Απόσπασμα από τη 2η  έντυπη έκδοση

του μυθιστορήματος

«Η ΟΑΣΗ ΜΙΑΣ ΦΡΑΣΗΣ»

που θα κυκλοφορήσει στις αρχές του Δεκέμβρη

Σκέφτομαι: Η ύπαρξη ενός είδους όντων πολλαπλάσιας ευφυΐας από την ανθρώπινη, θα μας βοηθούσε να δούμε πιο δίκαια τη θέση μας σε σχέση με τα υπόλοιπα γνωστά σήμερα όντα. Ίσως, μάλιστα, μας έδειχνε και ποιοι προορίζονται για το Επέκεινα. (Αυτό είναι μία απάντηση στον φιλόσοφο που χαρακτήρισε τα ζώα σάρκινες μηχανές).

Ένα διήγημα ενάντια στον ανθρωποκεντρισμό

της ματιάς μας:

(για αγγλόφωνους)

http://www.amazon.com/Scale-1-1-000-000-ebook/dp/B00BE2GLBK/ref=ntt_at_ep_dpi_2

Για τους αγγλόφωνους του πλανήτη:

http://www.amazon.com/Ponotrons-Anarchists-Absolute-Diamandis-Florakis-ebook/dp/B00ALHJBH0/ref=asap_B009Z0IEZE_1_2?s=books&ie=UTF8&qid=1417069444&sr=1-2

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ

 ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

 ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ (798 likes)

2013-12-26 (467)

? Κι αυτό από το «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ»: (Στο Εί­ναι του Κό­σμου η κυ­ρί­αρ­χη βού­λη­ση εί­ναι ε­κεί­νη του υ­πάρ­χειν και ό­λες οι άλ­λες α­κο­λου­θούν; Αν ναι, τό­τε μην α­να­ζη­τά­τε τον Θε­ό, για­τί, ή δεν Υ­πάρ­χει, ή Εί­ναι κρυμ­μέ­νος στο α­πρό­σι­το).

http://www.amazon.com/Return-to-the-Future-ebook/dp/B009Y79N6M

Νέο απόσπασμα από το 2^ο μυθιστόρημα της αστυνομικής 5/λογίας

 

που θα κυκλοφορήσει σε 2^η έντυπη έκδοση τον Δεκέμβρη:

 

Η ΟΑΣΗ ΜΙΑΣ ΦΡΑΣΗΣ

 

«Ζαρατούστρας, λοιπόν… Ένα βιβλίο που με συγκλόνισε… Αλήθεια ποια είναι η γνώμη σας γι΄ αυτό το ενάντιο στις υπάρχουσες αξίες ποιητικό κείμενο;» λέει η Ράνια.

«Δεν έχω γνώμη. Είναι η έκτη προσπάθεια που καταβάλω για να το διαβάσω. Όλες οι προηγούμενες απέτυχαν. Φοβάμαι πως το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Κάτι άγνωστο με διώχνει μακριά του, σε αντίθεση με τα άλλα κείμενα του που με θέλγουν», της λέει με την μπάσα φωνή του, που, όμως, απροσδόκητα έχει μία γλυκιά, ανθρώπινη απόχρωση.

Η Ράνια νιώθει αιφνιδιασμένη από την ευκολία με την οποία ο Μανουσάκης της άνοιξε τις πύλες επικοινωνίας του. Αυτός ο αιφνιδιασμός έσκαψε ένα χαντάκι αμηχανίας. Έφερε μία καθυστέρηση στην ατάκα της, που ήταν:

«Αλήθεια… τι σας έθελξε από το υπόλοιπο έργο του;».

«Η ευστοχία των ψυχολογικών του παρατηρήσεων, η προαναγγελία κάποιων δεινών που μάτωσαν την Ευρώπη, μάτωσαν τον 20^ο αιώνα, η αναγνώριση της μεγαλοφυΐας του Ντοστογιέφσκι μόνο από την τυχαία ανάγνωση ενός έργου του. Του “Υπόγειου”, νομίζω. Αλλά, κυρίως, η απέραντη αίσθηση μοναξιάς που αποπνέουν τα έργα του, καθώς και η άδικη μοίρα που σημάδεψε τη ζωή του. Όμως, καθόλου δεν συμφωνώ με τον πυρήνα της φιλοσοφίας του, που είναι η δημιουργία ενός νέου τύπου ανθρώπου λυτρωμένου από κάποιες ηθικές αξίες, που εκείνος θεωρούσε ως αιτία της καθήλωσης του είδους μας στο επίπεδο του ανθρώπου… Ακόμα, είναι και η ανεξήγητη αδυναμία του να καταλάβει πως η πίστη του στην “Αιώνια Επιστροφή” έπρεπε να τον υποχρεώσει να διατυπώσει τις φιλοσοφικές προτάσεις του ως προαναγγελία έλευσης του υπεράνθρωπου, και όχι, όπως έκανε, ως υπόδειξη, πρόταση δημιουργίας του. Ό,τι έγινε θα ξαναγίνει. Ό,τι συμβαίνει ξανασυνέβη, λέει μεταξύ πολλών άλλων η “Αιώνια Επιστροφή”… Μόνο αυτός και ο Βούδας φαντάστηκαν την αέναη κόλαση (του αίματος και του πόνου των υπάρξεων) την παντελή έλλειψη ελευθερίας στη ανθρώπινη βούληση. Δεν ήταν ένας χαρούμενος πεσιμισμός η φιλοσοφία του, όπως πίστευε. Μία αλύτρωτη, μηχανιστική άσκοπη, αέναη κόλαση, σταύρωση των όντων πάνω στον σταυρό του πόνου, με μοναδική πιθανότητα λύτρωσης στην κατάκτηση της Νιρβάνας του Τίποτα και αιτία όλων αυτών το Τυχαίο, έβλεπε μέσα στο γίγνεσθαι. Κι αυτή η ματιά καθόλου δεν με βρίσκει σύμφωνο…».

https://www.smashwords.com/books/view/308561

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ

 ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

 ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ (798 likes)

2014-3-31 (486)

 ? Σκέφτομαι: Η Τέχνη δεν είναι μόνο αιτιατό της δίψας μας για ηθικό βίο, είναι και αίτιο δημιουργίας ηθικού βίου. Παράδειγμα: Η χειρονομία του επισκόπου στους «Αθλίους» του Β. Ουγκώ προς τον Γιάννη Αγιάννη (με τα κλεμμένα κηροπήγια) προσωπικά με δίδαξε (υποσυνείδητα) σε παιδική ηλικία το μεγαλείο της Συγνώμης. Η δε μεταστροφή του Γιάννη Αγιάννη (από το μίσος, την έχθρα, στην Αγάπη) μου αποκάλυψε τις τεράστιες (σε ύπνωση) ηθικές ανθρώπινες δυνατότητες. Το ίδιο το ανθρώπινο πεπρωμένο. Και είμαι σίγουρος πως το ίδιο έχει συμβεί με εκατομμύρια άλλους που διάβασαν τους «Αθλίους».

 Ê

 

https://www.smashwords.com/books/view/381261

 

Απόσπασμα από το 2^ο μυθιστόρημα της αστυνομικής 5/λογίας

που θα κυκλοφορήσει σε 2^η έντυπη έκδοση τον Δεκέμβρη:

Η ΟΑΣΗ ΜΙΑΣ ΦΡΑΣΗΣ

…………………………………………………………………………………………….

Όταν σας περιγράψω το περιεχόμενο της κασέτας, περιμένω να σας δημιουργηθεί έντονη απορία γιατί η Ράνια κι εγώ το εκτιμήσαμε ως σημαντικό γεγονός και στοιχείο της ψυχοσύνθεσης του Μανουσάκη. Στη συνέχεια όμως, αν σας πληροφορήσω πως ο Μανουσάκης, καθημερινά έβλεπε και ξαναέβλεπε το ολιγόλεπτο αυτό ντοκιμαντέρ, παρουσιάζοντας μία παράξενη εμμονή, βλέπω την απορίας σας να υποχωρεί.

Λοιπόν. Ένα ολιγόλεπτο ντοκιμαντέρ της National Geographic ήταν που έδειχνε, πολύ παραστατικά, τον θάνατο (και ό,τι προηγήθηκε και ακολούθησε) μίας αντιλόπης από ένα αιλουροειδές. Και ένας, στα ελληνικά, τίτλος που έλεγε αυτό: Η ΠΕΡΊΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ, που μας οδήγησε στην εκτίμηση που σας προανέφερα.

Πριν σας υποβάλω ένα ερώτημα, χρήσιμο θα είναι να σας περιγράψω πιο αναλυτικά το ολιγόλεπτο ντοκιμαντέρ. Λοιπόν: Το πρώτο πλάνο δείχνει μία αντιλόπη που βόσκει αμέριμνη στην όχθη μίας λίμνης κυκλωμένης από καλαμιές, σε κάποια
 αφρικάνικη σαβάνα. Το δεύτερο πλάνο δείχνει ένα στικτό αιλουροειδές σκυμμένο, σφιγμένο και χωμένο μέσα στις καλαμιές να παρακολουθεί την αντιλόπη. Ο φακός κάνει ζουμ στα μάτια του. Μεγάλα, αιμάτινα με σκοτεινιά στο βάθος τους. Το επόμενο πλάνο κάνει ζουμ στα μάτια της αντιλόπης. Βλέπω μία ηρεμία, μία αθωότητα μέσα τους. Στη συνέχεια ο φακός επιστρέφει στο αιλουροειδές. Το δείχνει να συσπειρώνει το σώμα του και μετά να εκτινάσσεται. Να καταπίνει την απόσταση που το χωρίζει από την αντιλόπη, στην οποία ο φακός επιστρέφει. Τη δείχνει ανήσυχη να στρέφει το κεφάλι της προς την πλευρά του αιλουροειδούς, και μετά, με τα μάτια πλημμυρισμένα από πανικό, να κάνει το πρώτο της άλμα προς την σωτηρία που όλο και απομακρύνεται. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα τα δόντια του αιλουροειδούς έχουν μπηχτεί στον λαιμό του και στα μάτια του μία απορία, ίσως και ένα παράπονο μαζί με τη φρίκη, το ανείπωτο του θανάτου.

Και τώρα το ερώτημα που θέλω να σας θέσω: Τι υπάρχει για σας μέσα στις σκηνές που προσπάθησα να σας περιγράψω. Τι σημαίνει το: Η ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ του τίτλου που έφερε το ντοκιμαντέρ; Ποια περίληψη υπαινίσσεται, ποιο νόημα; Γιατί ο Μανουσάκης έβλεπε και ξαναέβλεπε τον φόνο μίας αντιλόπης;

https://www.smashwords.com/books/view/308561