ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2014


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ
ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
(1999-2014)
2014-10-22 (529)

? Υπαρξιακό e-mail στον Φρίντριχ (ενώ συνεχίζω την ανάγνωση του «Αντίχριστου»): Δεν είδες την παγίδευση των όντων μέσα στους (φονικούς) όρους της Ύπαρξης και γι αυτό κατακρίνεις, εχθρεύεσαι τους αδύναμους, τη συμπόνια, τον οίκτο, την υπαρξιακή αλληλεγγύη, την   Αγάπη τελικά. Την κοινή πορεία προς το Επέκεινα. Ονειρεύτηκες τον άνθρωπο της δύναμης, τον πέρα από το Καλό και το κακό, και όχι των υπεράνθρωπο του Καλού που θα καταλύσει τους ακατανόητους Όρους της Ύπαρξης. Όλα αυτά όμως μέχρι τη στιγμή που αγκάλιασες εκείνο το άλογο που κάποιος το μαστίγωνε, αγκαλιάζοντας ταυτόχρονα και την έννοια της Υπαρξιακής Αγάπης. Τότε που ούρλιαξες προς την όποια Πρώτη Αιτία την απορία σου, το παράπονό σου, την εξέγερσή σου, την υπαρξιακή αναρχία σου, αλλά (ονειρεύομαι, ελπίζω) της είπες: Δεν πειράζει, μετατρέποντας τον υπεράνθρωπο της Αγάπης σε ισόθεο ον, που ίσως είναι ο τελικός προορισμός του (μας).

Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2014


 

Για τους λίγους φίλους
και τους ακόμα λιγότερους
που ξυπνάνε πρωί:
8.30 – 9.15 π.μ. Δευτέρα – Παρασκευή
Είμαι στο café PEROS στο Κολωνάκι

 

2 μυθιστορήματα
Στοχασμού – Φαντασίας
Για αγγλομαθείς
Σε πλανητική κυκλοφορία.

Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2014


ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ
ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
(1999-2014)
 2014-10-20 (528)
? Διαβάζω αυτό: Ρωτάται τι είναι καλό; Μα, αυτό που ανυψώνει το ανθρώπινο είδος, η αίσθηση της δύναμης και της θέλησης για δύναμη.
Και το κακό; Αυτό που είναι ριζωμένο στην αδυναμία.
Ρωτάτε τι είναι ευτυχία; Η αίσθηση πως η δύναμη αυξάνεται, μαζί με την αντίσταση.
Δεν είναι η ικανοποίηση μα η δύναμη, δεν είναι η ειρήνη, βέβαια, αλλά ο πόλεμος, δεν είναι η αρετή αλλά η αξία.
Αν αγαπούσαμε πραγματικά τους ανθρώπους, θα βοηθούσαμε να εξαφανιστούν οι ανίσχυροι και οι εκφυλισμένοι. Δεν υπάρχει τίποτα ποιο βλαβερό από τον οίκτο που αισθανόμαστε για τους αδύνατους και τους εκφυλισμένους, με λίγα λόγια, γι΄ αυτούς που αγκαλιάζει ο χριστιανισμός.
Και σκέφτομαι: Μοιάζει σαν γραμμένο από κάποιον θεωρητικό του ναζισμού. Αλλά, αλίμονο είναι γραφτό του ερημίτη της Ενγκαντίν, του Σιλς Μαρία, του Νίτσε δηλαδή! Και σίγουρα ένας προπομπός της φρίκης των στρατοπέδων εξόντωσης εκατομμυρίων ανθρώπων. Κρίμα… Που δεν μπόρεσε να δει ο Νίτσε ποιον ανθρώπινο τύπο θα γεννούσε η Θέληση για Δύναμη που οραματίστηκε. Παράξενο, που δεν κατάλαβε πως η εντελέχεια της Δύναμης, μετά την εξόντωση
των αδύναμων, των εκφυλισμένων θα έστρεφε τους δυνατούς ενάντια στους δυνατούς. Λυπηρό, που δεν κατάλαβε πως αυτό θα ήταν η πραγμάτωση της έσχατης μορφής του Μηδενισμού. Ακατανόητο που δεν σκέφτηκε πως η Μέγιστη Δύναμη είναι το αγκάλιασμα των ανθρώπων μέσα στην αιματηρή, αινιγματική έρημο της ύπαρξης στην πορεία τους  προς το Επέκεινα. Που δεν κατάλαβε πως είμαστε παγιδευμένοι μέσα στους όρους της ύπαρξης, που δεν θέσαμε, αλλά αντιμαχόμαστε. Πως όλοι μας ακόμα και οι «ένοχοι» υπήρξαμε αθώοι.
Όμως, από αυτόν τον τραγικό μοναχικό στοχαστή, κρατάω μόνο αυτό, που ήταν η έμπρακτη άρνηση, όσων παράθεσα πιο πάνω από το βιβλίο του «Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ»: Το αγκάλιασμα και το φίλημα σε ένα άλογο που είδε να μαστιγώνει το αφεντικό του, μια χειμωνιάτικη μέρα του 1888 στο Τουρίνο (;) λίγο πριν η παραφροσύνη τον τραβήξει στο σκοτάδι της. Και είναι για μένα η υπόξειξή του πως πρέπει ο Άνθρωπος να πορευτεί προς το Επέκεινα.

Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2014


Αποσπάσματα από την 3ηέντυπη έκδοση
(που σύντομα θα κυκλοφορήσει)
του μυθιστορήματος:
«ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ»
(μια άλλη διάσταση του αστυνομικού μυθιστορήματος)
 
ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ.
"Είμαστε όλοι υπαρξιακοί ναυαγοί μέσα σ’ ένα ατέρμονο χωροχρονικό ωκεανό. Ναυαγοί σε μία ακα­τανόητη απεραντοσύνη αντιπαράθεσης, βίας αίμα­τος, φθοράς, αναπάντητων ερωτηματικών, συντριπτι­κών μεγεθών -που παρ’ όλ’ αυτά, δε μας χωράνε-, πόνου, άδικης ενοχής. Είμαστε ναυαγοί σ’ ένα υπαρ­ξιακό ωκεανό ύλης, που μας σκεπάζει το Πρόσωπο του Θεού, έχοντας αντιμέτωπο των ονείρων μας το Απόλυτο. Είμαστε αυτά και πολλά άλλα, γι’ αυτό χρειάζεται, για να μην πνιγούμε, να κατασκευάσου­με Νησάκια κατανόησης, συμπόνιας, αγάπης, μέχρι ο θάνατος να στερέψει τον απέραντο ωκεανό αυτού του ακατανόητου ονείρου", λέει η Ευρυδίκη.
Ο Ροβύρος σωπαίνει.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ βιβλίο:
ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
(1999-2014)
 
5/8/2000 (39)

Ø "Μεγάλος είναι εκείνος που δείχνει έναν δρόμο", είπε κάποιος. Επειδή Μεγάλοι σίγουρα υπήρξαν και οι δρόμοι δείχθηκαν, τί φταίει κι ακόμα οδοιπορούμε; Ήταν οι δρόμοι που μας υποδείχτηκαν αδιάβατοι, ή εμείς υπήρξαμε ανίκανοι οδοιπόροι;

Για τις έντυπες εκδόσεις
Των βιβλίων μου απευθυνθείτε:
στον διακινητή Σίμο Αχιλλέα
Μαυροκορδάτου 9 106 78 Αθήνα
Τηλ.: 210 3831450
ή στον βιβλιοπώλη σας, ή
στα ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία
(όπου υπάρχουν και 4 απαλλοτριωμένοι! τίτλοι).
Για τις ηλεκτρονικές εκδόσεις εδώ: