ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη 28 Μαΐου 2015


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ
 
16/χρονο (1999 – 2015)
 
 ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
 
 ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ (1.300+ likes)
2015-02-03 (546)
? Σκέφτομαι: Όταν το συμφέρον έρχεται σε αντίθεση με Ηθικές αξίες, Πιστεύω, Ιδανικά τότε αυτά τα ναρκώνει, ή και τα σκοτώνει. Κι αυτό συμβαίνει γιατί δεν υπάρχει ένα ορατό μεταφυσικό σημείο αναφοράς. Αυτή η Αλήθεια ερμηνεύει το χτες, το σήμερα και ένα μεγάλο βάθος του μέλλοντος της ανθρώπινης Ιστορίας…

Μία σύσταση:
81η άποψη:
Ο Παντελής Σαββίδης στις «Ανιχνεύσεις» Λέει:
Από βιβλία θα σου πρότεινα “Τα πονοτρόνια και οι αναρχικοί του απόλυτου”, ή “Το σύνδρομο του χάους” του Διαμαντή Φλωράκη, ή αν θες κάτι πιο προσγειωμένο για να μην “ξεφύγεις” καλοκαιριάτικα το “Περί τυφλότητας”, του Ζοζέ Σαραμάνγκου.

Ποιοι χάνουν
Και
Ποιοι κερδίζουν
Από τη μη γενική εφαρμογή
Αυτής της Ιδέας
Που ξεκίνησε από την Ελλάδα;
 

Τετάρτη 27 Μαΐου 2015


«ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ»
Το 5ο βιβλίο της 11/λογίας
ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΑΝΑΡΧΙΑ  
Η περίληψη:
 

ΑΝ…
κάποιες φορές απογοητευθήκατε, θυμώσατε
με τη σύσταση ενός κριτικού, ή μιας διαφήμισης
για ένα, ή πολλά λογοτεχνικά βιβλία, τότε αξίζει να
μπείτε εδώ:
για να κάνετε μια ασφαλή θετική, ή αρνητική σύσταση
στον… εαυτό σας.

Τρίτη 26 Μαΐου 2015


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ
 
16/χρονο (1999 – 2015)
 
 ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
 
 ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ (1.200 likes)
 
2014-10-20 (528)
? Διαβάζω αυτό: Ρωτάται τι είναι καλό; Μα, αυτό που ανυψώνει το ανθρώπινο είδος, η αίσθηση της δύναμης και της θέλησης για δύναμη.
Και το κακό; Αυτό που είναι ριζωμένο στην αδυναμία.
Ρωτάτε τι είναι ευτυχία; Η αίσθηση πως η δύναμη αυξάνεται, μαζί με την αντίσταση.
Δεν είναι η ικανοποίηση μα η δύναμη, δεν είναι η ειρήνη, βέβαια, αλλά ο πόλεμος, δεν είναι η αρετή αλλά η αξία.
Αν αγαπούσαμε πραγματικά τους ανθρώπους, θα βοηθούσαμε να εξαφανιστούν οι ανίσχυροι και οι εκφυλισμένοι. Δεν υπάρχει τίποτα ποιο βλαβερό από τον οίκτο που αισθανόμαστε για τους αδύνατους και τους εκφυλισμένους, με λίγα λόγια, γι΄ αυτούς που αγκαλιάζει ο χριστιανισμός.
Και σκέφτομαι: Μοιάζει σαν γραμμένο από κάποιον θεωρητικό του ναζισμού. Αλλά, αλίμονο είναι γραφτό του ερημίτη της Ενγκαντίν, του Σιλς Μαρία, του Νίτσε δηλαδή! Και σίγουρα ένας προπομπός της φρίκης των στρατοπέδων εξόντωσης εκατομμυρίων ανθρώπων. Κρίμα… Που δεν μπόρεσε να δει ο Νίτσε ποιον ανθρώπινο τύπο θα γεννούσε η Θέληση για Δύναμη που οραματίστηκε. Παράξενο, που δεν κατάλαβε πως η εντελέχεια της Δύναμης, μετά την εξόντωση των αδύναμων, των εκφυλισμένων θα έστρεφε τους δυνατούς ενάντια στους δυνατούς. Λυπηρό, που δεν κατάλαβε πως αυτό θα ήταν η πραγμάτωση της έσχατης μορφής του Μηδενισμού. Ακατανόητο που δεν σκέφτηκε πως η Μέγιστη Δύναμη είναι το αγκάλιασμα των ανθρώπων μέσα στην αιματηρή, αινιγματική έρημο της ύπαρξης στην πορεία τους  προς το Επέκεινα. Που δεν κατάλαβε πως είμαστε παγιδευμένοι μέσα στους όρους της ύπαρξης, που δεν θέσαμε, αλλά αντιμαχόμαστε. Πως όλοι μας ακόμα και οι «ένοχοι» υπήρξαμε αθώοι.
Όμως, από αυτόν τον τραγικό μοναχικό στοχαστή, κρατάω μόνο αυτό, που ήταν η έμπρακτη άρνηση, όσων παράθεσα πιο πάνω από το βιβλίο του «Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ»: Το αγκάλιασμα και το φίλημα σε ένα άλογο που είδε να μαστιγώνει το αφεντικό του, μια χειμωνιάτικη μέρα του 1888 στο Τουρίνο (;) λίγο πριν η παραφροσύνη τον τραβήξει στο σκοτάδι της. Και είναι για μένα η υπόξειξή του πως πρέπει ο Άνθρωπος να πορευτεί προς το Επέκεινα.
 

Δευτέρα 25 Μαΐου 2015


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ
15/χρονο (1999 – 2014)
 ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
 ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ (1.200 likes)
2014-12-24 (542)
?Σκέφτομαι ξανά παρατηρώντας την εικόνα (της θλιβερής χώρας μας, αλλά και του πλανήτη) πως πίσω της αυτό που ορίζει την πραγματικότητα είναι η υλοποίηση του πυρήνα της σκέψης του Μαχ Στίρνερ: «Καλό, δίκαιο, σωστό είναι ό,τι με συμφέρει». Αυτή την πραγματικότητα κρύβουν οι εικόνες των θρησκειών, της ουμανιστικής φιλοσοφίας, των Τεχνών.