Απόσπασμα από το

 

Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο

 

(1999 – 2016)

 

(2.600 likes )

 

16/11/2001 (91)

Σκέφτομαι: Ο Κόσμος δείχνει σαν μία κατασκευή, την οποία ο Κατασκευαστής της, αφού την ενεργοποίησε, την εγκατέλειψε στο πεπρωμένο των προδιαγραφών της.

https://www.smashwords.com/books/view/381261

 

104 βίντεο στοχασμού:

https://www.youtube.com/channel/UC6M4o59K1_7MHloPkYQt60Q

Απόσπασμα 132: (σελίδα 76 του διαδραστικού θεατρικού έργου μου):

«ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ»

(Το σωστό είναι η αθωότητα να μετριέται από την ένταση των τύψεων).

https://www.smashwords.com/books/view/613738

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΑΝΑΡΧΙΑ

http://diamflorakis5.blogspot.gr/

 

Απόσπασμα από το

 

Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο

 

(1999 – 2016)

 

(2.500 likes )

 

2014-04-18 (472)

Έγραψα τότε:

23/1/2002

Ήταν ανυπαρξία της αυτοαιτίας του Τίποτα, η αιτία της αυτοαιτίας του Θεού ή της Ύλης.

Και συμπληρώνω τώρα: Αυτή η ρήση είναι η περίληψη των ερωτημάτων…

 https://www.smashwords.com/books/view/381261

Απόσπασμα από το 11^ο βιβλίο της

Υπαρξιακής Αναρχίας/Εσχατολογικής Ουτοπίας

Η ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ ΜΙΑΣ ΝΟΥΒΕΛΑΣ

ΠΟΥ ΚΑΤΑΠΙΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΤΟΥ ΑΙΣΘΗΤΟΥ

(σελίδα 117)

Αλλά ας πάω στο κουφό που πέταξε η γυναίκα μου:

«Βρίσκω πιο λογική την αυτοαιτία του Θεού, από την αυτοαιτία της Ύλης. Γιατί η αυτοαιτία της Ύλης προϋποθέτει άπειρες μη ορθολογικές παραδοχές. Και ιδού μερικές: Το χωρίς νου, βούληση, επιθυμία, σχεδιασμό Τυχαίο κατασκεύασε όλες εκείνες τις εν δυνάμει ιδιότητες, την εντελέχεια δηλαδή, οι οποίες κάτω από τυχαίες αλληλοεπιδράσεις δημιούργησαν ό,τι βλέπουμε: φυσικούς νόμους, έλλογα όντα κάποια από τα οποία σκέφτηκαν περί της Ουσίας, του σκοπού, της εξέλιξης, της κατάληξης και των ιδιοτήτων του σύμπαντος Κόσμου. Ήγουν, η σκέψη είναι παράγωγο της μη σκέψης, οι φυσικοί νόμοι παράγωγα του τυχαίου. Και το χωρίς νου τυχαίο σοφότερο από ένα άπειρο πνεύμα!! Τόσο ορθολογικός είναι ορθολογισμός της υλιστικής ερμηνείας της ύπαρξης του Κόσμου, των όντων!!».

«Εκτός κι αν το Μηδέν (η μόνη απόλυτα λογικά εκδοχή, ο μη Κόσμος δηλαδή) θα ήταν δυνατό να παράξει τον Θεό, ή το κάτι του Κόσμου», πετάω με τη σειρά μου το δικό μου κουφό.

Η γυναίκα μου με αγκαλιάζει.

«Αγάπη», μου λέει «αγάπη να σε φιλήσω! Τι είναι αυτά τα πρωτοφανή που ακούω;»,

«Σκέψου, του αυτού υπαρξιακού επιπέδου να είναι τα όσα λένε, και σκέφτονται οι άλλοι. Όλοι οι άλλοι», της κάνω αρχίζοντας ένα γέλιο που αμέσως συνοδεύτηκε από το δικό της. (Έχει και τα καλά της η πίστη στην ανυπαρξία του θεού).

Αυτά και μερικά ακόμα λέγαμε με τη γυναίκα μου ξαφνιάζοντας ο ένας τον άλλον, αλλά και τον εαυτόν μας!

https://www.smashwords.com/books/view/296537

 

Ένα σχόλιό μου στην ATHENS VOICE

(που σβήστηκε)

Βασίλη Βασιλικέ, «Να χαρώ εγώ», όπως θα έλεγε ο μακαρίτης ο Ρένος ποια βιβλία πνίγεις και ποια αναδεικνύεις. Τώρα κατάλαβα γιατί κι εσύ υπήρξες ένας από εκείνους που στην ΣΕΑΠ το 1957, δεν με πλησίαζες κοντύτερα από τα 20 μέτρα.

Διαμαντής