ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα/παράρτημα

Σάββατο 6 Ιουλίου 2013

Ο ΕΧΘΡΟΣ

9ο βιβλίο της 11/λογίας της Υπαρξιακής Αναρχίας/Εσχατολογικής Ουτοπίας

(2 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book):

http://www.smashwords.com/books/view/306378

Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

(Φυσικά, σ’ αυτά το επίπεδο του χρόνου, ούτε αυτά τα πρόσωπα θα γίνουν μνήμες οδυνηρές, χαρακιές πάνω στην ψυχή μου. Και μια και το ’φερε η κουβέντα, η ποινή του θανάτου για ποιο παράπτωμα επιβλήθηκε στα όντα; Για ποιο έγκλημά τους; Ποιος διάβολος τέλος πάντων δολοφονεί την ύπαρξη και μαζί της την αθωότητα που την αποτελεί; Ποιος αποχωρίζει τις υπάρξεις, πολυτεμαχίζει την καρδιά που τις ενώνει;

Είμαι κατάπληκτος από τον σαδισμό, ή τον μαζοχισμό, αν θέλετε, της πρώτης Αιτίας, ακόμα κι αν αυτή είναι το Τυχαίο).

ΕΣΧΑΤΗ ΑΝΑΡΧΙΑ

8ο βιβλίο της 11/λογίας της Υπαρξιακής Αναρχίας/ Εσχατολογικής Ουτοπίας

(3 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book):

http://www.smashwords.com/books/view/303787

κι άλλα αποσπάσματα από τον Καιάδα.

(Αυτό το ερώτημα αφορά και το σήμερα, γιατί το κάθε χτες, ξέρουμε πολύ καλά, πως ήταν μια παραποίηση της πραγματικότητας, όπως απέδειξε το κάθε σήμερα. Θυμηθείτε τις ερμηνείες του παρελθόντος, ακόμα και τις επιστημονικές, που είχαμε για το πραγματικό).

. (Όλα μας τα ερωτήματα περιέχονται σ’ ένα. Αυτό: Υπάρχει ή όχι Θεός; Και όσο δεν μπορούμε ν’ απαντήσουμε με αισθητή βεβαιότητα σ’ αυτό το ερώτημα, οι απαντήσεις που θα δίνουμε στα όποια άλλα ερωτήματα, θα ’ναι χωρίς σημασία, χωρίς διάρκεια. Κανονικά, ο άνθρωπος δε θα ’πρεπε να προχωρήσει σ’ άλλα, πέρα απ’ αυτό το κυρίαρχο ερώτημα. Εκεί έπρεπε να σταθεί, μέχρι την άκρη το. χρόνου και της Ιστορίας του. Εκεί έπρεπε να στρέψει όλο το δυναμικό του, για να φέρει το Ναι ή τ’ Όχι της Απάντησης στη αισθητηριακή του αντίληψη. Πήραμε τον εύκολο δρόμο. Και βέβαια, ενώ ο χρόνος είναι ανεπαρκής για μια μαθηματική απάντηση, σίγουρα τώρα θα είχαμε ζήσει άπειρες διαστάσεις αυτού του ερωτηματικού. Θα είχαμε βαθιά σκάψει μέσα στο σύμπαν\ Θα είχαμε ξεπεράσει τα όρια του υπεράνθρωπου. Μπορεί, ποιος ξέρει, να είχαμε δει και το πρόσωπό μας. Και οπωσδήποτε, θα είχαμε λύσει όλα εκείνα τα αινίγματα, που για χάρη τους, εγκαταλείψαμε το ένα και κυρίαρχο. Και προπάντων, θα είχαμε εγκαθιδρύσει την αδελφότητα των όντων της Μέγιστης Απορίας. Ήγουν, θα είχαμε διαγράψει τις λέξεις: αντιπαράθεση, εγώ, πόνος, αίμα και τόσες άλλες).

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013

2 αποσπάσματα απο τον Καιάδα.

(Αν υπάρχει το Καλό, ο άνθρωπος αποτελεί τ’ οξυγόνο του. Μόνο εμείς μπορούμε να του προκαλέσουμε θάνατο από ασφυξία. Μόνο εμείς μπορούμε να προδώσουμε την εμπιστοσύνη που έδειξε στα όντα).

(Και άρα ένα σημείο αλήθειας, μέσα στο άγνωστο που, μοιραία, διαφοροποιείται, στην έκταση και στο βαθμό που δέχεται την εισβολή\ τον μικρού φανταστικού σύμπαντος της ιστορίας μου.

Τελικά, έχω να προτείνω αυτά: Ας διαφοροποιήσουμε το άγνωστο ατέρμονο που μας περιβάλλει, με τα δικά μας φανταστικά σύμπαντα, ή την πραγματική μας αίσθηση περί του Είναι του Κόσμου. Ίσως έτσι ο Κόσμος γίνει ερμηνεύσιμος. Κατανοητός. Ή και δικός μας. Ίσως, τελικά, σωθεί από τα όνειρά μας. Υποψιάζομαι, μάλιστα, πως κάτι τέτοιο δε θα το πολεμούσε. Υποψιάζομαι, ακόμα, πως κάτι τέτοιο, είναι πιθανό και να το ποθεί, από μια συμπάθεια απέναντι μας. Βέβαια, θα μου πείτε πως, τότε, αυτό έχει ήδη συμβεί. Ο χωρόχρονος είναι διάτρητος από την αίσθηση που έχουν τα όντα, γι⁹ αυτόν. Δηλαδή, έχουμε ήδη αλώσει το Αίνιγμα του Κόσμου. Ήδη κατέχουμε την Αλήθεια. Τα παραπάνω ίσως να μη λένε τίποτα. Ίσως είναι ένα παιχνίδι με τις λέξεις. Με τη λογική. Όμως, είναι πιθανό ν⁹ αφήνουν μια αίσθηση που, δεν το κρύβω, σ’ αυτήν αποβλέπω. Ταυτόχρονα, παρακάτω, μπαίνει, ελπίζω, στην «ιστορία» μας και ο Σεμπάστιαν, ο οποίος, με κάποιον τρόπο, γεμίζει το σύμπαν με μια κοινή, απ’ τους ανθρώπους, αίσθηση. Ένα κοινό όραμα, όνειρο. Ουσιαστικά, δηλαδή αλλοιώνει το Είναι του Κόσμου, ή τ’ ανακαλύπτει, αν θέλετε. Γι^’ αυτούς τους λόγους, λοιπόν, μπήκα άμεσα στην ιστορία. Απροκάλυπτα. Ενώ θα ’πρεπε να κρύβομαι πίσω της. Αλλά καιρός είναι να επανέλθω στην εξιστόρηση. Είχα μείνει εκεί που ο Ήβος, μετά την ανακάλυψή του, πως η Αμάντα παρακολουθεί αθέατη όλες του τις κινήσεις, βγαίνει άοπλος στους δρόμους. Θυμάστε. Λοιπόν):