ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ

15/χρονο (1999 – 2015)

 ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

 ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ (1.000 likes)

358 (31/1/13)

ØΣκέφτoμαι: Έγραφα πριν κάποια χρόνια σε αυτό το ημερολόγιο: «Η Ιστορία του Θεού, είναι η Ιστορία των όντων του».

Και τότε, θυμάμαι, απέφυγα να συμπληρώσω αυτό: «Θλιβερή Ιστορία, αιματηρή».

http://www.englishbooks.xtme.de/2014/06/samstag-schokolade-und-ein-neuer-blick-auf-harry-potter-gute-englische-ebooks-fuer-kindle-gratis-oder-guenstig/

60^η Άποψη (από 116):

Στο 72 τεύχος του περιοδικού RAM (Ιούλης - Αύγουστος 1994) στην στήλη του ΠΑΛΜΟΓΡΑΦΟΥ:

Ø "Σήμερα, δεκάδες χρόνια μετά, ένα ζευγάρι νευρολόγων έρχεται να συμπληρώσει αυτό που δεν έγινε ποτέ, με τη βοήθεια τώρα του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Υπάρχει μας βεβαιώνουν, ένα διπλό κέντρο ηθικών αξιών στον εγκέφαλο του ανθρώπου...". Όσοι πριν 21 χρόνια διάβασαν το "Επιστροφή στο Μέλλον", του Διαμαντή Φλωράκη, θα θυμούνται ότι εκεί, για πρώτη φορά, γινόταν λόγος για κάτι όμοιο. Μια ακόμα απόδειξη για τις ικανότητες της ε.φ. να προθεάται το μέλλον. (Στο επόμενο τεύχος θα επανέλθουμε γιατί υπάρχουν και άλλες προθεάσεις της ελληνικήςε.φ.).

https://www.smashwords.com/books/view/296193

Κυκλοφορεί

Θα το βρείτε στον διακινητή βιβλίων

Σίμο Αχιλλέα

Μαυροκορδάτου 9 106 78 Αθήνα

Τηλ.: 210 3831450

Με έκπτωση 20%

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ

15/χρονο (1999 – 2015)

 ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

 ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ (1.000 likes)

12/9/2003 (242)

 

Ø Σκέφτομαι: Είναι άγνωστο γιατί ο άνθρωπος κατασκευάστηκε με κάποιες ηθικές «κακοτεχνίες», οι οποίες καθορίζουν και την πορεία του μέσα στα μονοπάτια της Ιστορίας, και τις οποίες είναι υποχρεωμένος να επιδιορθώσει. Ανεξιχνίαστη αποστολή μας ανατέθηκε

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ

15/χρονο (1999 – 2015)

 ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

 ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ (1.000 likes)

2013-10-01 (426)

 

Ø Σκέφτομαι ξανά την άποψη του Νίτσε πως το βέλος του χρόνου κινείται κυκλικά. (Η Αιώνια Επανάληψη).   Πως δηλαδή  η συμπαντική μάζα, δεν ταξιδεύει προς την εντροπία της, αλλά προς τη μέγιστη εξάπλωσή της που θα την ακολουθήσει η μέγιστη κατάρρευσή της που μετά θα ξεκινήσει ξανά η πορεία προς την εξάπλωσή της, μέχρι το άπειρο των επαναλήψεων, σίγουρα άδεια από νόημα, σκοπό, χωρίς σύνδεση με το αίτιο ενός Δημιουργού (δηλαδή θα είναι αιτιατό του εαυτού της) και η αιτιοκρατική ανθρώπινη λογική μου παραπαίει, αντιφάσκει με τη δομή της. Ακόμα σκέφτομαι πως ο χωρίς δημιουργό κόσμος με κυκλική φορά του χρόνου σημαίνει πως όλες οι ανθρώπινες πράξεις αποηθικοποιούνται και είναι απλώς κινήσεις της Ύλης. Ήγουν, ο βίος αγίων και φονιάδων δεν είναι τίποτα άλλο από κινήσεις, υπό μετασχηματισμό, τεμαχίων ύλης. Ήγουν, πως όλα επιτρέπονται, ήγουν πως το μαρτύριο των υπάρξεων (αν ισχύει η θεωρία των μετενσαρκώσεων) θα είναι αιώνιο, με τη μοναδική ελπίδα λύτρωσης τη βύθιση στο Μηδέν (δια της βουδιστικής κατάκτησης του Καλού μέχρι και το τελευταίο σωματίδιο της ύλης). Αυτά και άλλα πολλά σκέφτομαι και λέω και εύχομαι: Είθε ο Χρόνος να κινείται ευθύγραμμα γιατί τότε η ύπαρξη του Κόσμου θα είναι αιτιατό ενός Δημιουργού που ήταν η αιτία του εαυτού του, γιατί τότε μπορεί να υπάρχει ένα μεταφυσικό Επέκεινα αντάξιο των ονείρων μας. Γιατί τότε θα μπορούσαμε να θέσουμε το ερώτημα προς την Αιτία της Δημιουργίας: «Γιατί τόσος πόνος, τόσα δάκρυα τόσο αίμα;» και να πάρουμε μια ικανοποιητική ή όχι απάντηση, οπότε γινόμενοι ισόθεοι θα μπορούσαμε να πούμε: «Δεν πειράζει. Πάμε τώρα όλοι Δημιουργός και δημιουργήματα στο Σύμπαν της Συγνώμης, της Αγάπης. Στο Σύμπαν μας.

https://www.smashwords.com/books/view/381261

 

Απόσπασμα από τη 2^η έντυπη έκδοση

του μυθιστορήματος:

ΤΑ ΓΟΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ

Που κυκλοφόρησε σήμερα 5/2/15

“Τί άλλο σας είπε ο Αντρέας, γέροντα”.

“Μας είπε τι του πρότεινε ο Θεός”.

“Τί;”.

“Να εξοφλήσει το χρέος του προς τον Ρή­γα. Προς τους ανθρώπους. Θα σε περιμένω με το τελευταίο Μου πρόσωπο, μέσα στον πόνο των άλ­λων. Εκεί θα με βρεις”.

“Αλήθεια, γέροντα; Έτσι μίλησε ο Θεός;”.

“Ναι, αδελφέ μου. Έτσι ακριβώς”.

“Μήπως ειπώθηκε και κάτι ακόμα σ’ εκεί­νη την υπερβατική συνομιλία;”.

“Ναι. Ειπώθηκε κάτι που λύτρωσε την ψυ­χή μου. Που έλυσε για πάντα την πιο αμαρτωλή μου απορία...”.

“Μίλα, γέροντα. Γιατί σταμάτησες; Γιατί κλαις;”.

“Πόσο είμαι ευτυχισμένος! Γαλήνιος! Θα φύ­γω από αυτή τη ζωή χωρίς ένα βουβό, κολασμένο παράπονο... Λοιπόν: Γιατί υπάρχει το Κακό, το αί­μα, ο πόνος, η αντιπαράθεση στον Κόσμο; ρώτησε ο Ρήγας τον Θεό. Κι Εκείνος του είπε: Για να τον αλλάξετε εσείς με την Αγάπη. Κατάλαβες, αδελφέ μου, τί σημαίνουν αυτά τα λόγια; Συνεχιστές του έρ­γου Του μας όρισε. Μικρούς θεούς θέλει όλα τα όντα δίπλα Του. Αυτός ο Κόσμος, σιγά σιγά, παίρνει το σχήμα των ονείρων μας. Θα έρθει καιρός που δεν θα χρειάζεται να ονειρευόμαστε. Το βλέπω, το νιώθω. Το προαναγγέλλω. Αχ και να ήξεραν όλοι οι μεταφυσικά εξεγερμένοι αυτή την αλήθεια! Άσε με να σε αγκαλιάσω. Να σε φιλήσω...”.

Απόσπασμα από την 9^η έντυπη έκδοση

του 1^ου βιβλίου της

ΥΠΑΡΞΙΑΚΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ:

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

 

«Φό­νος εί­ναι η, για ο­ποιον­δή­πο­τε λό­γο, α­φαί­ρε­ση της ζω­ής κά­ποιου ό­ντος, α­πό κά­ποιο άλ­λο». (Ποιος κρατά το φονικό όργανο που λέγεται συμπαντική εντροπία; Ποιος είναι τέλος πάντων ο δολοφόνος του Όλου;).

https://www.smashwords.com/books/view/296193