ΕΡΧΕΤΑΙ!!

  Το αίμα είναι που μεταμορφώνει τον συγγραφέα Ροβύρο Μαυράκη σε τρομοκράτη – εκτελεστή και τον ρίχνει  μέσα στην έρημο του μίσους, σε μία ατέλειωτη, εξουθενωτική πορεία, η οποία του στεγνώνει μνήμες, αισθήματα, ιδανικά, πιστεύω.

   Το αίμα είναι που στέλνει πίσω από τον Μαυράκη, τον αστυνόμο Μανούσο Ταμιωλάκη για να τον παγιδεύσει στην ίδια έρημο.

   Ποια γεγονότα, σκέψεις, συναισθήματα οδηγούν, τελικά, τους βασικούς ήρωες του βιβλίου έξω από εκείνη την έρημο;

   Το «ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ», είναι κάτι περισσότερο από το ψυχογράφημα ενός τρομοκράτη και του διώκτη του. Είναι η οντολογική προσέγγιση του φαινομένου της τρομοκρατίας. Μια άλλη διάσταση του αστυνομικού μυθιστορήματος…

Μια κριτική:

Θανάσης Μάργαρης (εφημερίδα Ελευθερία –ένθετο: Reporter- Λάρισας 18/6/1995): «…Ο Δ. Φ. μετά τα δέκα βιβλία εσχατολογικής ουτοπίας κυκλοφόρησε πρόσφατα το νέο βιβλίο του Πέρα Από Την Έρημο Του Μίσους, ακολουθώντας ένα νέο στυλ και μία ρέουσα γραφή, δημιουργώντας έτσι μία μυθιστορία πολιτικής φαντασίας, πρωτόγνωρη για Έλληνα συγγραφέα… Ένα φιλοσοφικό δοκίμιο το βιβλίο του Δ. Φ. με μία γραφή όμως απλή και αγχώδη, νευρική και τολμηρή. Ένα θρίλερ, κατά τη γνώμη μου, που θα καθηλώσει τον αναγνώστη, μέχρι την απροσδόκητη κατάληξή του…».

 

( 6977 207643 (

 

15^η άποψη

Ο Αμερικανός συγγραφέας Paul Di Filippo

Έγραψε για την αγγλική έκδοση του «επιστροφή στο μέλλον»

Στο περιοδικό: Fantasy & Science Fiction (Ιουνίου 2008)

http://www.sfsite.com/fsf/2008/cur0806.htm

 

Curiosities

Return to the Future

by Diamandis Florakis (1973)

 

Ø 31,450,670. No, that's not a mistranslated title to Alfred Bester's famous story, "5,271,009." It's the actual name of the protagonist of the debut novel by a talented Greek sf author who is, sadly, little-known in Anglophone territories. Diamandis Florakis, still with us today, produced ten novels in his "Decalogy of Eschatological Utopia," or, to employ his other series designation, "Ten Romances of Existential Anarchy." (My thanks to friend and editor Angelos Mastorakis for help with this research.) If subsequent volumes rival the first, it's a monumental accomplishment.

Our numerically named hero (colonized planets, days of the week, and regions of the globe are all designated with equal blandness) lives in "computer generation 2,354," an era thousands of years removed from ours. Thanks to the discovery of the nexus of evil in the human brain in generation 1,355 and the perfection of an operation for its removal, a "utopia of ethical and material paradise" now reigns—at least so believes the High Quotient, the leader of the human race. But if so, why are suicides exponentially increasing, as the populace's "feeling 1" ratings plummet?

When 31,450,670 discovers that his operation was faulty and that he possesses all the old vices—including murderousness—a battle ensues for the soul of humanity.

With a definite Age of Aquarius vibe, the novel still remains timely, pondering such eternal conundrums as this: "Murdering, they spoke of peace; in envisioning peace, they warred." Stylistically reminiscent of Zamiatin, Lem, Bunch, and van Vogt, the book reads like the libretto for the next great rock opera by the Flaming Lips.

 

—Paul Di Filippo

Κάτι από την 11/λογία

Της Υπαρξιακής Αναρχίας

https://www.smashwords.com/books/byseries/5392

2^η άποψη:

ØΡένος Αποστολίδης: (Γράμμα της 17/2/74, για το «Επιστροφή Στο Μέλλον»): …Ναι, ναι, Διαμαντή! Είναι οπωσδήποτε πολύ καλό!… «Το όνειρο καταβρόχθιζε το όνειρο…». Υπάρχει και είναι ποίηση όλο αυτό… Μπράβο Φλωράκη. Να σε χαρώ εγώ! Επιτέλους διαβάζω κάτι σ΄ αυτόν τον τόπο που με κάνει να νιώθω πως έχω κάποιον να κουβεντιάσω. Το κρίνω ανθολογητέο…

http://diamflorakis5.blogspot.gr/?view=sidebar#!/2014/08/60.html

 

Σύντομη Εισήγηση Θανάση Φροντιστή

στην παρουσίαση του βιβλίου

«Ηλεκτρονικό Ημερολόγιο ενός συγγραφέα»

του Διαμαντή Φλωράκη 5/10/2014

(στο βιβλιοκαφέ ΑΙΤΙΟΝ)

Συνάντησα τον Διαμαντή Φλωράκη πριν ακριβώς μισόν αιώνα στα γραφεία μιας πολυεθνικής εταιρίας όπου εργαζόμασταν και οι δύο. Ο Διαμαντής, ένας «μοναχικός» άνθρωπος, ξεχώριζε απ’ όλους λόγω της ιδιομορφίας του, που ήταν να σκέπτεται, να προβληματίζεται πάνω σε προβλήματα πιο σημαντικά από εκείνα της εργασίας και της καθημερινότητας! Στοχαζόταν σε βαθιά νερά ο Διαμαντής από τότε (και από πιο πριν) τους στοχασμούς του, τους αποτύπωσε στα βιβλία του, έντυπα και ηλεκτρονικά. Ένα σημαντικό έργο, πάνω στο γρίφο της ύπαρξης. Ένα έργο φιλοσοφικό, αλλά και προφητικό. Κατά την άποψή μου,όχι ένα έργο Ε.Φ. όπου έχει καταταγεί από εκείνους που ασχολήθηκαν μ’ αυτό το έργο Προσωπικά, θεωρώ ότι ο Διαμαντής Φλωράκης, ως στοχαστής και συγγραφέας είναι κορυφαίος, στον ιδιαίτερο χώρο που διακονεί και η παγκόσμια αναγνώρισή του, δεν θ’ αργήσει να έρθει.

Ο Διαμαντής βλέπει μακριά, πολύ μακριά.Δείτε το βλέμμα του. Ο καθένας από μας βλέπει, άλλος πιο κοντά κι άλλος από πιο μακριά. Το βλέμμα του Διαμαντή είναι στραμμένο προς το ΕΠΕΚΕΙΝΑ, το έσχατο όριο του χρόνου, το τέλος του χρόνου.

Λίγα λόγια για το ηλεκτρονικό ημερολόγιο του Δ.Φ.

Το βιβλίο αυτό περιέχει (α) διαχρονικές συμπυκνωμένες σκέψεις του Διαμαντή. Βαθείς στοχασμούς πάνω σ’ έναν υπαρξιακής φιλοσοφίας καμβά που επικεντρώνεται στο αίνιγμα της ύπαρξης αλλά και στις διαστάσεις που έχει δώσει ο Διαμαντής σ’ αυτό το αίνιγμα (β) περιέχει κριτικές παρατηρήσεις πάνω στην επικαιρότητα ορισμένων ημερομηνιών του Ημερολογίου αλλά και κάποιες άλλες πιο γενικές απόψεις και προτάσεις δομημένες όμως πάνω στον ίδιο καμβά.

Ο λόγος του Διαμαντή είναι καθαρός,στέρεος, λακωνικός και δωρικός, με άψογη χρήση της γλώσσας, εύληπτος. Είναι κοντά στο αδύνατο να παρουσιάσει κανείς αναλυτικά το εκτεταμένο Ημερολόγιο του Διαμαντή. Καθώς όμως οι σκέψεις του περιστρέφονται γύρω από τον άξονα του πιστεύω του, ορισμένες λέξεις και φράσεις κλειδιά δίνουν μια ανάγλυφη εικόνα του Ημερολογίου, αφού επαναλαμβάνονται:

Για παράδειγμα:

· Έρημος της ύπαρξης, πρώτη αιτία της δημιουργίας, ουτοπία, αυτοαιτία, υπαρξιακή θλίψη,υπαρξιακή ευθύνη, υπαρξιακή αναρχία (που στρέφεται μόνο ενάντια στους όρους της ύπαρξης) επέκεινα έρημος του εγώ.

· Αγάπη,συμπόνια, αλληλεγγύη, ουμανισμός, δάκρυα, πόνος, αίμα. Γιατί;

· Ηθόμετρο(όργανο μέτρησης του ηθικού αναστήματος, ηθική τελείωση, ηθικό χάος, ηθικό έλλειμμα, βρεφική η ηλικία της ηθικής, κοινωνία μηδενικής ενότητας, το μέσα μας χάος του κενού.

Θα διαβάσω μερικά λήμματα που έχουν αποφθεγματικό χαρακτήρα:

· Το συμφέρον δολοφονεί το αίσθημα δικαίου και τη λογική

· 10/7/14το άπειρο μέγεθος αυτού του κόσμου, καταπίνει το πεπερασμένο της ανθρώπινης φύσης

· 1/12/99Τα σύνορα του εγώ 6 δις σύνορα

· 7/12/99Μια πίστη στον άνθρωπο μια ελπίδα

· 11/1/2000Ή το είναι του κόσμου είναι η αγάπη ή αν δεν είναι δεν μας ενδιαφέρει τι άλλο είναι.

· 10/3/2000τα άτομα με συνείδηση και δυνατότητες «εμείς» είναι είδος σε ανεπάρκεια

· 29/10/2000Όλες οι ουμανιστικές επαναστάσεις απέτυχαν γιατί όλα τα θύματα κρύβουν μέσα τους ένα θύτη.

· 21/7/2001Εγωτικός ηδονισμός είναι το μεδούλι αυτού που λέμε παγκοσμιοποίηση.

· 1/8/2001Ό,τι είναι αδύναμο, είναι καταδικασμένο να υποδουλωθεί ή να εξοντωθεί. Η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση… συνειδητά κυριαρχείται από τον παραπάνω νόμο.

· 17/9/2001Είμαστε τα ίχνη που αφήνουμε στις ψυχές και στις μνήμες των άλλων.

· 16/11/2001Ο κόσμος δείχνει σαν μια κατασκευή την οποία ο κατασκευαστής της, αφού την ενεργοποίησε, την εγκατάλειψε στο πεπρωμένο των προδιαγραφών της.

· 5/12/2001Η φαντασία, κάποιες φορές, είναι προσπάθεια υπέρβασης του πραγματικού, ακόμα και απόρριψής του.

· 8/2/2002Κανένα δημιούργημα δεν είναι πραγματικά ελεύθερο, αφού δεν είναι η αιτία του εαυτού του.

· 26/4/2002Για να μη μας καταβάλει η μελαγχολία της σήψης, ας κρυφτούμε στο καταφύγιο της οικογένειας, της φιλίας, της τέχνης, της κατανόησης.

Επισημαίνω τέλος κάποια αυτοπροσδιοριστικά στοιχεία του Διαμαντή και περίληψη του πιστεύω του:

· Πιστεύω μόνο στην Υπαρξιακή Αναρχία που στρέφεται μόνο κατά των όρων της ύπαρξης.

· Είμαστε τραγικοί συνοδοιπόροι προς το επέκεινα, μέσα στην αινιγματική όλο δάκρυα, πόνο και αίμα έρημο της ύπαρξης

· Πρώτος σκοπός μας πρέπει να είναι η μείωση του ανθρώπινου πόνου (το μέγιστο που μπορεί να πετύχει ο άνθρωπος όπως λέει ο Καμύ).

· Ελπίζω πως θα αφήσουμε πίσω μας έναν καλύτερο κόσμο από εκείνον που παραλάβαμε.

Τέλος

Αφού σας ευχαριστήσω για την προσοχή σας, θα ήθελα να πω με βεβαιότητα ότι αυτό το βιβλίο-Ημερολόγιο του Δ.Φ. αξίζει και πρέπει να διαβαστεί. Επηρεάζει βαθύτατα τα πιστεύω και τους προσανατολισμούς ενός ανθρώπου. Πρέπει να πω, ότι επηρέασε τα δικά μου.

Προτείνω

Ο Διαμαντής να μας αναλύσει πιο πολύ τα λήμματα της 21/7 και 1/8/2001 περί παγκοσμιοποίησης καθώς, αν υπάρξει χρόνος τους όρους της ύπαρξης, αφού αυτοί μας χωρίζουν καθώς και το επέκεινα.

Ευχαριστώ

Θανάσης Φροντιστής

Οικονομολόγος– συγγραφέας

Τροφή για τον Στοχασμό και τη Φαντασία:

Σε πλανητική κυκλοφορία

19 e-books στο Smashwords USA

https://www.smashwords.com/profile/view/diamandisflorakis

Με τη στήριξη 109 απόψεων

ελλήνων και ξένων συγγραφέων, κριτικών, αναγνωστών:

http://diamflorakis5.blogspot.gr/?view=sidebar#!/2014/08/60.html

αλλά και 7 από αυτά σε έντυπη μορφή

(πληροφορίες ( 6977 207643)

Και 2 μεταφρασμένα στα αγγλικά στο ΑΜΑΖΟΝ USA:

http://www.amazon.com/Diamandis-Florakis/e/B009Z0IEZE

1.      10^η Άποψη:

Ø Κώστας Γεωργουσόπουλος: (Στην τηλεοπτική εκπομπή «Άξιον Εστί» του κ. Β. Βασιλικού της 9/7/95): «…Ο Διαμαντής Φλωράκης διακονεί, με πάρα πολύ δόκιμη γραφή, ένα πάρα πολύ δύσκολο λογοτεχνικό είδος… Εκείνο που τον ελκύει περισσότερο είναι μία στροφή προς τα υπαρξιακά προβλήματα… Η λογοτεχνία του ανήκει σ΄ εκείνη την κατηγορία που ονομάστηκε Νέο Κύμα… Δεν νομίζω ότι υπάρχει σ΄  αυτόν τον τύπο μυθιστορήματος δεύτερη γραφή σαν αυτή στην Ελλάδα… Σ΄ αυτού του είδους, ας πούμε, τη λογοτεχνία της ενδοσκόπησης έχω την εντύπωση ότι υπάρχει μια επιστροφή στα ερωτήματα των προσωκρατικών, της μεγάλης Κοσμολογίας περί του Είναι, του Όντος, του Χρόνου, δηλαδή του Ηράκλειτου, του Παρμενίδη…