Σκέφτομαι: Πολλοί μιλάνε για πολιτική και ποινική ευθύνη. Κανένας για Υπαρξιακή Ευθύνη. Αλλά και να βρισκόταν κάποιος να μιλήσει γι αυτή την ευθύνη, πόσοι θα τον εννοούσαν;
Ø "...Παράγεις ένα έργο και μετά το ρίχνεις (χωρίς αγωνία, απαίτηση αναγνώρισης, ανταμοιβής) μέσα στο ποτάμι του γίγνεσθαι. Αν σ' ενδιαφέρει η αποτίμηση του έργου σου, μείνε ήσυχος, κάποτε θα έρθει...", ακούστηκε να λεει κάποιος όταν η συζήτηση περί κυκλωμάτων και άλλων δεινών άρχισε να σβήνει.
Ø Τους είπα: Απορώ που η αγάπη και η συγνώμη των χριστιανών σταματά στα σύνορα του Επέκεινα. Στο λίγο, δηλαδή, του πεπερασμένου χρόνου. Τ' αθώα θύματα του υλικού Κόσμου, καθόλου δεν είναι σίγουρο πως θα προτιμήσουν τη δικαιοσύνη από τη συγνώμη της Αγάπης.
Έδειξαν απορημένοι αλλά και προβληματισμένοι.