Για να κρίνουμε τους κρίνοντες:

76^η άποψη:

Ο Δημήτρης Νικηφόρου είπε:

Εδώ και μόλις μια - δυο μέρες, ψάχνοντας κάποιες πληροφορίες για έναν συγγραφέα, ''σκόνταψα'' τυχαία(;) στο όνομα διαμαντής φλωράκης. Διάβασα το κείμενο που ανέφερε συνοπτικά κάποια πράγματα για τον ίδιο και το έργο του και από περιέργεια επισκέφθηκα το ιστολόγιο του. Εγγράφηκα σε 5 λεπτά. Ήταν αρκετά για να ''ευλογήσω'' την περιέργεια μου που παραμένει δυναμικά παιδική και ανεξέλεγκτη.

Τώρα μόλις αρχίζω την γνωριμία μου με το έργο του συγγραφέα. Δεν προβλέπω απλά αλλά ξέρω ότι θα είναι μια αληθινά ενδιαφέρουσα γνωριμία. Πώς το ξέρω;; Μα όπως το ήξερα πάντα για ό,τι με ωθούσε να το γνωρίσω. Από μικρά αποσπάσματα της γραφής του πιστεύω ότι όσοι γνωρίζουν το έργο αλλά και το πρόσωπο ''φλωράκης'' το καταλαβαίνουν. Εγώ έχασα τριάντα χρόνια αλλά θα καλύψω το κενό σίγουρα. Όσοι επιθυμούν ας επισκεφτούν τον δικτυακό χώρο του με τον τίτλο ''Ανοιχτό ηλεκτρονικό ημερολόγιο ενός αναρχικού'' και θα καταλάβουν. Τα 19 βιβλία του συγγραφέα στο site, πολλά από τα οποία ακουμπούν ακόμη και στην επιστημονική φαντασία, προκαλούν και προσκαλούν τον αναγνώστη για αρκετή ώρα περιήγησης.

http://diamflorakis5.blogspot.gr/?view=sidebar#!/2014/08/60.html

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

(1999-2013)

2013-12-30 (473)

? Κι αυτό από το 1^ο βιβλίο της 11/λογίας: (Η ύ­παρ­ξη ή ό­χι του Θε­ού, εί­ναι που νο­η­μα­τί­ζει την Ι­στο­ρί­α του Κό­σμου).

Και σκέφτομαι: Πράγματι, το Ναι της ύπαρξης του Θεού νοηματίζει την Ιστορία του Κόσμου, αλλά με ένα νόημα απροσέγγιστο. Και είναι ο πόνος, τα δάκρυα, το αίμα που βιώνουν τα όντα, η αιτία που δεν αποκωδικοποιείται το νόημα από την ανθρώπινη νόηση.

Ê

https://www.smashwords.com/books/view/296193

 

34^η άποψη:

Ο Α. Καπανδρέου έγραψε για 2 βιβλία της Εσχατολογικής Ουτοπίας εδώ:

http://andreaskandreou.blogspot.gr/2013/09/blog-post_5.html

http://andreaskandreou.blogspot.gr/2013/11/blog-post_22.html

 Επιστροφή στο μέλλον / Διαμαντής Φλωράκης. Αθήνα: Alta Grafico, 1973. [το βιβλίο επανεκδόθηκε σε αναθεωρημένες εκδόσεις (1975, 1978, 1981) και μεταφράστηκε και στα Αγγλικά με τον τίτλο «Return to the Future» (1983, 1984). Όλες οι εκδόσεις είναι εξαντλημένες, όμως, το βιβλίο κυκλοφορεί σαν e-book στο Amazon (2012) και το Smashwords (2013)].

Είναι ουσιαστικά το πρώτο βιβλίο της ενδεκαλογίας «Υπαρξιακής Αναρχίας» / «Εσχατολογικής Ουτοπίας» του Γκουρού της Ελληνικής Επιστημονικής Φαντασίας, Διαμαντή Φλωράκη.

Πρόκειται για ένα βιβλίο Επιστημονικής Φαντασίας με βαθυστόχαστες φιλοσοφικές προεκτάσεις, ένα «υπερβατικό μυθιστόρημα» [transcendental novel] όπως έχει χαρακτηριστεί στην αγγλική του έκδοση.

Η ιστορία εκτυλίσσεται κάπου στο πολύ μακρινό μέλλον (συγκεκριμένα στην 2354^η γενιά των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών). Ο πρώτος ήρωας που συναντάμε είναι ο 31.450.670/62/5 ο οποίος έχει ένα μέσο όρο ευφυΐας αλλά καταφέρνει να πετύχει κάτι που φαντάζει απίστευτο για τα δεδομένα του κόσμου που ζει γύρω του. Κατάφερε να ελέγξει και να ανεβάσει τον δείκτη Συναισθήματος 1, του ιδίου και των γύρω του σε θετικές μονάδες (όπου θετικές μονάδες Συναισθήματος 1 = χαρά και ευτυχία και όπου αρνητικές = δυστυχία και πόνος).

Ο τρόπος για να το πετύχει αυτό, όμως είναι να εγκαταλείψει τον τέλειο και αγνό τρόπο ζωής και να αφήσει τα πρωτόγονα ένστικτα να τον κυριεύσουν υιοθετώντας το Κακό, το οποίο είχε εξαλειφθεί από την κοινωνία εδώ και πολλά χρόνια!

Έτσι αρχίζει μια τιτάνια σύγκρουση του απόλυτου Καλού με το απόλυτο Κακό…

 Από το βιβλίο:

Τι συμβαίνει όταν νεκρανασταίνονται τα ανθρώπινα ένστικτα, που ο πολιτισμός -φτάνοντας στα έσχατα όριά του- είχε αφανίσει; Πώς το Καλό αντιμετώπισε το Κακό στην τελευταία του επίθεση, λίγο πριν από το τέλος της Ιστορίας και την ερμηνεία της; Τι συμβαίνει όταν επιστρέφει το Μέλλον; Όταν ο Άνθρωπος συγκρούεται με το Απόλυτο;

 Δεν υπάρχουμε! Κάποιος μας ονειρεύεται…

 Η νοσταλγία του τίποτα / Διαμαντής Φλωράκης. Αθήνα: Δωδώνη, 2005.

Ο Διαμαντής Φλωράκης στο βιβλίο αυτό μας παρουσιάζει ακόμα ένα φανταστικό μυθιστόρημα με φιλοσοφικές προεκτάσεις.

Παρόλο που αρχικά ο αναγνώστης πιστεύει ότι θα διαβάσει μια γκανγκστερική ιστορία (ο ήρωας του μυθιστορήματος, ο Γοργίας, είναι ένας πληρωμένος δολοφόνος που αναλαμβάνει ακόμα μια αποστολή) τελικά καταλήγει να διαβάζει ένα στοχαστικό κείμενο το οποίο αγγίζει θέματα όπως η ηθική, η ζωή, ο θάνατος, η ύπαρξη του Θεού κ.α.

Η ανακάλυψη του «ηθόμετρου», ενός εργαλείου που μπορεί να μετρήσει με ακρίβεια την ηθική του κάθε ανθρώπου, θα ρίξει κυβερνήσεις και θα φέρει τα πάνω κάτω στον κόσμο και στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων…

http://www.englishbooks.xtme.de/2014/06/samstag-schokolade-und-ein-neuer-blick-auf-harry-potter-gute-englische-ebooks-fuer-kindle-gratis-oder-guenstig/

 



ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

2014-08-13 (518)

? Σκέφτομαι: Υπάρχει μια τάξη, μια κανονικότητα στο μη έμβιο γνωστό τμήμα του Κόσμου. Και ένα Ηθικό χάος στο έμβιο τμήμα του. Κι αυτή η σκέψη περιέχει το μέγιστο των ερωτημάτων… Τη μέγιστη απορία… Την τάση δημιουργίας αισθημάτων υπαρξιακής εξέγερσης…

http://www.amazon.com/Diamandis-Florakis/e/B009Z0IEZE

Για να κρίνουμε τους κρίνοντες.
70η άποψη:
Η Παυλίνα Σταμοπούλου – Φλωράκη (η κόρη μου) έγραψε:

Για να κρίνουμε τους κρίνοντες:

69^η άποψη:

Ο… (?) συντάκτης της άποψης ήταν στην παρουσίαση του ΚΑΙΑΔΑ στο βιβλιοπωλείο CUBE και τα πάρα κάτω τα είπε σε ένα φόρουμ ε.φ. Αν διαβάσει αυτό το κείμενο, παρακαλείται να μας πει το όνομά του.

Ήταν μια όμορφη εμπειρία η οποία όμως για εμένα δεν κατάφερε να ολοκληρωθεί. Μου φάνηκε πως κράτησε ελάχιστα. Εν τω μεταξύ ήμουν από την πεντάδα που ανέφερε ο Ντίνος στο παραπάνω ποστ κι έτσι δεν κατάφερα να αποσπάσω μερικές ακόμα στιγμές με τα γενναία μέλη του φόρουμ.
Χάρηκα που βρήκα ξανά από κοντά κάποιους που γνώρισα παλιότερα όπως επίσης που γνώρισα άλλους που δεν είχα δει και ακούσει στο παρελθόν. Διότι είναι αλλιώς να γνωρίζεις ανθρώπους μέσα από γράμματα, ιστορίες, ιδέες και προβληματισμούς και αλλιώς να τους έχεις ολοζώντανους μπροστά σου. Μοιάζει...μαγικό! Στεναχωρήθηκα όμως που με κάποιους δεν κατάφερα να μιλήσω όπως πχ με τον Dain (ο οποίος για πότε εμφανίστηκε και εξαφανίστηκε δεν το πήρα χαμπάρι!) καθώς επίσης και που δεν πρόλαβα να μιλήσω όσο θα ήθελα με όλους. Πιστεύω ότι είχαμε όλοι πολλά να πούμε μεταξύ μας και δεν ξέρω αν θα έφτανε ένα βράδυ για αυτό. Επίσης στεναχωρήθηκα που δεν είδα μέλη του φόρουμ που περίμενα να έρθουν. Ναι, ήμασταν αρκετοί αλλά σχετικά λίγοι. Δεν πειράζει, μου αρκεί και μόνο που ήθελαν να είναι κοντά και που κάποια μέλη μας ήρθαν από πολύ μακριά έστω για λιγουλάκι.

Όλοι οι ομιλητές άφησαν το στίγμα τους. Ο αυθορμητισμός τους, το χιούμορ τους και η ειλικρίνεια μας έκανε όλους να νιώσουμε περήφανοι που είμαστε μέλη αυτής της κοινότητας και συγγραφείς που έκαναν ένα μικρό βήμα στο χώρο και που συνεχίσουν να βαδίζουν αργά και υπομονετικά στο δρόμο που επέλεξαν. Ήθελα να ακούσω και άλλους να μιλούν αλλά φαντάζομαι πως οι τολμηροί ομιλητές μας κάλυψαν όλους. Ίσως η συγκίνηση και η χαρά να μη μας άφηνε να πούμε κάτι παραπάνω.

Όμως αν κάτι με συγκίνησε περισσότερο εκείνο το βράδυ ήταν η παρουσία του Διαμαντή Φλωράκη. Είχα ακούσει για την προσωπικότητα του και παλιότερα καθώς επίσης έχω διαβάσει και κάποια από τα έργα του. Όμως δεν περίμενα ότι θα συναντούσα έναν τέτοιο άνθρωπο, τόσο πράο, σοφό, έξυπνο και θαρραλέο. Όσοι δεν ήσασταν εκεί χάσατε μια υπέροχη ομιλία, μια ευχή και μια συγκατάθεση ψυχής τα οποία φάνηκαν στο θερμό χειροκρότημα. Ήταν κρίμα που ο ίδιος δεν μπορούσε να το ακούσει. Είμαι όμως σίγουρος ότι το ένιωσε.
Για αυτό και θα θυμίσω κάποια από τα λόγια του:

Για να μην χαθούν οι ανθρώπινες αξίες.
Ο κόσμος θα σωθεί από την Αγάπη.
Ο συγγραφέας δεν σχετίζεται με τις δημόσιες σχέσεις και τις λαμπερές παρουσιάσεις.
Ένα βιβλίο, ακόμα κι από έναν μόνο άνθρωπο να διαβαστεί, εάν του δώσει κάτι, τότε είναι επιτυχημένο.
Να προσέχετε τον εκδότη σας γιατί είναι καλός άνθρωπος (εννοώντας το Γιώργο). Κι αν μια μέρα λυγίσει να τον στηρίξετε.

Αυτά τα λίγα. Αυτά τα πολλά

https://www.smashwords.com/books/view/303879