Δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου 2017
5η Άποψη:
Ο ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΤΖΙΡΙΤΑΣ ΕΙΠΕ:
Περιοδικό: «ΚΟΡΗ ΟΦΘΑΛΜΟΥ» τεύχος 10 (Απρίλιος
– Μάιος 2002. Απόσπασμα)
Εισαγωγή/συνέντευξη:Στυλιανός Τζιρίτας.
Ø
Ο τελευταίος χαρακτηρισμός που θα μπορούσα να προσδώσω στον Διαμαντή Φλωράκη
είναι αυτός του κλασικού συγγραφέα και όσον αφορά τις επιλογές του σε επίπεδο
γραφής, αλλά και σε ό,τι έχει σχέση με τη δημόσια προβολή και στάση ενός
ανθρώπου πολυγραφότατου όπως αυτός. Από τους πρωτοπόρους της επιστημονικής
φαντασίας στην Ελλάδα και με αρκετές δεκάδες χιλιάδες πωλήσεων (ενίοτε μάλιστα
μέσω ανεξάρτητων εκδόσεων) παράλληλα και εξ αρχής θεωρήθηκε μία πραγματικά
μυστηριώδης φιγούρα που έστεκε μακριά από τα καθιερωμένα. Επικοινώνησα μαζί του
μέσω ενός e-mail, που έστειλα στην προσωπική (λιτότατη αλλά περιεκτικότατη)
ιστοσελίδα που διατηρεί (users…..) και η απάντησή του ήταν άμεση και προσεγμένα
ευγενική χωρίς ίχνος προσποίησης αλλά ούτε και κομπορρημοσύνης. Χαρακτηριστικά
που επιβεβαιώθηκαν και στη συνάντηση που έγινε δύο εβδομάδες αργότερα.
Θα πρέπει να πω ότι δύο στοιχεία ήταν αυτά που
μου έκαναν εντύπωση ανέκαθεν. Η απόσταση που κρατήσατε με τις διάφορες
συνωμοσιολογικές θεωρίες και την προγονολατρεία/αρχαιοελληνοπληξία που
χαρακτήριζε και χαρακτηρίζει πολλούς από τον κύκλο της επιστημονικής φαντασίας
στην Ελλάδα και δεύτερον η σχεδόν μοναστηριακή στάση σας απέναντι στο τοπικό
σύστημα συγγραφικών αξιών (δημόσιες σχέσεις, προβολή κλπ) που είχε όμως ενίοτε
τον αντίκτυπό του…
Κυριακή 3 Σεπτεμβρίου 2017
Απόσπασμα από το
Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο
(1999 – 2017)
03 – 09 – 2017 (623)
Απόσπασμα από μια συζήτηση:
Αυτό που δεν
μπορούν να δουν κάποιοι (στοχαστές και όλοι οι πολιτικοί) που τα αιτιατά τα βλέπουν
ως αίτια της ανθρώπινης τραγωδίας, όπως αυτή καταγράφεται στις σελίδες της παγκόσμιας
ιστορίας (αιματηρή αντιπαράθεση, εκμετάλλευση του ανθρώπου προς τον άλλον άνθρωπο,
αδιαφορία στην τραγική ζωή δισεκατομμυρίων ανθρώπων του πλανήτη, έλλειψη αλληλεγγύης,
κατανόησης, παροχής συγνώμης ) είναι πως η μητέρα όλων των δεινών μας είναι το χαμηλό
(κατά μέσο πλανητικό όρο) Ηθικό δυναμικό μας. Η λύση αυτού του τραγικού
προβλήματος βρίσκεται στην αύξηση του Ηθικοπνευματικού πολιτισμού μας, ο
οποίος, μέσω των θρησκειών, της φιλοσοφίας, της τέχνης που τον τροφοδοτούν, αβοήθητοι,
έστω και αργά αυξάνεται. Και να θυμάστε αυτά: Ό,τι μας δημιούργησε (μια
πνευματική οντότητα, ή το αυθύπαρκτο της ύλης) για άγνωστο λόγο μας φέρθηκε τσιγκούνικα
στον ηθικό εξοπλισμό (ενώ ταυτόχρονα μας χάρισε τη δυνατότητα να τον αυξήσουμε).
Πρόσθετα, να θυμάστε κι αυτά:
1: Όσο
υπεύθυνος είναι ένας νάνος για το σωματικό του ύψος, άλλο τόσο υπεύθυνοι είναι
και όποιοι άλλοι ανάμεσά μας για το χαμηλό ηθικό δυναμικό τους.
2: Ακόμα και οι «ένοχοι» ανάμεσά μας, υπήρξαν
αθώοι.
Γιατί τις προδιαγραφές των ιδιοτήτων μας δεν τις ορίσαμε
εμείς, αλλά η όποια δημιουργός αιτία που
μας έπλασε. Και ξεκινήσαμε με μηδενικό ηθικό εξοπλισμό.
3: Αν μοιάζαμε σε κάποιους συνανθρώπους μας, δεν θα
υπήρχαν, κλειδωμένες πόρτες, κλειστά παράθυρα, αστυνομίες, δικαστήρια, στρατοί,
πόλεμοι, φτωχοί, έρημοι αβοήθητοι συνάνθρωποι. Πόνος.
Παρασκευή 1 Σεπτεμβρίου 2017
140η Άποψη: O Σπύρος Κακούρης έγραψε στο fb¨
Ο διαμαντής φλωράκης είναι από τους καλύτερους συγγραφείς
που έχουμε, ειδικά στο χώρο του φανταστικου. Τελεία. Μια πολύ καλή μίξη
σουρεαλισμου, ρεαλισμου και μεταφυσικων και μη ανησυχιων, εφαμιλλα του Philip
Dick θα έλεγα.
Επίσης χάρηκα που είδα μέσα μια κριτική από τον Manolis Platakis. Μικρός ο κόσμος. :)
Επίσης χάρηκα που είδα μέσα μια κριτική από τον Manolis Platakis. Μικρός ο κόσμος. :)
4η άποψη
ØΓιώργος Αποστόλου: (περιοδικό Playboy –προτάσεις
των συντακτών του περιοδικού προς τους αναγνώστες του. –Αφορά το βιβλίο Έσχατη
Αναρχία- «…Νευρικό, καλογραμμένο, με πολύ δυνατές στιγμές και προσωπική άποψη,
είναι από τα μυθιστορήματα που, έτσι και μπεις στον κόσμο τους, δεν τ΄ αφήνεις
με τίποτα. Τα ρουφάς…».
15η Άποψη:
Ο Αμερικανός συγγραφέας Paul Di Filippo
Έγραψε για την αγγλική έκδοση του «επιστροφή στο
μέλλον»
Στο περιοδικό: Fantasy & Science Fiction (Ιουνίου 2008)
Curiosities
Return to the Future, by Diamandis Florakis (1973)
Ø 31,450,670. No, that's not a mistranslated title to Alfred Bester's famous
story, "5,271,009." It's the actual name of the protagonist of the
debut novel by a talented Greek sf author who is, sadly, little-known in
Anglophone territories. Diamandis Florakis, still with us today, produced ten
novels in his "Decalogy of Eschatological Utopia," or, to employ his
other series designation, "Ten Romances of Existential Anarchy." (My
thanks to friend and editor Angelos
Mastorakis for help with this research.) If subsequent volumes rival the
first, it's a monumental accomplishment.
Our numerically named hero (colonized planets, days of the week, and
regions of the globe are all designated with equal blandness) lives in
"computer generation 2,354," an era thousands of years removed from
ours. Thanks to the discovery of the nexus of evil in the human brain in
generation 1,355 and the perfection of an operation for its removal, a
"utopia of ethical and material paradise" now reigns—at least so
believes the High Quotient, the leader of the human race. But if so, why are
suicides exponentially increasing, as the populace's "feeling 1"
ratings plummet?
When 31,450,670 discovers that his operation was faulty and that he
possesses all the old vices—including murderousness—a battle ensues for the
soul of humanity.
With a definite Age of Aquarius vibe, the novel still remains timely,
pondering such eternal conundrums as this: "Murdering, they spoke of
peace; in envisioning peace, they warred." Stylistically reminiscent of
Zamiatin, Lem, Bunch, and van Vogt, the book reads like the libretto for the
next great rock opera by the Flaming Lips.
—Paul Di Filippo
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)