ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

23/4/2002 (141)

 Η απάντηση του γηραιού της παρέας στο ερώτημα το σχετικό με τα’ αποτελέσματα των γαλλικών εκλογών ήταν: «Δεν με προβληματίζει το μέγεθος της ψήφου των φασιστών. Με τρομάζει, όμως, ο φασιστικός τρόπος ζωής των δημοκρατών, των σοσιαλιστών, των αριστερών, των αναρχικών, κ.λπ, όλων μας τελικά»

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

297/2002 (164)

 Κατανόηση και συγνώμη προς εκείνους που γκρεμίστηκαν στο μέσα τους χάος του Κακού, πρότεινε ο στοχαστής Στέλιος Ράμφος απόψε από τον τηλεοπτικό σταθμό του Μέγα, αναφερόμενος στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιδράσουμε προς τα πρόσωπα της 17Ν.
Και ήταν τα λόγια του ένα άρωμα που σκέπασε όλες τις εμετικές οσμές των τηλεσκουπιδιών που αναδύουν τα περισσότερα ΜΜΕ.
Τώρα, εκείνο που μένει να ειπωθεί είναι αυτό: Το μέσα μας χάος του Κακού (αυτός ο μέγιστος τρομοκράτης της ανθρώπινης ύπαρξης) χρειάζεται και αυτό, για να αυτόκαταλυθεί, τη συγνώμη μας. Να ποιο είναι το έσχατο σύνορο της Αγάπης.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

11/5/2002 (147)

 Σκέφτομαι: Η πατρίδα μας (το σύμπαν) είναι απέραντη για να ερμηνευτεί, αλλά μικρή για να χωρέσει τα πιο ωραία μας όνειρα.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

9/5/2002 (146)

 Αναρωτιέμαι (με αφορμή τον φόνο δύο και τον βαρύτατο τραυματισμό είκοσι άλλων ανθρώπων –παιδιών στη συντριπτική πλειοψηφία τους-, από τον Μεξικάνο που οργίστηκε γιατί δεν τον άφηναν να περάσει με το φορτηγό του από το σημείο συγκέντρωσής τους!!!): Είναι η ψυχασθένεια αυτή που προκαλεί τη μέσα μας κόλαση, ή αυτή που την απελευθερώνει; (Τι γνωρίζει, ή νομίζει πως γνωρίζει, το υποσυνείδητό μας και είναι τόσο ερεβώδες;).

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

23/5/2002 (150)

 Διάβασα πως σε πόλεις της Βραζιλίας, της Νότιας Αφρικής χτίζονται συγκροτήματα πολυκατοικιών με υψηλά τείχη, ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, τάφρους, ηλεκτρονικά συστήματα ασφαλείας, τα οποία είναι επανδρωμένα με φρουρούς ειδικά εκπαιδευμένους για τη φύλαξη τέτοιων χώρων. Πρόκειται για μικροσκοπικές πόλεις, κρατίδια πλουσίων πολιτών που προκειμένου να προφυλάξουν τις ζωές και τις περιουσίες τους, οχυρώνονται στα σύγχρονα κάστρα, όπως παλαιότερα οι βασιλιάδες και οι ευγενείς.
Η είδηση αυτή με έκανε να σκεφτώ αυτό: Πράγματι, η ιστορία δεν διδάσκει. Όλοι εκείνοι οι τρομοκρατημένοι έγκλειστοι ελπίζουν πως δεν είναι οι τελευταίοι βασιλιάδες, ευγενείς όπως εκείνοι που χάθηκαν μαζί με τα κάστρα τους. Όμως, κάποτε κάποιοι σίγουρα θα διαψευστούν. Κάποιος πρέπει να τους πει ότι η κοινωνική αλληλεγγύη κοστίζει φτηνότερα. Ιδιαίτερα σε αίμα και πόνο.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

27/112002 (186)

Ø Σκέφτομαι: Ο Ενδοκόσμιος Θεός του Σπινόζα, άραγε, θεοποιεί την ύλη, ή αποιδεοποιεί το θείο;

16 μυθιστορήματά μου ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν μέσα στο 2013 στις συσκευές σας και στους Η/Υ