυριαρχία της δύναμης, αναλγησία στον πόνο, στο αίμα του άλλου κ.α.) που βιώνει ο άνθρωπος τα προκαλεί ο άνθρωπος στον άλλον άνθρωπο;
ΝΑΙ είναι.
 
2ον
Είναι αλήθεια πως οι άνθρωποι που έχουν επαρκές Ηθικό δυναμικό, όχι μόνο δεν προκαλούν τέτοια προβλήματα, αλλά αντίθετα προσφέρουν βοήθεια, αλληλεγγύη, συμπαράσταση, ωραία συναισθήματα, κατανόηση, συγνώμη;
ΝΑΙ είναι.
 
3ον
 Οπότε, είναι αλήθεια πως αν μοιάζαμε στους πάρα πάνω αναφερόμενους συνάνθρωπους μας ο Άνθρωπος θα είχε να αντιμετωπίσει μόνο τα προβλήματα που τον φόρτωσε ή Φύση;
ΝΑΙ είναι.
 
4ον
Οπότε, είναι λογικό να πιστεύουμε πως  αν βρίσκαμε τρόπο να αυξήσουμε επαρκώς το ηθικό δυναμικό του Ανθρώπου, θα καταλύαμε   την σταύρωση του Ανθρώπου;
ΝΑΙ είναι.
 
5ον
Είναι αλήθεια πως το ήθος διδάσκεται, άλλα  και σε μια μικρή ποσότητα υπάρχει ως εντελέχεια στον κάθε άνθρωπο; Πως η ταχύτητα επίδρασης, αφομοίωσης του ηθικού δυναμικού, για άγνωστους λόγους κυμαίνεται από άνθρωπο σε άνθρωπο;
ΝΑΙ είναι.
 
6ον
Είναι αλήθεια πως τα μόνα εργαλεία (και ίσως κάποτε στο Μέλλον και η βιοτεχνολογία)  που διαθέτουμε (και ήδη χρησιμοποιούμε με πενιχρά όμως αποτελέσματα) για την κατάλυση αυτού του τραγικού προβλήματος, είναι οι σωστές θρησκείες, η φιλοσοφία, η Ποίηση,  η ουμανιστή Λογοτεχνία, η ουμανιστική πολιτική σκέψη, οι Τέχνες, η σωστή σχολική εκπαίδευση;
ΝΑΙ είναι.
 
7ον 
Οπότε, είναι η ενίσχυση και επιτάχυνση της επίδρασης των εργαλείων που αυξάνουν το ηθικό δυναμικό μας, ο μόνος σωστός, αποτελεσματικός τρόπος της κατάλυσης της αντιπαράθεσης του Ανθρώπου με τον συνάνθρωπό του;
ΝΑΙ είναι.
 
 
 
 
 
 
 

 

Κυριακή 20 Μαΐου 2018


 
3η άποψη: Ο συγγραφέας δημοσιογράφς Θ. Μάργαρης είπε:
 
REPORTER
Κυριακή 7 Μαΐου 1995 τεύχος 127
 

Παρουσίαση και mini συνέντευξη του Δ. Φ. από τον Θανάση Μάργαρη

 
Ένας ουτοπιστής φιλόσοφος
της λογοτεχνίας του φανταστικού
            ØΗ γνωριμία μου με τον συγγραφέα Διαμαντή Φλωράκη είναι αποτέλεσμα της αγάπης του γράφοντα για τη λογοτεχνία του φανταστικού και της ενασχόλησής μου απ’ τα εφηβικά μου χρόνια με ένα είδος γραφής που προβληματίζει, ερεθίζει το νου και ανοίγει πνευματικούς ορίζοντες. Ο Δ, Φλωράκης πολυγραφότατος συγγραφέας με πάνω από δέκα βιβλία στο ενεργητικό του, είναι διευθυντής και εκδότης του αξιόλογου περιοδικού «Χωρόχρονος»-μια πειραματική έκδοση για τη λογοτεχνία του φανταστικού. Στις δραστηριότητές του θα πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα, η συνεργασία του με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και τη Δρα Δόμνα Παστουρματζή –παλαιότερα ο “R” δημοσίευσε συνέντευξή της στον γράφοντα- που διδάσκει Επιστημονική Φαντασία σε πανεπιστημιακό επίπεδο. Στο μάθημά της έγινε ανάλυση βιβλίων του Διαμαντή Φλωράκη από τη Δρα μεταξύ των φοιτητών και ενδοσκόπηση στις φιλοσοφικές αναζητήσεις του συγγραφέα
 
            ØΘανάσης Μάργαρης (εφημερίδα Ελευθερία –ένθετο: Reporter- Λάρισας 18/6/1995 και2/5/1996): «…Ο Δ. Φ. μετά τα δέκα βιβλία εσχατολογικής ουτοπίας κυκλοφόρησε πρόσφατα το νέο βιβλίο του Πέρα Από Την Έρημο Του Μίσους, ακολουθώντας ένα νέο στυλ και μία ρέουσα γραφή, δημιουργώντας έτσι μία μυθιστορία πολιτικής φαντασίας, πρωτόγνωρη για Έλληνα συγγραφέα… Ένα φιλοσοφικό δοκίμιο το βιβλίο του Δ. Φ. με μία γραφή όμως απλή και αγχώδη, νευρική και τολμηρή. Ένα θρίλερ, κατά τη γνώμη μου, που θα καθηλώσει τον αναγνώστη, μέχρι την απροσδόκητη κατάληξή του…».
 
5/5/1996 για τη δεκαλογία): «…Πρόκειται για μία ολοκληρωμένη σειρά έργων, όπου η ανθρώπινη διάσταση, η Ύπαρξη του Όντος και του μη όντος, η πορεία του Ανθρώπου στο Σύμπαν, η χαρτογράφηση του εσωτερικού χώρου του ανθρώπινου λογισμού, η εξερεύνηση της Αιτίας του Κόσμου αποτελούν τον πυρήνα και το αιτιατό αποτέλεσμα της γραφής αυτού του φιλοσοφικού έργου και του τρόπου σκέψης του Δ. Φ. Η μελέτη της δεκαλογίας του Δ. Φ. με απασχόλησε ένα ολόκληρο πεντάμηνο, αλλά άξιζε τον κόπο…».
 

Πέμπτη 17 Μαΐου 2018


Η «άλλη» αστυνομική λογοτεχνία:
 

Τετάρτη 16 Μαΐου 2018


                                                                               

 

Σκηνές από ένα βίο
ΣΚΗΝΗ 5η:
1944 (Μετά τα Δεκεμβριανά)
Τόπος (Πλατεία Γκύζη)
Πτώματα εκτελεσμένων σε αποσύνθεση,  έχουν ξεθαφτεί από τον κήπο της πλατείας  με τους ευκαλύπτους, φορτίζοντας την ατμόσφαιρα με οσμή θανάτου. Αυτό χάραξε στην ψυχή μου η εικόνα του νεκρικού τοπίου, που χρόνια αργότερα μπόρεσα να διαβάσω: «ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ "ΕΝΟΙΧΟΙ" ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ ΥΠΗΡΞΑΝ ΑΘΩΟΙ».

 

 

Πέμπτη 10 Μαΐου 2018


Απόσπασμα από
 
 το 17/ΧΡΟΝΟ (1999 – 2018)
 
 ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΣΦΕΑ
 
    5.000 likes
10 – 05 – 2018 (639)
Σκέφτομαι: Στα 83+ χρόνια της ζωής μου, η κυρίαρχη εικόνα που έχει  χαραχτεί μέσα μου είναι εκείνη της αγκαλιάς δυο ανθρώπων. Τη νιώθω ως προάγγελο του λυτρωτικού τέλους της Ανθρώπινης αιματηρής περιπέτειας.