68 συγγραφείς,
κριτικοί, αναγνώστες
(έλληνες και ξένοι) είπαν:
Δευτέρα 11 Αυγούστου 2014
Κυριακή 10 Αυγούστου 2014
2
αποσπάσματα από το μυθιστόρημα:
«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ»
(2 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book)
Πανάς:
Αλήθεια, Παύλο. Ποια φαντάζεσαι πως είναι η λογική, ο στόχος της επανάστασης
για την οποία μας μίλησε ο ινδός;
Εγώ:
Αυτόματα καταλύεις την αδικία όταν γίνεσαι δυνατός. Και το σωστά δυνατός, κατά
τον Ρόλλαν, πρέπει να σημαίνει όχι θύτης. Αυτό το στοιχείο είναι ό,τι έλειψε
απ’ όλες τις μέχρι σήμερα επαναστατικές ιδεολογίες και τις πρακτικές τους.
Ούτε θύμα, ούτε θύτης, φαντάζομαι πως είναι ο σκοπός τους, ο στόχος τους. Για
σκέψου το μεδούλι αυτής της ιδεολογίας... Ζήσε και πέθανε περήφανα και άσε
τους άλλους να κάνουν το ίδιο. Έσο δυνατός και βοήθησε τους άλλους να γίνουν το
ίδιο. Έτσι καταλύεις και την αναγκαιότητα της συμπόνιας, της αγάπης. Να τι
πρέπει να ευαγγελίζεται η θρησκεία της Γης...
Πανάς:
Ένα λεπτό. Αν κατάλαβα καλά, η τελευταία σου φράση, προεκτεινόμενη, λέει πως η
αναγκαιότητα της αγάπης είναι παράγωγο της ύπαρξης ενός αθώου θύματος;
Εγώ:
Ναι.
Πανάς: Το
ίδιο συμβαίνει και με την αγάπη του Θεού; Την Ασκεί πάνω στα αμέτρητα αθώα
θύματα την έμβιας ύλης;
«Ο σ’
έκλειψη ευρισκόμενος Θεός, των πιστών της Θρησκείας της Γης, μου θυμίζει κάτι.
Σε σένα, Παύλο, πρέπει να θυμίζει περισσότερα», λέει η Ηγουμένη ύστερα από τη
σιωπή που έφερε η αφήγηση του Πανά.
Δεν
απάντησα στη φράση της. Είχα ελπίσει πως κανένας δεν θα έκανε την παρατήρηση
της Αναστασίας.
«Στο
τελευταίο βιβλίο της δεκαλογίας σου, μιλάς κι εσύ για την Έκλειψη του Θεού και
λες, αν θυμάμαι καλά, πως ο Θεός έχει κρυφτεί πίσω από το μη καλό που κυριαρχεί
στον κόσμο του αισθητού», μου κάνει η Αναστασία.
«Τώρα θα έλεγα πως είναι κρυμμένος πίσω
από το απόλυτο μέγεθος Του. Τί θέλεις να πεις,
Σάββατο 9 Αυγούστου 2014
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
(1999-2013)
2014-08-10 (517)
? Το
ερώτημα ήταν: «Τι είναι οι Τέχνες;»
Μια
προσπάθεια του ανθρώπου να διορθώσει τις ορατές κακοτεχνίες του «πραγματικού».
Μια υπόδειξη. Μια διαμαρτυρία. Απορία. Ένας σαρκασμός. Η επισήμανση ενός
πεπερασμένου ορίου δυνατοτήτων της όποιας Πρώτης Αιτίας. Μια δόση ομορφιάς στην
Ηθική ασχήμια. Ένας τρόπος αντιμετώπισης του χάους, του άσκοπου που καραδοκούν.
Μια ελπίδα που αρνείται να αυτοδιαψευστεί.
Σκέφτηκα.
Παρασκευή 8 Αυγούστου 2014
Ο καθηγητής κύριος Νανόπουλος
σε πρόσφατη ομιλία του μίλησε για πολλαπλά σύμπαντα.
Η ελληνική ε.φ.
πριν 41 χρόνια, στο μυθιστόρημα «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ» είπε αυτό:
Ήταν μία υπόθεση: Αυτό που βλέπουμε,
νιώθουμε, ονομάζουμε Σύμπαν, ίσως είναι ένα από τα κύτταρα κάποιου
σώματος, που ζει σε κάποιο άλλο Σύμπαν.
Ήταν ο πολλαπλασιασμός μίας υπόθεσης:
Και το άλλο Σύμπαν, ένα κύτταρο από ένα ακόμα σώμα, μέρος ενός Σύμπαντος,
μέχρι το άπειρο των επαναλήψεων.
Ήταν ένα ερώτημα: Ποια είναι η Αλήθεια
για ένα κόσμο που βρίσκεται στο «μέσο» του άπειρου αυτών των κυττάρων
- συμπάντων, συμπάντων - κυττάρων; Ποια η Αλήθεια για ένα κόσμο δυο
μονάδες πριν το «κέντρο» του άπειρου αυτών των κόσμων, δυο μονάδες «μετά»,
ένα εκατομμύριο «πριν», «μετά»;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)