ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα 17 Μαρτίου 2014

ακόμα μια...


1994

Κυκλοφορεί σε δισκέτα το πρώτο

e-book στην Ελλάδα:
 

Το περιοδικό RAM

Υποδέχεται το γεγονός θετικά.

Το ίδιο θετικά και η

Εφημερίδα ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ

Που γράφει:

(5/4/1994)

Ιδού που εκδόθηκε και το πρώτο βιβλίο ηλεκτρονικής μορφής στην Ελλάδα, το πρώτο λογοτεχνικό βιβλίο σε μορφή δισκέτας!
Η εποχή της ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης καταφθάνει με γοργό ρυθμό και στα καθ’ ημάς και αρχή πλέον έγινε με το μυθιστόρημα «Επιστροφή στο μέλλον» του Δ. Φλωράκη το οποίο κυκλοφόρησε από το «Άπειρον» που ειδικεύεται ακριβώς στις ηλεκτρονικές εκδόσεις. Η έκδοση πάντως είναι πειραματική για να μετρήσει τις αντιδράσεις των αναγνωστών. Δηλαδή κατά πόσον αυτή είναι έτοιμοι, όχι βεβαίως να εγκαταλείψουν την παραδοσιακή ανάγνωση μέσω των βιβλίων, του τυπωμένου χαρτιού, αλλά και να αρχίσουν να εξοικειώνονται με την απόλαυση της ανάγνωσης μέσω της θεωρούμενης ψυχρής οθόνης.
Αρνητικό είναι το “ΕΘΝΟΣ”

Ο υπόλοιπος τύπος αγνοεί το γεγονός

Οι πωλήσεις του ηλεκτρονικού βιβλίου αγγίζουν τα 300 τεμάχια.

Αργότερα καταφθάνει η είδηση της λαίλαπας του ΑΜΑΖΟΝ με τα e-books…








 

Κυριακή 16 Μαρτίου 2014

ακόμα μια...


Ακόμα μια προθέαση
Της ελληνικής ε.φ.
Στο 72 τεύχος του περιοδικού RAM (Ιούλης - Αύγουστος 1994)
στην στήλη του ΠΑΛΜΟΓΡΑΦΟΥ:
"Σήμερα, δεκάδες χρόνια μετά, ένα ζευγάρι νευρολόγων έρχεται να συμπληρώσει αυτό που δεν έγινε ποτέ, με τη βοήθεια τώρα του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Υπάρχει μας βεβαιώνουν, ένα διπλό κέντρο ηθικών αξιών στον εγκέφαλο του ανθρώπου...". Όσοι πριν 21 χρόνια διάβασαν το "Επιστροφή στο Μέλλον", του Διαμαντή Φλωράκη, θα θυμούνται ότι εκεί, για πρώτη φορά, γινόταν λόγος για κάτι όμοιο. Μια ακόμα απόδειξη για τις ικανότητες της ε.φ. να προθεάται το μέλλον. (Στο επόμενο τεύχος θα επανέλθουμε γιατί υπάρχουν και άλλες προθεάσεις της ελληνικής ε.φ.).








το ερώτημα ήταν...


2014-3-16 (485)

? Το ερώτημα ήταν: «Με ποια προτροπή μπορούμε να κάνουμε τον άνθρωπο να δει, να νιώσει τον συνάνθρωπό του τουλάχιστον με κατανόηση, αν όχι με ακόμα πιο σημαντικά αισθήματα;»

Μ’ αυτήν, ξανά και ξανά: Να του πούμε πως τον χαοτικό, μη ηθικό κόσμο των ενστίκτων μας (σύμμαχο των αμοράλ όρων της ύπαρξης) όχι μόνο δεν τον δημιουργήσαμε εμείς, αλλά συνεχώς προσπαθούμε (με τις θρησκείες, τις ουμανιστικές φιλοσοφίες, την Τέχνη) να τον αλλάξουμε, να τον μπολιάσουμε με ωραία αισθήματα (κατανόησης, συμπόνιας, αλληλεγγύης, αγάπης).
Να του πούμε ακόμα πως όλοι είμαστε συνοδοιπόροι, στην αινιγματική (όλο πόνο, δάκρυα και αίμα) έρημο της ύπαρξης, σε μια πορεία προς το επέκεινα (των πιο ωραίων ονείρων μας, ή του Μηδενός).

Ê







Σάββατο 15 Μαρτίου 2014

τι είπε η ελληνική ε.φ.


2004

Ιδρύεται το Face Book που παρουσιάζει τον «Τοίχο» του.

1994

στο περιοδικό:
 
 
 
 
 
 

παρουσιάζω τον Σελιδότοιχο:
 
 
 
 
 

 

το πρώτο βιβλίο της 11/λογίας...


ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Το 1ο βιβλίο της 11/λογίας:

Υπαρξιακή Αναρχία / Εσχατολογική Ουτοπία

ένα μυθιστόρημα

ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ - ΣΤΟΧΑΣΜΟΥ

(με 9 έντυπες εκδόσεις + 2 σε e-book

αγγλικά, ελληνικά)

με 11.500+ πωλήσεις

που «λαχάνιασε»

τη φθορά του Χρόνου,

μεταφράστηκε στα αγγλικά,

πρόβλεψε 41 χρόνια πριν κάποια πράγματα

που, χρόνια αργότερα, υλοποιήθηκαν, με

ένα τίτλο που έγινε παγκόσμιο σλόγκαν.

Δείτε:




Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014


απόσπασμα από το 21ο βιβλίο μου (σε e-book):

3/3/2000 (27)

ØΈγραφα κάπου: Αλλάζεις τον Κόσμο, στον βαθμό που αλλάζεις τον εαυτόν σου. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για ν' αλωθεί ο εγωτικός τρόπος ζωής των κοινωνιών του "Εγώ".

Κι αυτό συμβαίνει ήδη. Συνέβαινε πάντα. Κανένα σύστημα δεν μπορεί να μας απαγορεύσει να ζήσουμε σε οικογενειακό επίπεδο, ή σ' επίπεδο ομάδας σύμφωνα με το "αντι-εγώ" πιστεύω μας. Ο ουμανιστικός σοσιαλισμός λειτουργεί σε μικρές νησίδες. Σε πολυάριθμα "οικογενειακά κρατίδια" του πλανήτη μας.

Ê

απόσπασμα από το ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο.


2014-3-14 (484)

? Σκέφτομαι ξανά αυτό: ΑΦ0Υ Ο,ΤΙ μας περιβάλλει είναι ατέλειωτο, τότε θα πρέπει να υπάρχει κι ένας άλλος κόσμος όμοιος και διαφορετικός σε μια μόνο λεπτομέρεια. Κι ένας άλλος εντελώς όμοιος σε γεγονότα και σε χρόνο, και πολλοί άλλοι όμοιοι. Αφού οι δυνατοί συνδυα­σμοί είναι άπειροι, λογικά πρέπει να ταυτίζονται αμέτρητες φορές κι άλλου. Άρα και σ’ άλλα ση­μεία του χώρου ζουν όντα ακριβώς όμοια με μας, με ταυτόχρονες και όχι ταυτόχρονες ενέργειες, σκέ­ψεις, προβλήματα. Κάτι σαν αντικατοπτρισμός.
Το αντίθετο αυτού του συλλογισμού μου φέρ­νει ζάλη τόση, όση και ή έννοια του άπειρου. Εί­ναι περισσότερο ακατανόητο ένα άπειρο πού δεν είναι άπειρο, από ένα άλλο πού είναι. Και δεν είναι άπειρο ό,τι δεν παρουσιάζει αυτή τη δυνατότητα των συνδυασμών. Και συμπληρώνω: Άλλωστε, μια τέτοια άπειρη δημιουργία ταιριάζει, δένει με έναν άπειρων δυνατοτήτων Δημιουργό (όπου η φαντασία πλησιάζει ένα άπειρο μέγεθος).

Ê