Δευτέρα 30 Οκτωβρίου 2017
Κυριακή 29 Οκτωβρίου 2017
αποσπάσματα από το βιβλίο Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ
ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ:
«Τελικά, ο Θεός είναι πιο κοντά σ’ εκείνο που πίστευες, Αναστασία», λέω. «Υπάρχει μόνο μέσα στην Αγάπη, τη Συμπόνια. Στο περίπου μηδέν, δηλαδή, αυτού του Κόσμου. Δεν υπάρχει στα δόντια ενός σαρκοφάγου ζώου, στη βιομέριμνα, στη δίψα για δύναμη του ανθρώπου, στη φθορά, την ασθένεια, τον πόνο, τον θάνατο, την αδικία, τη φυσική καταστροφή, γενικά στην αντιπαράθεση των όντων. Την Εντροπία του χωροχρόνου. Το Κακό. Γιατί, όμως, το Μέγιστο είναι τόσο ελάχιστο; Κοντολογίς, γιατί υπάρχει το μη Καλό;».
«Τελικά, ο Θεός είναι πιο κοντά σ’ εκείνο που πίστευες, Αναστασία», λέω. «Υπάρχει μόνο μέσα στην Αγάπη, τη Συμπόνια. Στο περίπου μηδέν, δηλαδή, αυτού του Κόσμου. Δεν υπάρχει στα δόντια ενός σαρκοφάγου ζώου, στη βιομέριμνα, στη δίψα για δύναμη του ανθρώπου, στη φθορά, την ασθένεια, τον πόνο, τον θάνατο, την αδικία, τη φυσική καταστροφή, γενικά στην αντιπαράθεση των όντων. Την Εντροπία του χωροχρόνου. Το Κακό. Γιατί, όμως, το Μέγιστο είναι τόσο ελάχιστο; Κοντολογίς, γιατί υπάρχει το μη Καλό;».
Για να διοχετεύσει ο Θεός κάπου την αγάπη Του, δημιουργήθηκε ο Κόσμος. Και ο πόνος των όντων είναι πόνος του Θεού. Ο Χρόνος είναι η διαδικασία της μετάλλαξης του Κακού σε Καλό. Είναι το διάστημα που απαιτείται για να ενωθεί η αγάπη των όντων μ’ εκείνη του Όντος.
Παρασκευή 27 Οκτωβρίου 2017
Πέμπτη 26 Οκτωβρίου 2017
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟΤΟ 17/ΧΡΟΝΟ (1999 – 2017)
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΣΦΕΑ
(4.000 likes)
27 – 10 – 2017 (626)
Σκέφτομαι: Κι ενώ κανένας άνθρωπος δεν ρωτήθηκε
ποτέ αν θέλει να υπάρξει, και με ποιο ηθικό δυναμικό (που μόνο αυτό ορίζει τις
πράξεις του) οι θρησκείες όλες τον φόρτωσαν με το ασήκωτο βάρος μιας άδικης
ενοχής για τον βίο του, όταν αυτός διαρκώς προσπαθούσε να διορθώσει όλες τις
ηθικές κακοτεχνίες της εντελεχειάς του.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

