ØΣκέφτομαι: Υπάρχουν κάποια
αναπάντητα ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ: 1ον: Γιατί κανένα κόμμα δεν ζήτησε η ανεργία να μοιραστεί
δίκαια μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα? Γιατί ο ιδιωτικός τομέας να
αιμορραγεί με 1.400.000 ανέργους και ο
δημόσιος με 0 απολυμένους? Πού πνίγηκε το αίσθημα δικαίου, αλληλεγγύης των
συντεχνιών, των κομμάτων? (Συνεχίζεται).
Ø Σκέφτομαι (ξανά και ξανά): Αν η Ύλη είναι αυτοαιτία,
τότε καμία απορία, κανένα παράπονο, καμία επιθυμία υπαρξιακής εξέγερσης για το
φονικό (ιδιαίτερα για τα παιδιά) τσουνάμι.
Ø Σκέφτομαι: Η αιτιοκρατική Λογική μας
είναι το εργαλείο που διαθέτουμε για να ερμηνεύσουμε την μη αιτιοκρατία της αυτοαιτίας
του Θεού, ή της Ύλης. Να γιατί δεν λύνεται το Αίνιγμα της Ύπαρξης. Χρειαζόμαστε
κάποιο άλλο εργαλείο για να σπάσουμε τον κώδικα του Αινίγματος. Την διαίσθηση,
ίσως;