Για αρμόδιους δραματολογίου, σκηνοθέτες, ηθοποιούς,
κριτικούς, θεατές:
Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2016
Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2016
Απόσπασμα από το
Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο
(1999 – 2016)
(2.400 likes )
ØΟ γηραιός της παρέας είπε: Τον Θεό τον
φαντάζομαι ως την απόλυτη έκφραση της Αγάπης που αγκαλιάζει ακόμα και το Κακό
(κι αυτό θα αποτελέσει την αιτία της αυτοκατάλυσης του Κακού). Φαντάζομαι ακόμα
πως η Απόλυτη Αγάπη έχει μία επαρκή εξήγηση (που δεν μπορώ να φανταστώ) στο
γιατί της ύπαρξης του σφαγείου του Κόσμου.
Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2016
1 ακόμα απόσπασμα από το 5ο
βιβλίο
Της
Άλλης αστυνομικής Λογοτεχνίας
της 3ης έντυπης έκδοσης
του μυθιστορήματος:
«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ»
«Ηγουμένη, μιλήστε μου για τον Θεό
σας».
«Είναι η Αιτία που Υπάρχει επειδή
υπάρχουμε. Που υπάρχουμε επειδή Υπάρχει».
«Κι αν θυμάμαι καλά κάποια σας
λόγια, αυτή η Αιτία υπάρχει μόνο στην Αγάπη, στη Συμπόνια. Σ’ ένα ασήμαντο
κομμάτι αυτού του Κόσμου, δηλαδή».
«Ναι. Σ’ ένα ασήμαντο κομμάτι του
υλικού Κόσμου. Αλλά σε όλη την απεραντοσύνη των ψυχών», μου κάνει η Αναστασία
κοιτώντας προς το σκοτεινό παράθυρο.
«Όμως, η μόνη μας βεβαιότητα ήταν
και παραμένει η ύπαρξη του υλικού Κόσμου. Η ιστορία με τις ψυχές ίσως είναι
μία ιδεοληψία», λέω.
«Από μία άποψη, είναι παράλογη η
πίστη στον Θεό... Το ξέρω. Όμως, ακόμα πιο παράλογη είναι η ύπαρξη του Κόσμου.
Αφού δεν υπάρχει μόνο το Μηδέν, δεν είναι ό,τι πιο παράλογο η πίστη στην ύπαρξη
του Θεού. Αντίθετα, είναι η μόνη λογική πίστη που μπορούμε να έχουμε».
Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2016
Απόσπασμα από το
Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο
(1999 – 2016)
(2.400 likes )
2013-12-21 (444)
?
Το ερώτημα ήταν: «Τι γνώμη έχετε για την
κίνηση των 58;»
Καμία, τους είπα. Έχω όμως μια γνώμη, μια πρόταση για την κίνηση
που πρέπει να κάνουν οι 1.350.000 άνεργοι του ιδιωτικού τομέα μαζί με τις
εκατοντάδες χιλιάδες συναδέλφους τους που αμείβονται με καθυστέρηση για την
εργασία τους, ή αμείβοντα με «κουρεμένους» μισθούς: Να ιδρύσετε ένα
«Δημοκρατικό, Ανθρωπιστικό» κόμμα το οποίο θα λειτουργήσει ως αντίβαρο στα
υπάρχοντα κόμματα που υπερασπίστηκαν και θα συνεχίσουν να υπερασπίζονται τα συμφέροντα
της συντεχνίας των πολιτικών και τις άλλες συντεχνίες κρατικές ή όχι, γιατί
αυτούς μόνο θεωρούν ως συμμάχους τους – εκλογικούς πελάτες τους. Όλο το φάσμα
της σημερινής βουλής, αρνήθηκε να μοιραστεί το κόστος της πτώχευσης της χώρας
μας δίκαια, ενώ γνώριζε πως μπορούσε να υλοποιηθεί αυτό. Να θυμάστε πως τα
κόμματα εξουσίας χρέωναν με δάνεια τη χώρα μας προκειμένου, κυρίως, να
καλοπληρώνουν, να διορίζουν την
υπεράριθμη εκλογική πελατεία τους και καμία αντιπολίτευση, βουλευτής,
συντεχνία, ΜΜΕ, δημοσιογράφος, ή μέλος της κίνησης των 58, δεν τους είπε: «Ρε
άφρονες που οδηγείται την πατρίδα μας με τους τρελούς δανεισμούς σας; Δεν
βλέπετε τον ύφαλο που θα μας βουλιάξει; Δεν βλέπετε αυτό που μπορεί να δει κι ο
τελευταίος απλός πολίτης;
Και έπεσε αδιάφορη σιωπή. Ανήκαν όλοι οι συνομιλητές μου σε
συντεχνίες. Και τότε θυμήθηκα κάτι που είχα γράψει σ’ αυτό το ημερολόγιο: «Το συμφέρον σκοτώνει τη λογική, το
αίσθημα δικαίου». Αλλοίμονο, μια χώρα θρυμματισμένης ενότητας είμαστε…
Και αδύνατου ηθικού δυναμικού. Κι αυτό πληρώνουμε…
Απόσπασμα από το
Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο
(1999 – 2016)
(2.300 likes )
22/9/2003 (222)
Ø Ξανασκέφτομαι: Τα πρώτα
δάκρυα που χύθηκαν από ανθρώπινα μάτια για τον πόνο ενός άλλου ανθρώπου, ή
άλλου όντος, ακόμα κι αν δεν προανήγγελλαν τους ποταμούς των δακρύων, τον Γολγοθά
και την Ανάσταση του είδους, σίγουρα μπόλιασαν με ηθική, νοημάτισαν το Τυχαίο
της ύπαρξης του Κόσμου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)