Απόσπασμα από το

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

(1999 – 2017)

3.300 likes

7/3/2000 (19)

170 εκατομμύρια νεκρούς (οι περισσότεροι άμαχοι) ήταν το κόστος των πολέμων του αιώνα που έφυγε. Μήπως ο ΟΗΕ θα έπρεπε να στήσει κάπου το μνημείο "Του Άγνωστου Δολοφονημένου Ανθρώπου" και να καθιερώσει μία ημέρα του χρόνου ως ημέρα πένθους, ενοχής, υπόσχεσής μας για ποτέ πια, έστω ανακωχής;

https://www.smashwords.com/books/view/381261

 

Απόσπασμα από το

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

(1999 – 2017)

3.300 likes

14/2/2000 (18)

Αν θυμάμαι καλά, οι σοφιστές ισχυριζόντουσαν πως δεν υπάρχει μία αλήθεια, αλλά πολλές, εκ των οποίων πολλών, μία είναι και η δική μας, την οποία πρέπει να μάθουμε να υπερασπιζόμαστε και αποτελεσματικά να την μεταδίδουμε προς ίδιον όφελος. Παρακολουθώντας κάποιες συζητήσεις πολιτικών μας, κατέληξα στη βεβαιότητα πως όλοι οι πολιτικοί μας, είναι σοφιστές.

 

 

https://www.smashwords.com/books/view/381261

 

Απόσπασμα από το

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

(1999 – 2017)

(3.300 likes)

13/2/2000 (17)

Ήταν μία εικόνα που έδειχνε τις αναλογίες του Κόσμου μας: Στεκόμουν στο μπαλκόνι ενός κτιρίου και παρατηρούσα το πλήθος που διέσχιζε τον κεντρικό δρόμο. Ξαφνικά, ένας ηλικιωμένος ευτραφής άντρας, λίγο πριν πλησιάσει τον πάγκο του υπαίθριου εφημεριδοπώλη, γέρνει προς τα πίσω και σωριάζεται απότομα στο πεζοδρόμιο. Το πρόσωπό του κιτρινίζει, τα μάτια του κλείνουν. Ένας μικρός αμήχανος κλοιός σχηματίζεται γύρω του.

"Υπάρχει κάποιος γιατρός εδώ κοντά; Να καλέσουμε το 166", λένε κάποιοι.

Από παρακείμενο φαρμακείο βγαίνει ένας νεαρός με άσπρη μπλούζα. Στα χέρια του κρατά μία μικρή φιάλη οξυγόνου. Τοποθετεί τη μάσκα της φιάλης στο στόμα του ακόμα πιο χλωμού γέροντα. Μετά, του δίνει το φιλί της ζωής. Μάταια. Δεν είναι πια μαζί μας εκείνος ο άνθρωπος...
Μέχρι να συμβούν αυτά, παρατήρησα τα εξής: Ελάχιστοι έμειναν κοντά στις τελευταίες στιγμές ενός συνανθρώπου μας. Οι περισσότεροι τράβηξαν βιαστικοί, αδιάφοροι, μπορεί και φοβισμένοι τον δρόμο τους. Ο εφημεριδοπώλης, μετακίνησε ενοχλημένος τον πάγκο του πιο πέρα, γιατί το μικρό πλήθος τον απομόνωνε από την πελατεία του. Ο νεαρός φαρμακοποιός ήταν δακρυσμένος, και μία μεσόκοπη γυναίκα κάποια στιγμή τον πλησίασε και του είπε: "παλικάρι μου, λες και ήταν ο πατέρας σου... Να είσαι καλά. Πόσο χρειαζόμαστε την ψυχή σου".
Ναι. Ήταν για μένα ένα συμβάν που περιείχε τις αναλογίες του Κόσμου μας.

 

https://www.smashwords.com/books/view/381261

 

Απόσπασμα από το

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

(1999 – 2017)

(3.200 likes)

27/12/99 (15)

Η είδηση ερχόταν, μάλλον, από την Αμερική (δεν ανέφερε λεπτομερή στοιχεία η εφημερίδα) και έλεγε, σε λίγες γραμμές, πως ένας σκύλος, ο "Σοκολάτας", είχε σώσει, με τίμημα τη ζωή του, τον μικρό αφεντικό του από μία επίθεση σμήνους μελισσών σκεπάζοντάς τον με το σώμα του!!

Αχ, Σοκολάτα! Πολύ ψηλά μας έβαλες τον πήχη. Εδώ δεν μπορούμε να υπερβούμε το ύψος της μη επιθετικότητας, της αλληλεγγύης κι εσύ μας ζητάς να υπερβούμε το ύψος της θυσίας, για να φανούμε αντάξιοί σου;

Στοιχηματίζω πως αν οι ειδικοί επιστήμονες, που ασχολούνται με την ανίχνευση του ανθρώπινου γονιδιώματος, έψαχναν τον γονότυπο του Σοκολάτα, σίγουρα θα ανακάλυπταν εκεί πλεόνασμα αλτρουιστικών γονιδίων. Αφού καμία θρησκεία, καμία φιλοσοφία, παιδεία, οικογένεια, κοινωνία δεν δίδαξαν τη θυσία στον Σοκολάτα, δεν απομένουν παρά μόνο τα γονίδια ως μοναδική εξήγηση της υπέρτατης ηθικής πράξης ενός σκύλου, την οποία, πράξη, ελάχιστοι από το ανθρώπινο είδος θα μπορούσαμε να επαναλάβουμε.

 

https://www.smashwords.com/books/view/381261

 

Απόσπασμα από το

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

(1999 - 2017)

7/12/99 (13)

Αφήνουν ένα ίχνος στην ψυχή μας όσοι, άμεσα ή έμμεσα, μπήκαν στο πεδίο της ζωής μας. Η συναισθηματική άθροιση αυτών των ιχνών, αποτελεί, ίσως, και τη μεγαλύτερη έκταση του ψυχισμού μας. Διαμορφώνει το συνειδητό και ασυνείδητο πιστεύω μας για τη ζωή. Ξανάκανα σήμερα αυτές τις σκέψεις όταν η μνήμη μου στάθηκε πάνω από το ίχνος του κύριου Ιάσονα. Ένιωσα και πάλι μία αγκαλιά ωραίων συναισθημάτων, μία ψυχική ανάταση. Μία πίστη στον άνθρωπο. Μία ελπίδα.

Ο κύριος Ιάσονας ήταν ένας εβδομηντάρης αθώος, ήρεμος, ήσυχος, γλυκύτατος, σοφός γείτονάς μου, ο οποίος ασκούσε το επάγγελμα του υδραυλικού. Μία ημέρα, με αφορμή κάποιο γεγονός, μου είπε: "υπάρχουν ορισμένα πράγματα που στέκουν πάνω από τα χρήματα".

Δεν είχε μόνο μιλήσει, είχε και πράξει ό,τι στήριζε τα λόγια του.

Αν είχε ανακαλυφτεί το "Ηθόμετρο" (για το οποίο μιλάω σε άλλη σελίδα αυτού του ημερολογίου) ο κύριος Ιάσονας θα βρισκόταν στην πρώτη σειρά της κοινωνίας μας. Στην ψυχή μου, πάντως, στην πρώτη σειρά βρίσκεται αυτός ο σημαντικός άνθρωπος, που άφησε ένα από τα ωραιότερα ίχνη μέσα μου.

Από καιρό πιστεύω αυτό: Σημασία έχει μόνο η ποιότητα των ιχνών του βίου μας που χαράζουμε πάνω στις ψυχές των άλλων. Στην αινιγματική περιπέτεια της ύπαρξής μας, δεν βρίσκω τίποτα ανώτερο από αυτό. Ούτε καν τη λύση του αινίγματος της ύπαρξής μας.

 

https://www.smashwords.com/books/view/381261

 

Συνέντευξη στον:

 

 

















Συνέντευξη στο: