αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο

355/18/1/13

ØΣκέφτομαι: Έγραφα: πως ο κύριος σκοπός του Ανθρώπου είναι η μείωση του ανθρώπινου πόνου. Η γνώση πως η ολοκληρωτική εξαφάνιση του πόνου αποκλείεται από τους όρους της ύπαρξης, γεννά αισθήματα υπαρξιακής αναρχίας ενάντια στην όποια Αιτία της Δημιουργίας.

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο

1/6/2002 (151)

4 Σκέφτομαι: Η ύπαρξη δύο αντιμαχομένων, μέχρι θανάτου, μικροοργανισμών, σε κάποιον πλανήτη ενός μακρινού γαλαξία, θα σήμαινε τι;´

……………………………………………………………………………………..

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο

27/1/2003 (207)

Ø Ξανασκέφτομαι: Το πρόβλημα δεν είναι μόνο το τι κάνουν οι ισχυροί στους ασθενέστερους, είναι και το τι θα έκαναν οι τελευταίοι στους πρώτους αν κατείχαν την ισχύ τους.

το ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ετοιμάζεται για e-book

διαμαντή φλωράκη

Η 11/λογια της

ΥΠΑΡΞΙΑΚΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ/

ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΟΥΤΟΠΙΑΣ

Βιβλίο 1^ο:

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Έντυπες εκδόσεις:

1973/75/78/81 (αγγλικά σε έκδοση τσέπης) 1983/94 (σε δισκέτα για ανάγνωση σε Η/Υ) 1994/97/2003/2004/

και 2012 σε e-book στο Amazon kindle

Ετοιμάζεται για e-book

 

Τι συμβαίνει όταν νεκρανασταίνονται τα ανθρώπινα ένστικτα, που ο ανθρώπινος πολιτισμός, φτάνοντας στα έσχατα όριά του, είχε αφανίσει;

        Πώς το Καλό αντιμετώπισε το Κακό στην τελευταία του επίθεση, λίγο πριν από το τέλος της Ιστορίας και την ερμηνεία της;

     Τι συμβαίνει όταν ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ; Όταν ο Άνθρωπος συγκρούεται με το Απόλυτο;

 

 

Η ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ ετοιμάζεται για e-book

διαμαντή φλωράκη

Η 11/λογια της

ΥΠΑΡΞΙΑΚΉΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ/

ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΟΥΤΟΠΙΑΣ

Βιβλίο 6o:

Η ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ

Έντυπες εκδόσεις: 1987/1997/2005

Ετοιμάζεται για e-book

Όταν η Αδελφότητα της Μεγάλης Ουτοπίας κάνει πάνω στη σκακιέρα την κίνηση του Ηθόμετρου, προκαλώντας ηθικό στριπτίζ, ανατροπή των κοινωνικών δομών, της εξουσίας και στοιχίζει τους ανθρώπους κατά ηθικό ύψος, τότε το «παιχνίδι» δείχνει να παίζεται μεταξύ της Αδελφότητας και της Εξουσίας.

   Όταν στη συνέχεια η Αδελφότητα κάνει τη δεύτερη κίνηση αποδεικνύοντας την ύπαρξη του Θεού, τότε η παρτίδα δείχνει να παίζεται μεταξύ της Αδελφότητας και του Ανθρώπου.

   Στη συνέχεια, όταν το συναίσθημα της ενοχής φέρνει τη Νοσταλγία του Τίποτα, η παρτίδα μοιάζει να παίζεται μεταξύ της Αδελφότητας και του Θεού.

   Τέλος, όταν η Ύλη απαιτεί από την Ιδέα τη δικαίωσή της, το παιχνίδι φαίνεται να παίζεται μεταξύ του Θεού και του Εαυτού Του.

   Πώς τελειώνει αυτό το υπαρξιακό θρίλερ;

 

Ο στοχαστης του σινεμά. Αξίζει δείτε το

http://www.lifo.gr/team/readersdigest/35310

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο

23/5/2001 (82)

Ø Σκέφτομαι: Η δυναμική των ανθρωπιστικών ιδεών τείνει πάντα σε μία τραγική σύγκρουση με τους όρους της Ύπαρξης. Κι αυτό ο μέσος άνθρωπος δείχνει να μην το αντέχει.