Η απάντηση στην απορία του
Αρχιτέκτονα κ. ΝΙΚΟΥ ΚΑΛΑΒΡΙΑ στη
σημερινή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (6/9/17) είναι αυτή: Τα περισσότερα βιβλία δεν κρίνονται
δίκαια, γιατί υπάρχει σύμπτωση συμφερόντων μεταξύ εκδοτών και διαφημιστικών
καταχωρήσεων στα έντυπα που φιλοξενούν κριτική βιβλίου (δεν μπορείς να θάψεις
ένα βιβλίο εκδότη που διαφημίζει βιβλία του). Ακόμα, αν ο κριτικός ανήκει
ιδεολογικά σε κάποιο κόμμα, δύσκολα θα γράψει κακή κριτική για ομοϊδεάτη
συγγραφέα. Η ίδια συλλογιστική ισχύει και για τους κολλητούς των κριτών. Η λύση
στο πρόβλημα θα μπορούσε να βρίσκεται στη δυνατότητα του αναγνώστη να διαβάζει
σημαντικό αριθμό σελίδων ενός βιβλίου, ή και όλο το βιβλίο, προκειμένου να
κρίνει. Δείτε εδώ:
Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου 2017
Δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου 2017
Ο Γ. Καραλής είπε:
8η Αποψη:
Ø Γ. Καραλής: (εφημερίδα
Πελοπόννησος 11/1/67 Για το «Ναρκοπέδιο): «Δυνατό
αυτό το αφήγημα όσο και το θάμπος της ζωής. Και γεμάτο τρόμο όσο και ο θάνατος.
Ένα διήγημα που μπορεί να δώσει στον συγγραφέα όχι μονάχα διάρκεια, αλλά και
αναγνώριση πέρα από τα σύνορα τα δικά μας…».
5η Άποψη:
Ο ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΤΖΙΡΙΤΑΣ ΕΙΠΕ:
Περιοδικό: «ΚΟΡΗ ΟΦΘΑΛΜΟΥ» τεύχος 10 (Απρίλιος
– Μάιος 2002. Απόσπασμα)
Εισαγωγή/συνέντευξη:Στυλιανός Τζιρίτας.
Ø
Ο τελευταίος χαρακτηρισμός που θα μπορούσα να προσδώσω στον Διαμαντή Φλωράκη
είναι αυτός του κλασικού συγγραφέα και όσον αφορά τις επιλογές του σε επίπεδο
γραφής, αλλά και σε ό,τι έχει σχέση με τη δημόσια προβολή και στάση ενός
ανθρώπου πολυγραφότατου όπως αυτός. Από τους πρωτοπόρους της επιστημονικής
φαντασίας στην Ελλάδα και με αρκετές δεκάδες χιλιάδες πωλήσεων (ενίοτε μάλιστα
μέσω ανεξάρτητων εκδόσεων) παράλληλα και εξ αρχής θεωρήθηκε μία πραγματικά
μυστηριώδης φιγούρα που έστεκε μακριά από τα καθιερωμένα. Επικοινώνησα μαζί του
μέσω ενός e-mail, που έστειλα στην προσωπική (λιτότατη αλλά περιεκτικότατη)
ιστοσελίδα που διατηρεί (users…..) και η απάντησή του ήταν άμεση και προσεγμένα
ευγενική χωρίς ίχνος προσποίησης αλλά ούτε και κομπορρημοσύνης. Χαρακτηριστικά
που επιβεβαιώθηκαν και στη συνάντηση που έγινε δύο εβδομάδες αργότερα.
Θα πρέπει να πω ότι δύο στοιχεία ήταν αυτά που
μου έκαναν εντύπωση ανέκαθεν. Η απόσταση που κρατήσατε με τις διάφορες
συνωμοσιολογικές θεωρίες και την προγονολατρεία/αρχαιοελληνοπληξία που
χαρακτήριζε και χαρακτηρίζει πολλούς από τον κύκλο της επιστημονικής φαντασίας
στην Ελλάδα και δεύτερον η σχεδόν μοναστηριακή στάση σας απέναντι στο τοπικό
σύστημα συγγραφικών αξιών (δημόσιες σχέσεις, προβολή κλπ) που είχε όμως ενίοτε
τον αντίκτυπό του…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

