ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ

 ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

 ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ (798 likes)

25/3/2002 (131)

 Σκέφτομαι: Η Βουδιστική Νιρβάνα (το λυτρωτικό σβήσιμο της ανθρώπινης ύπαρξης στο Μηδέν) δεν είναι τόσο μία αμφισβήτηση της ύπαρξης του Θεού, όσο μία σιωπηλή εξέγερση ενάντιά Του, για τον πόνο των όντων.

https://www.smashwords.com/books/view/381261

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ

 ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

 ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ (798 likes)

2013-01-30 (480)

 ? Τι μου  αρέσει: Στον Μαρξισμό: Η κατάργηση της πάλης των τάξεων, η κατάργηση της εκμετάλλευσης  του ανθρώπου από τον άνθρωπο, η κατάλυση του κράτους, η αυτοδιοικούμενη κοινωνία.

Τι δεν μου αρέσει στον Μαρξισμό: Η υλιστική ερμηνεία της ύπαρξης του κόσμου. Της λείπει το βάθος.

Τι μου αρέσει στον Ντοστογιέφσκι: Το βάθος της σκέψης του. Η αγάπη του για τον άνθρωπο. Η ευρεία διάσταση που χάρισε στη χριστιανισμό. Η πίστη του στον Χριστό, παρά την απορία του, τη διαφωνία  για κάποια έργα του Δημιουργού.

Τι μου αρέσει στους αναρχικούς: Το πάθος τους για κοινωνική δικαιοσύνη, για ελευθερία.

Τι δεν μου αρέσει στους αναρχικούς: Τα μέσα που χρησιμοποιούν για υλοποίηση της θεωρίας τους. Που βιώνοντας την παιδική ηλικία της αναρχικής ιδέας, δεν γνωρίζουν πως ο εχθρός είναι οι αιματηροί όροι της ύπαρξης (που δεν έθεσε ο άνθρωπος) όπως σωστά πιστεύει και προσπαθεί να καταλύσει, ή να αποδυναμώσει η υπαρξιακή αναρχία.

Τι με συγκινεί στον Νίτσε: Η τραγικότητα της ζωής του. Η αντίδρασή του στη θέα μαστιγώματος ενός αλόγου.

Τι δεν μου αρέσει από τη σκέψη του: Το όραμά του-πρόταση για τον υπεράνθρωπο της δύναμης, που θα το ήθελα να είναι πρόταση-όραμα για έναν υπεράνθρωπο της αγάπης.

Τι μου αρέσει στην ποίηση: Η δυνατότητά της να περιέχει νόημα σε συμπύκνωση.

Τι δεν μου αρέσει στην ποίηση (που είναι το σύνηθες): Το παίξιμο με τις λέξεις που δεν μεταφέρουν κάποιο νόημα.

Τι με συγκινεί: Τα ωραία συναισθήματα των ανθρώπων.

Τι ελπίζω: Πως θα αφήσουμε πίσω μας όλοι έναν λίγο καλύτερο κόσμο από εκείνον που παραλάβαμε. Πως το επέκεινα δεν θα διαψεύσει τα πιο ωραία μας όνειρα. Πως θα μας δοθεί μια ικανοποιητική εξήγηση (που τώρα δεν μπορώ να φανταστώ) στο ερώτημα: Γιατί ο πόνος, τα δάκρυα, το αίμα των όντων. Η εχθρική, φονική αντιπαράθεσή τους. Τέλος, πως στο επέκεινα θα ζήσουμε (όλοι, αθώοι και ένοχοι) εκείνο που μόνο εν μέρει πραγματώσαμε αλλά ολοκληρωτικά ποθήσαμε: Το αγκάλιασμα…

 

Απόσπασμα από τη 2η  έντυπη έκδοση

του μυθιστορήματος

«Η ΟΑΣΗ ΜΙΑΣ ΦΡΑΣΗΣ»

που θα κυκλοφορήσει στις αρχές του Δεκέμβρη

Σκέφτομαι: Η ύπαρξη ενός είδους όντων πολλαπλάσιας ευφυΐας από την ανθρώπινη, θα μας βοηθούσε να δούμε πιο δίκαια τη θέση μας σε σχέση με τα υπόλοιπα γνωστά σήμερα όντα. Ίσως, μάλιστα, μας έδειχνε και ποιοι προορίζονται για το Επέκεινα. (Αυτό είναι μία απάντηση στον φιλόσοφο που χαρακτήρισε τα ζώα σάρκινες μηχανές).

Ένα διήγημα ενάντια στον ανθρωποκεντρισμό

της ματιάς μας:

(για αγγλόφωνους)

http://www.amazon.com/Scale-1-1-000-000-ebook/dp/B00BE2GLBK/ref=ntt_at_ep_dpi_2

Για τους αγγλόφωνους του πλανήτη:

http://www.amazon.com/Ponotrons-Anarchists-Absolute-Diamandis-Florakis-ebook/dp/B00ALHJBH0/ref=asap_B009Z0IEZE_1_2?s=books&ie=UTF8&qid=1417069444&sr=1-2

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ

 ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

 ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ (798 likes)

2013-12-26 (467)

? Κι αυτό από το «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ»: (Στο Εί­ναι του Κό­σμου η κυ­ρί­αρ­χη βού­λη­ση εί­ναι ε­κεί­νη του υ­πάρ­χειν και ό­λες οι άλ­λες α­κο­λου­θούν; Αν ναι, τό­τε μην α­να­ζη­τά­τε τον Θε­ό, για­τί, ή δεν Υ­πάρ­χει, ή Εί­ναι κρυμ­μέ­νος στο α­πρό­σι­το).

http://www.amazon.com/Return-to-the-Future-ebook/dp/B009Y79N6M

Νέο απόσπασμα από το 2^ο μυθιστόρημα της αστυνομικής 5/λογίας

 

που θα κυκλοφορήσει σε 2^η έντυπη έκδοση τον Δεκέμβρη:

 

Η ΟΑΣΗ ΜΙΑΣ ΦΡΑΣΗΣ

 

«Ζαρατούστρας, λοιπόν… Ένα βιβλίο που με συγκλόνισε… Αλήθεια ποια είναι η γνώμη σας γι΄ αυτό το ενάντιο στις υπάρχουσες αξίες ποιητικό κείμενο;» λέει η Ράνια.

«Δεν έχω γνώμη. Είναι η έκτη προσπάθεια που καταβάλω για να το διαβάσω. Όλες οι προηγούμενες απέτυχαν. Φοβάμαι πως το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Κάτι άγνωστο με διώχνει μακριά του, σε αντίθεση με τα άλλα κείμενα του που με θέλγουν», της λέει με την μπάσα φωνή του, που, όμως, απροσδόκητα έχει μία γλυκιά, ανθρώπινη απόχρωση.

Η Ράνια νιώθει αιφνιδιασμένη από την ευκολία με την οποία ο Μανουσάκης της άνοιξε τις πύλες επικοινωνίας του. Αυτός ο αιφνιδιασμός έσκαψε ένα χαντάκι αμηχανίας. Έφερε μία καθυστέρηση στην ατάκα της, που ήταν:

«Αλήθεια… τι σας έθελξε από το υπόλοιπο έργο του;».

«Η ευστοχία των ψυχολογικών του παρατηρήσεων, η προαναγγελία κάποιων δεινών που μάτωσαν την Ευρώπη, μάτωσαν τον 20^ο αιώνα, η αναγνώριση της μεγαλοφυΐας του Ντοστογιέφσκι μόνο από την τυχαία ανάγνωση ενός έργου του. Του “Υπόγειου”, νομίζω. Αλλά, κυρίως, η απέραντη αίσθηση μοναξιάς που αποπνέουν τα έργα του, καθώς και η άδικη μοίρα που σημάδεψε τη ζωή του. Όμως, καθόλου δεν συμφωνώ με τον πυρήνα της φιλοσοφίας του, που είναι η δημιουργία ενός νέου τύπου ανθρώπου λυτρωμένου από κάποιες ηθικές αξίες, που εκείνος θεωρούσε ως αιτία της καθήλωσης του είδους μας στο επίπεδο του ανθρώπου… Ακόμα, είναι και η ανεξήγητη αδυναμία του να καταλάβει πως η πίστη του στην “Αιώνια Επιστροφή” έπρεπε να τον υποχρεώσει να διατυπώσει τις φιλοσοφικές προτάσεις του ως προαναγγελία έλευσης του υπεράνθρωπου, και όχι, όπως έκανε, ως υπόδειξη, πρόταση δημιουργίας του. Ό,τι έγινε θα ξαναγίνει. Ό,τι συμβαίνει ξανασυνέβη, λέει μεταξύ πολλών άλλων η “Αιώνια Επιστροφή”… Μόνο αυτός και ο Βούδας φαντάστηκαν την αέναη κόλαση (του αίματος και του πόνου των υπάρξεων) την παντελή έλλειψη ελευθερίας στη ανθρώπινη βούληση. Δεν ήταν ένας χαρούμενος πεσιμισμός η φιλοσοφία του, όπως πίστευε. Μία αλύτρωτη, μηχανιστική άσκοπη, αέναη κόλαση, σταύρωση των όντων πάνω στον σταυρό του πόνου, με μοναδική πιθανότητα λύτρωσης στην κατάκτηση της Νιρβάνας του Τίποτα και αιτία όλων αυτών το Τυχαίο, έβλεπε μέσα στο γίγνεσθαι. Κι αυτή η ματιά καθόλου δεν με βρίσκει σύμφωνο…».

https://www.smashwords.com/books/view/308561