ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο 15 Φεβρουαρίου 2014


Απόσπασμα από το 11ο βιβλίο

Της 11/λογίας

«Ο ΕΧΘΡΟΣ»:

Ê

 (Στην έρημο του απόλυτου ηθικού κριτηρίου, δεν φυτρώνει τίποτα. Ούτε ο Θεός).

Ê

απόσπασμα...


2013-02-16 (482)

? Έγραφα στο ημερολόγιό μου στις: 2013-08-02 (413)

Επανάληψη μιας σκέψης με αφορμή το χτεσινό γεγονός της αντίδρασης ενός ταύρου στο Χονγκ Κόνγκ, πριν τη σφαγή του:

Υπάρχει ένα πελώριο υπαρξιακό (αλλά και θεολογικό) ερώτημα προς την Αιτία της Δημιουργίας, κυρίως αν αυτή δεν είναι το χωρίς σκοπό Τυχαίο: Προς τι; Γιατί η δημιουργία σαρκοφάγων όντων;

Και συμπληρωματικά σκέφτομαι: Είναι η ανθρωποκεντρική, φασιστική ματιά με την οποία βλέπουμε τα άλλα όντα που η συνείδησή μας δεν θέτει το ερώτημα, το οποίο θα έφερνε την τρομερή απάντηση…

απόσπασμα...


Απόσπασμα από το 21 βιβλίο μου (σε e-book)

23/4/2002 (141)


Η απάντηση του γηραιού της παρέας στο ερώτημα το σχετικό με τα αποτελέσματα των γαλλικών εκλογών ήταν: «Δεν με προβληματίζει το μέγεθος της ψήφου των φασιστών. Με τρομάζει, όμως, ο φασιστικός τρόπος ζωής των δημοκρατών, των σοσιαλιστών, των αριστερών, των αναρχικών, κ.λπ, όλων μας τελικά»


Ê


 

Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2014

απόσπασμα...


Απόσπασμα από το 21 βιβλίο μου (σε e-book)

 

ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

 

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

 

(1999-2013)

 

Ê

14/2/2000 (24)

ØΑν θυμάμαι καλά, οι σοφιστές ισχυριζόντουσαν πως δεν υπάρχει μία αλήθεια, αλλά πολλές, εκ των οποίων πολλών, μία είναι και η δική μας, την οποία πρέπει να μάθουμε να υπερασπιζόμαστε και αποτελεσματικά να την μεταδίδουμε προς ίδιον όφελος. Παρακολουθώντας κάποιες συζητήσεις πολιτικών μας, κατέληξα στη βεβαιότητα πως όλοι οι πολιτικοί μας, είναι σοφιστές.
Ê


 

 

1994


1994

Το πρώτο στην Ελλάδα (και ίσως όχι μόνο εδώ)

Μυθιστόρημα εφ.

Σε ηλεκτρονική έκδοση (σε δισκέτα Η/Υ)

Δείτε:


 

Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014

αποσπασματα...


αποσπάσματα από συνομιλίες με φίλες/φίλους (4)

……………………………………………

Ø Συγνώμη για την αυτό-αναφορά μου: Με 50+ χρόνια συγγραφικής πείρας (21 βιβλίων με 72 συνολικές εκδόσεις) 26+ χρόνια ως εκδότης βιβλίων (εκδόσεις «Άπειρον») και 2 περιοδικών (Σκέψη και Τέχνη, Χωροχρόνος) πιστεύω πως τα λόγια μου θα σας είναι χρήσιμα. Λοιπόν: 1ον: Η συλλογική κρίση για ένα πνευματικό δημιούργημα είναι αλάνθαστη και κάποτε, αργά ή γρήγορα, εκφράζεται. Βέβαια, κάποιες φορές ο δημιουργός δεν αξιώνεται να την δει στην διάρκεια του βίου του. Αυτό είναι το ρίσκο της συγγραφής που πρέπει να γνωρίζουμε, και να μην επιτρέψουμε να μας καταβάλει η πίκρα του. 2ον: Να έχετε εμπιστοσύνη στην δικιά σας κρίση, αυτή ξέρει (Ο Καβάφης έγραψε για το έργο του ό,τι του αρνήθηκαν, ή δεν κατανόησαν οι σύγχρονοί του, αλλά επιβεβαίωσαν άλλοι μετά τον θάνατό του). 3ον: Από τα πνευματικά έργα μόνο εκείνα που περιέχουν διαχρονικό προβληματισμό, επιζούν. 4ον: Συγγραφέας αξιόλογος είναι εκείνος το έργο του οποίου προσθέτει ηθικό δυναμικό στους αναγνώστες του. (Αυτό, με κάποια άλλα λόγια το είπε ο Αριστοτέλης). 5ον: Όσο πιο απομακρυσμένο από το πνευματικό επίπεδο του μέσου αναγνώστη, είναι ένα έργο τόσο πιο λίγες πιθανότητες έχει να εκδοθεί, ή να αναγνωστεί (Ο Ζαρατούστρας του Νίτσε πούλησε 4 αντίτυπα όταν πρωτοκυκλοφόρησε!). 6ον: ΟΙ εκδότες έχουν, υποχρεωτικά, ως πρώτο (πολλοί και ως μόνο) κριτήριο επιλογής ενός έργου την εμπορικότητά του. 7ον: Οι κριτικοί δεν είναι πολύ πιθανό να ασχοληθούν με το έργο σας γιατί οι περισσότεροι υποχρεωτικά ασχολούνται με τα έργα των εκδοτών που διαφημίζονται στα έντυπα που εργάζονται (άντε και με μερικούς φίλους τους). 8ον: Το πολιτικά κόμματα (ιδίως της αριστεράς) προωθούν το έργο δημιουργών που ανήκουν σε αυτά. 9ον: Ο μεγάλος εχθρός του ανθρώπου, αλλά και του πνευματικού δημιουργού, είναι το αβυσσαλέο υποσυνείδητό του που διψά για αναγνώριση, δύναμη, κατάκτηση, ηδονή, αθανασία (αυτά δηλαδή που προσπαθεί να καταλύσει, ή να αποδυναμώσει η Θρησκεία, η ουμανιστική Φιλοσοφία, η Τέχνη σε όλες της τις εκφράσεις)……………

Ê

απόσπασμα από το 21 βιβλίο μου (σε e-book)


29/7/2002 (164)

Ê


ØΚατανόηση και συγνώμη προς εκείνους που γκρεμίστηκαν στο μέσα τους χάος του Κακού, πρότεινε ο στοχαστής Στέλιος Ράμφος απόψε από τον τηλεοπτικό σταθμό του Μέγα, αναφερόμενος στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιδράσουμε προς τα πρόσωπα της 17Ν.
Και ήταν τα λόγια του ένα άρωμα που σκέπασε όλες τις εμετικές οσμές των τηλεσκουπιδιών που αναδύουν τα περισσότερα ΜΜΕ.
Τώρα, εκείνο που μένει να ειπωθεί είναι αυτό: Το μέσα μας χάος του Κακού (αυτός ο μέγιστος τρομοκράτης της ανθρώπινης ύπαρξης) χρειάζεται και αυτό, για να αυτ
oκαταλυθεί, τη συγνώμη μας. Να ποιο είναι το έσχατο σύνορο της Αγάπης.