ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014

απόσπασμα...


Απόσπασμα από το 5ο βιβλίο της

Υπαρξιακής Αναρχίας / Εσχατολογικής Ουτοπίας:

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ

(2 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book)

Η πορεία του Η/Υ μέσα στην έρημο του ΝΑΙ ή του ΌΧΙ, της ύπαρξης του Θεού, είχε προκαλέσει ένα τεράστιο μούδιασμα στα μικρο-τσίπς της σκέψης του. Και μια αιμορραγία δυνάμεων. (Κάτι που δεν έπαθε κανένας στοχαστής, στο παρελθόν, όταν όριζε τις απόλυτες έννοιες).










η "άλλη" διάσταση...


Η «άλλη» διάσταση του αστυνομικού μυθιστορήματος:

Τρίτη 18 Μαρτίου 2014

απόσπασμα...


απόσπασμα από το 9ο βιβλίο της 11/λογίας της

Υπαρξιακής Αναρχίας / Εσχατολογικής Ουτοπίας

Ο ΕΧΘΡΟΣ

(2 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book):

Ê

(Ποια είναι η πατρίδα της αθωότητας μας, του πόθου μας για ενότητα, για αγάπη, αφού δεν είναι,, σε καμιά περίπτωση, το σφαγείο του πραγματικού; Το όνειρο, είπατε; Μα καλά, αυτό δεν είναι ένα παράγωγο του πραγματικού; Έστω και ως άρνηση, ή συμπλήρωση, ή προσπάθεια φυγής, το όνειρο δεν είναι αιχμάλω­το του πραγματικού, άρα και μια παγίδα για μας; Προσέχετε: Τα απόλυτα μεγέθη έχουν, πιστεύω, ένα βασικό χαρακτηριστικό: Δεν περιέχονται σε άλλα. Αν ο χωρόχρονος είναι πεπερασμένος, τότε, υποχρεωτικά, τον περιέχει ο Θεός ή το Τίποτα. Είναι, δη­λαδή, ένα, σχεδόν, μηδενικής έκτασης σημείο που εξαπλώνεται, για να καταρρεύσει -και το αντίστροφο, φυσικά-μέσα σ’ ένα α­πόλυτο μέγεθος. Τώρα, με το γνωστό επιχείρημα, πως από το τίποτα δε γεννιέται τίποτα, θέλω να πιστεύω πως ο Χωρόχρονος περιέχεται μέσα στον Θεό. Ταυτόχρονα, πιστεύω πως μέσα στον πεπερασμένο χωρόχρονο υπάρχει ένα μέγεθος που τείνει προς τ7 απόλυτο: Η Βούληση των όντων για ελευθερία. Κι αυτή η βού­ληση., κυρίως, είναι που μ’ έκανε να φανταστώ την ιστορία που διαβάζετε. Κοντολογίς, πρόκειται για μια παραλλαγή σταύρω­σης. Για σύγκρουση του Απόλυτου με τον εαυτό του. Όσο για τους πραγματιστές, τους αιτιοκράτες, τους υλιστές και μερικούς ιδεαλιστές που ταξίδεψαν με τ7 όχημα της ιστορίας μου μέχρι εδώ, έχω να πω αυτό: φυσικά, πρόκειται για ψευδοπρόβλημα που τίθεται στον χώρο του φανταστικού του αφηρημένου, οπότε, είναι καιρός να κατέβουν από την ιστορία μου που, υποτίθεται πως, ξετυλίγεται κατά τη διάρκεια της αντιστροφής του δεύτε­ροί νόμου της θερμοδυναμικής. -ξετυλίγεται, δηλαδή σ’ ένα Σύμπαν το οποίο καταρρέει,, κερδίζοντας σ’ ενέργεια και τάξη, σ’ ένα Σύμπαν όπου η Φαντασία ορίζει την Ουτοπία των ουτοπιών).










Δευτέρα 17 Μαρτίου 2014

ακόμα μια...


1994

Κυκλοφορεί σε δισκέτα το πρώτο

e-book στην Ελλάδα:
 

Το περιοδικό RAM

Υποδέχεται το γεγονός θετικά.

Το ίδιο θετικά και η

Εφημερίδα ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ

Που γράφει:

(5/4/1994)

Ιδού που εκδόθηκε και το πρώτο βιβλίο ηλεκτρονικής μορφής στην Ελλάδα, το πρώτο λογοτεχνικό βιβλίο σε μορφή δισκέτας!
Η εποχή της ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης καταφθάνει με γοργό ρυθμό και στα καθ’ ημάς και αρχή πλέον έγινε με το μυθιστόρημα «Επιστροφή στο μέλλον» του Δ. Φλωράκη το οποίο κυκλοφόρησε από το «Άπειρον» που ειδικεύεται ακριβώς στις ηλεκτρονικές εκδόσεις. Η έκδοση πάντως είναι πειραματική για να μετρήσει τις αντιδράσεις των αναγνωστών. Δηλαδή κατά πόσον αυτή είναι έτοιμοι, όχι βεβαίως να εγκαταλείψουν την παραδοσιακή ανάγνωση μέσω των βιβλίων, του τυπωμένου χαρτιού, αλλά και να αρχίσουν να εξοικειώνονται με την απόλαυση της ανάγνωσης μέσω της θεωρούμενης ψυχρής οθόνης.
Αρνητικό είναι το ΕΘΝΟΣ

Ο υπόλοιπος τύπος αγνοεί το γεγονός

Οι πωλήσεις του ηλεκτρονικού βιβλίου αγγίζουν τα 300 τεμάχια.

Αργότερα καταφθάνει η είδηση της λαίλαπας του ΑΜΑΖΟΝ με τα e-books








 

Κυριακή 16 Μαρτίου 2014

ακόμα μια...


Ακόμα μια προθέαση
Της ελληνικής ε.φ.
Στο 72 τεύχος του περιοδικού RAM (Ιούλης - Αύγουστος 1994)
στην στήλη του ΠΑΛΜΟΓΡΑΦΟΥ:
"Σήμερα, δεκάδες χρόνια μετά, ένα ζευγάρι νευρολόγων έρχεται να συμπληρώσει αυτό που δεν έγινε ποτέ, με τη βοήθεια τώρα του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Υπάρχει μας βεβαιώνουν, ένα διπλό κέντρο ηθικών αξιών στον εγκέφαλο του ανθρώπου...". Όσοι πριν 21 χρόνια διάβασαν το "Επιστροφή στο Μέλλον", του Διαμαντή Φλωράκη, θα θυμούνται ότι εκεί, για πρώτη φορά, γινόταν λόγος για κάτι όμοιο. Μια ακόμα απόδειξη για τις ικανότητες της ε.φ. να προθεάται το μέλλον. (Στο επόμενο τεύχος θα επανέλθουμε γιατί υπάρχουν και άλλες προθεάσεις της ελληνικής ε.φ.).








το ερώτημα ήταν...


2014-3-16 (485)

? Το ερώτημα ήταν: «Με ποια προτροπή μπορούμε να κάνουμε τον άνθρωπο να δει, να νιώσει τον συνάνθρωπό του τουλάχιστον με κατανόηση, αν όχι με ακόμα πιο σημαντικά αισθήματα;»

Μ’ αυτήν, ξανά και ξανά: Να του πούμε πως τον χαοτικό, μη ηθικό κόσμο των ενστίκτων μας (σύμμαχο των αμοράλ όρων της ύπαρξης) όχι μόνο δεν τον δημιουργήσαμε εμείς, αλλά συνεχώς προσπαθούμε (με τις θρησκείες, τις ουμανιστικές φιλοσοφίες, την Τέχνη) να τον αλλάξουμε, να τον μπολιάσουμε με ωραία αισθήματα (κατανόησης, συμπόνιας, αλληλεγγύης, αγάπης).
Να του πούμε ακόμα πως όλοι είμαστε συνοδοιπόροι, στην αινιγματική (όλο πόνο, δάκρυα και αίμα) έρημο της ύπαρξης, σε μια πορεία προς το επέκεινα (των πιο ωραίων ονείρων μας, ή του Μηδενός).

Ê







Σάββατο 15 Μαρτίου 2014