ØΑπόσπασμα από την 3^η έκδοση του μυθιστορήματός μου:

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ

…………………………………………………………………

Και τώρα: Είμαστε σα θάλασσα χωρίς μπλε, αρμύρα, θαλασσοπούλια, νησιά, ακτές, άσπρα πανιά, κουπιά. Σα μάτια άδεια χωρίς έκφραση. Σαν ουρανός χωρίς την αίσθηση της απεραντοσύνης. Σα νύχτα χωρίς αστέρια, χωρίς τέλος. Σα φράση χωρίς νόημα. Σα φιλί από πέτρινα χείλη. Σα λουλούδια ψεύτικα, χωρίς άρωμα. Σαν ποίημα χωρίς ανάταση. Σαν όνειρο χωρίς υπέρβαση. Σαν ουτοπία που δεν μεταθέτει τα όρια του εφικτού. Σα μουσική ακατανόητη από το συναίσθημα. Σα δειλινό χωρίς συνειρμούς. Σαν θάνατος που δεν είναι είσοδος.

Είμαστε μια ανθρωπότητα που της λεηλάτησαν τα όνειρα. Είμαστε περίπου νεκροί.

Αλλά, ταυτόχρονα, είμαστε εμείς οι εναπομείναντες, σάρκινη μηχανή που διαθέτει όλα τα αναγκαία καύσιμα για να φτάσει στην άκρη του χρόνου.

Για όλα τα παραπάνω, χρειάστηκε να προηγηθεί το μέγιστο των εγκλημάτων. Να φορέσει ο Θεός τη μάσκα του ανύπαρκτου, του σκότους, του Χάους.

Δεν υπάρχει τώρα Τέχνη που να δείχνει δρόμους. Να λυτρώνει. Να εξανθρωπίζει.

Δεν υπάρχουν άνθρωποι για τον άνθρωπο. Κανείς δεν αγωνίζεται, δεν πεθαίνει για μια Ιδέα. Δεν δίνει το δάκρυ του, το χέρι του.

Εμείς που απομείναμε είμαστε η Κόλαση.

Όποιο ανθρώπινο λουλούδι ανθίζει, το ξεριζώνει το δρεπάνι του θανάτου. Γιατί κανένα «λουλούδι» δεν αποδέχεται τη λογική της πραγματικότητας.

Η δομή της ζωής, πάντα τιμωρούσε την ποιότητα. Τώρα όμως την αποκεφαλίζει.

Εντελέχεια της ζωής είναι ο εαυτός της. Η συνέχισή της.
Ποθούμε, αλλά δεν μπορούμε την ανάταση. Ούτε καν την προσπάθεια για ανάταση δεν αντέχουμε.

Έρχεται ο άνθρωπος του Χάους.

Ο νόμος της Εντροπίας σαπίζει τις ψυχές μας. Ο άνθρωπος αποκτά τη ζωική δύναμη που θα του επιτρέψει να ζήσει στον μέγιστο δυνατό χρόνο, πριν η Συμπαντική, απόλυτη Αταξία τον καταβροχθίσει.

(Είσαστε ακόμα στο σκοτάδι της φανταστικής μου ιστορίας; Ναι; Κουράγιο. Σε λίγο βγαίνουμε στο Φως! Στο Φως μίας οντολογικής αίσθησής μας για την ύπαρξη της Ελπίδας).

https://www.smashwords.com/books/view/305697

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

(1999-2014)

 

2014-06-28 (490)

? Το ερώτημα ήταν: «Γιατί όλες οι ουμανιστικές προτάσεις των θρησκειών, των πολιτικών θεωριών καταλήγουν ουτοπικές;»

Γιατί εκείνοι που τις ευαγγελίζονται δεν μπορούν να τις υλοποιήσουν με τον βίο τους, απάντησα.

https://www.smashwords.com/profile/view/diamandisflorakis

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

(1999-2014)

20/11/99   (3)

Ø..."Ποια ανακάλυψη της επιστήμης, θα μπορούσε να ήταν περισσότερο σημαντική, ανατρεπτική από εκείνες του τροχού, της τυπογραφίας, του ηλεκτρισμού, της πυρηνικής ενέργειας, της πληροφορικής;" με ρώτησε ο συνομιλητής μου.

"Εκείνη του Ηθόμετρου", απάντησα.

"Ηθόμετρου... Μήπως θα ήθελες να ..".

"Λέγοντας Ηθόμετρο, εννοώ μία συσκευή που θα μετρούσε το ήθος των ανθρώπων", είπα.

Ο συνομιλητής μου γέλασε αμήχανα. Έμεινε για λίγο σιωπηλός και μετά μου είπε: "Και ποιες αλλαγές, ανατροπές, πιστεύεις, θα έφερνε μια τέτοια ανακάλυψη;".

"Θα σου πω μονάχα μία: Τη στοίχιση των ανθρώπων κατά ηθικό ύψος, και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Τις άλλες προσπάθησε να τις βρεις μόνος", είπα κλείνοντας την κουβέντα μας.

 

http://www.amazon.com/Diamandis-Florakis/e/B009Z0IEZE

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

(1999-2014)

2014-09-15 (507)

? Στο «ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΟ ΑΥΡΙΟ» υπάρχει μια πρότασή μου που θα μπορούσε να θεωρηθεί επέκταση της Μαρξιστικής Ιδέας για την έννοια της Ισότητας: «Ισότητα και στα συναισθήματα (της χαράς και του πόνου)», φαντάστηκα… Και πιστεύω πως αυτή η φράση είναι ό,τι πιο αριστερό ειπώθηκε…

https://www.smashwords.com/profile/view/diamandisflorakis

 



ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

(1999-2014)

2014-06-02 (488)

? Υπάρχει ένα ερώτημα: Ποια είναι υπέρτερη αξία; Η υπαρξιακή ελευθερία ή η επιλογή κατάκτησης του Καλού (άρα τελικά και η υποδούλωση σ΄ αυτό);

O χριστιανισμός (και όχι μόνο) μας λέει πως ο Θεός προτιμά την υπαρξιακή ελευθερία (επιλογή που έριξε τον άνθρωπο στην αιματηρή περιπέτεια της ύπαρξης. Αλλά και τον Θεό σε αντινομία με την βασική του ιδιότητα που είναι (πρέπει να είναι, το απόλυτο Καλό).

Προσωπική επιλογή: Ναι σκλαβιά στην κατάκτηση του Καλού. Γιατί 1^ον : Αν ο Κόσμος είναι αιτιατό του τυχαίου, με αυτή την επιλογή τον νοηματίζουμε. 2^ον: Αν ο Κόσμος είναι αιτιατό του Θεού, τότε υποδεικνύουμε κάτι που καταργεί μια αντινομία. Μας δίνει θεϊκή διάσταση.

 

To...