Απόσπασμα από
το μυθιστόρημα:
«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ»
(2 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book)
«Ίσως η εξήγηση του φόνου του ζώου να βρίσκεται στο γεγονός πως
του Ρόλλαν του αρέσει να μπαινοβγαίνει σε όλες τις περιοχές των πράξεων. Εννοώ
τις σκοτεινές, τις γκρίζες, τις φωτισμένες από την αγάπη, τον Θεό... Ομολογώ
πως δεν βρήκα την εξήγηση, την αφετηρία, τον σκοπό αυτής της στάσης, της φιλοσοφίας,
αλλά είμαι σίγουρη πως χαρακτηρίζει τον Ρόλλαν... Αν πρόκειται για μήνυμα προς
εμάς, τότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι πρόκειται για την περίληψη της
φιλοσοφίας που ανέφερα πριν», λέει η Ηγουμένη ύστερα από σκέψη.
«Μετά από τόσα χρόνια σιωπής, ποιο σκοπό μπορεί να εξυπηρετεί η
αποστολή ενός μηνύματος, το οποίο μας έχει ξανασταλθεί μέσω συγγενικών
γεγονότων; Είμαι σίγουρη πως του Ρόλλαν δεν του αρέσουν οι επαναλήψεις. Αν πρόκειται
για μήνυμα, πιστεύω πως κάποια άλλη πρέπει να είναι η αποκωδικοποίησή του»,
λέει η Τόνια.
«Πρόκειται για μήνυμα;» ρωτάω.
«Μάλλον. Όμως, υπάρχουν πολλές πιθανότητες
να πρόκειται για παιχνίδι μήνυμα», συνεχίζει η Τόνια.
«Δηλαδή;» ρωτάει η Ηγουμένη Αναστασία.
«Δηλαδή ενδέχεται να παίζει με μία ιδιότητα του Θεού, που με τη
μουσική του, αυτός μόνο, απέδειξε πως Υπάρχει», απαντά η Τόνια.
Η Ηγουμένη συνεχίζει να ρωτάει:
«Ποια ιδιότητα εννοείς;».
«Εκείνη του Καλού, Αναστασία», της κάνει η Τόνια.
«Για ποιο σκοπό, καλή μου;» ρωτάει η Ηγουμένη, ενώ τα μάτια της
έχουν μία παράξενη λάμψη.
«Από μία δίψα ελευθερίας, ας πούμε. Αποηθικοποιεί τις πράξεις του,
μεταβάλλοντάς τες σε απλές κινήσεις της ύλης», απαντά η Τόνια, δείχνοντας
έκπληκτη από τα ίδια της τα λόγια.
Η σειρά μου να ρωτήσω:
«Δηλαδή κάνει παιχνίδι με τον Θεό;».
«Ο Οποίος Κάνει παιχνίδι με τη Δημιουργία. Δηλαδή με τον Εαυτόν
Του, αλλά και με τον Ρόλλαν», λέει η Ηγουμένη γελώντας.
«Ένα παιχνίδι ισοθεϊας», λέω.
«Καρδιές μου, αυτός είναι ο Θεός. Δημιούργησε πλάσματα ικανά να
πετάξουν παντού: κοντά του, μακριά του.,. Α, είναι σίγουρο πως πάνω απ’ όλα
αγαπάει την ελευθερία...», λέει η Ηγουμένη με έξαψη, όχι μόνο πνευματική.
