ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2012

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ



18/4/08 (318)

Ø «Η σημαντικότερη, διαρκής νίκη του Ανθρώπου ενάντια στη φύση είναι πως την εμπλουτίζει με ηθικό περιεχόμενο. Κι αυτό μοιάζει με εντελέχεια της φύσης και ως σκοπός του Ανθρώπου», τους είπα.



Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012

FREE μέχρι 9 π.μ της 7/11/12 τo RETURN TO THE FUTURE

Για KINDLE και όχι μόνο. Αλλά και για PC αν κατεβάσετε το πρόγραμμα που σας επισυνάπτω πάρα κάτω μαζί με τη διεύθυνση της σελίδας του Αμαζόν (πρώτο λινκ):

http://www.amazon.com/Return-to-the-Future-ebook/dp/B009Y79N6M/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1352107614&sr=8-1




http://www.amazon.com/gp/feature.html/ref=kcp_pc_mkt_lnd?docId=1000426311



Ένα κείμενο του Οδ. Ελύτη.

Αναρωτιέμαι μερικές φορές: είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;

Μούτρα. Ν' αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Τη μέρα, την κάθε σου μέρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.
Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
Και να μη βλέπεις πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σ' εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.


Όσο κι αν κανείς προσέχει

όσο κι αν το κυνηγά

πάντα, πάντα θα 'ναι αργά

δεύτερη ζωή δεν έχει.


(από Το Παράπονο, του Οδ. Ελύτη)













Ένα καταπληκτικό βίντεο

http://www.videoman.gr/?p=2263


Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

14/5/2001 (80)

Ø Τί ήθελε να πει, μέσω του Ιβάν Καραμαζώφ, ο Ντοστογιέφκη, στον μύθο του Μεγάλου Ιεροεξεταστή; Τι σήμαινε η σιωπή Του Ιησού; Το φιλί Του προς τον Μεγάλο Ιεροεξεταστή;.



Μια τίμια δημοσιογραφική φωνή.

Επιτέλους! μια τίμια δημοσιογραφική φωνή (ο Διόδωρος) γράφει (μεταξύ των άλλων ληστειών) για τη μεγάλη ληστεία του Αγγελιόσημου σε βάρος του ελληνικού λαού στο σημερινό ΒΗΜΑ. Για να δούμε ποιοι υποστηρίζουν τους προνομιούχους της κοινωνίας μας, που τάχα υπηρετούν το δίκαιο, τους φτωχούς και αδικημένους . Δείτε τη συμπαιγνία των κομμάτων με τις προνομιούχες ομάδες σε βάρος του λαού:


http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=482377

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012

Συνέντευξη.

Περιοδικό: ΜΕΤΡΟ (τεύχος 75 Φεβρουάριος/2002)


(από μία συνέντευξη στην κ. Άντζελα-Λου Πέτρου)

Ένας από τους καλύτερους συγγραφείς Ε.Φ. στην Ελλάδα είναι ο Διαμαντής Φλωράκης ο οποίος έχει ανοίξει τους ορίζοντες της εγχώριας λογοτεχνίας του φανταστικού. Ο ίδιος προτιμά να έχει «300 αναγνώστες που θα με διαβάσουν σε βάθος παρά 1.000 που θα σταθούν στην επιφάνεια των γραφτών μου». Επεκτείνει τον ορισμό της Ε.Φ. σαν ένα μέσο που «δίνει στο συγγραφέα τη δυνατότητα να προσεγγίσει θέματα τα οποία η “συμβατική“ λογοτεχνία δυσκολεύεται να πραγματευτεί. Τέτοια θέματα αφορούν κυρίως οντολογικούς προβληματισμούς και ερωτήματα που αφορούν τη σχέση του ανθρώπου με την πραγματικότητα που τον περιβάλλει».

Πιστεύει όμως ότι «η πραγματικότητα είναι νοητικά και φαντασιακά απροσέγγιστη στην ουσία της» επειδή περιέχει τα πάντα, ακόμα και τη φαντασία. Θεωρεί ως το πλέον αντιπροσωπευτικό του έργο το δεύτερο τόμο της δεκαλογίας του «Τα Πονοτρόνια Και οι Αναρχικοί Του Απόλυτου» διότι προσεγγίζει περισσότερο εκείνα που θέλει να εκφράσει. Παραδέχεται ότι δεν διαβάζει πολλή επιστημονική φαντασία, ξεχωρίζει όμως στις προτιμήσεις του το “Solaris” του Στανισλάβ Λεμ. Αυτό που προσπαθεί να εκφράσει μέσα από το έργο του είναι «η ελπίδα ότι το επέκεινα θα αποδειχτεί αντάξιο ή και καλύτερο από τα όνειρά μας».