ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα/παράρτημα

ØΈγραφα κάπου: Αλλάζεις τον Κόσμο, στον βαθμό που αλλάζεις τον εαυτόν σου. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για ν' αλωθεί ο εγωτικός τρόπος ζωής των κοινωνιών του "Εγώ".

Κι αυτό συμβαίνει ήδη. Συνέβαινε πάντα. Κανένα σύστημα δεν μπορεί να μας απαγορεύσει να ζήσουμε σε οικογενειακό επίπεδο, ή σ' επίπεδο ομάδας σύμφωνα με το "αντι-εγώ" πιστεύω μας. Ο ουμανιστικός σοσιαλισμός λειτουργεί σε μικρές νησίδες. Σε πολυάριθμα "οικογενειακά κρατίδια" του πλανήτη μας.

https://www.smashwords.com/books/view/381261

απόσπασμα από το ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο.

2014-3-14 (484)

? Σκέφτομαι ξανά αυτό: ΑΦ0Υ Ο,ΤΙ μας περιβάλλει είναι ατέλειωτο, τότε θα πρέπει να υπάρχει κι ένας άλλος κόσμος όμοιος και διαφορετικός σε μια μόνο λεπτομέρεια. Κι ένας άλλος εντελώς όμοιος σε γεγονότα και σε χρόνο, και πολλοί άλλοι όμοιοι. Αφού οι δυνατοί συνδυασμοί είναι άπειροι, λογικά πρέπει να ταυτίζονται αμέτρητες φορές κι άλλου. Άρα και σ’ άλλα σημεία του χώρου ζουν όντα ακριβώς όμοια με μας, με ταυτόχρονες και όχι ταυτόχρονες ενέργειες, σκέψεις, προβλήματα. Κάτι σαν αντικατοπτρισμός.

Το αντίθετο αυτού του συλλογισμού μου φέρνει ζάλη τόση, όση και ή έννοια του άπειρου. Είναι περισσότερο ακατανόητο ένα άπειρο πού δεν είναι άπειρο, από ένα άλλο πού είναι. Και δεν είναι άπειρο ό,τι δεν παρουσιάζει αυτή τη δυνατότητα των συνδυασμών. Και συμπληρώνω: Άλλωστε, μια τέτοια άπειρη δημιουργία ταιριάζει, δένει με έναν άπειρων δυνατοτήτων Δημιουργό (όπου η φαντασία πλησιάζει ένα άπειρο μέγεθος).

http://diamflorakis4.blogspot.gr/

http://diamflorakis.blogspot.gr/

http://diamflorakis5.blogspot.gr/

http://www.amazon.com/Diamandis-Florakis/e/B009Z0IEZE

http://www.smashwords.com/profile/view/diamandisflorakis

http://www.sf-encyclopedia.com/entry/florakis_diamandis

http://diamflorakis3.blogspot.gr/

Πέμπτη 13 Μαρτίου 2014

κάτι που έπρεπε να...

1970

Η ΕΚΡΗΞΗ

(νουβέλα)

(κάτι που έπρεπε να διαβάσουν οι Γερμανοί και οι Ισραηλίτες)

Απόσπασμα:

ΗΜΕΡΑ: 43η.

Ημέρες τώρα μερικοί δικοί μας είχαν ακούσει έναν ανώτερο αξιωματικό του στρατοπέδου, σαν σε παραμιλητό πυρετού, να λέει: «Είμαστε ένοχοι». (Θα φτάσουν άραγε τέτοιες φωνές, κάποτε για να κερδίσει ο λαός τους τη συγγνώμη ή την ανοχή της ανθρωπότητας;)