2 αποσπάσματα από το μυθιστόρημα:

«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ»

(2 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book)

Πανάς: Αλήθεια, Παύλο. Ποια φαντάζε­σαι πως είναι η λογική, ο στόχος της επανά­στασης για την οποία μας μίλησε ο ινδός;

Εγώ: Αυτόματα καταλύεις την αδικία όταν γίνεσαι δυνατός. Και το σωστά δυνατός, κατά τον Ρόλλαν, πρέπει να σημαίνει όχι θύ­της. Αυτό το στοιχείο είναι ό,τι έλειψε απ’ όλες τις μέχρι σήμερα επαναστατικές ιδεο­λογίες και τις πρακτικές τους. Ούτε θύμα, ούτε θύτης, φαντάζομαι πως είναι ο σκοπός τους, ο στόχος τους. Για σκέψου το μεδούλι αυτής της ιδεολογίας... Ζήσε και πέθανε πε­ρήφανα και άσε τους άλλους να κάνουν το ίδιο. Έσο δυνατός και βοήθησε τους άλλους να γίνουν το ίδιο. Έτσι καταλύεις και την αναγκαιότητα της συμπόνιας, της αγάπης. Να τι πρέπει να ευαγγελίζεται η θρησκεία της Γης...

Πανάς: Ένα λεπτό. Αν κατάλαβα καλά, η τελευταία σου φράση, προεκτεινόμενη, λέει πως η αναγκαιότητα της αγάπης είναι παράγωγο της ύπαρξης ενός αθώου θύματος;

Εγώ: Ναι.

Πανάς: Το ίδιο συμβαίνει και με την α­γάπη του Θεού; Την Ασκεί πάνω στα αμέτρητα αθώα θύματα την έμβιας ύλης;

 

«Ο σ’ έκλειψη ευρισκόμενος Θεός, των πιστών της Θρησκείας της Γης, μου θυμίζει κάτι. Σε σένα, Παύλο, πρέπει να θυμίζει πε­ρισσότερα», λέει η Ηγουμένη ύστερα από τη σιωπή που έφερε η αφήγηση του Πανά.

Δεν απάντησα στη φράση της. Είχα ελπί­σει πως κανένας δεν θα έκανε την παρατήρηση της Αναστασίας.

«Στο τελευταίο βιβλίο της δεκαλογίας σου, μιλάς κι εσύ για την Έκλειψη του Θεού και λες, αν θυμάμαι καλά, πως ο Θεός έχει κρυφτεί πίσω από το μη καλό που κυριαρχεί στον κόσμο του αισθητού», μου κάνει η Ανα­στασία.

«Τώρα θα έλεγα πως είναι κρυμμένος πίσω από το απόλυτο μέγεθος Του. Τί θέλεις να πεις,

https://www.smashwords.com/books/view/308555

 

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

(1999-2013)

 

2014-08-10 (517)

? Το ερώτημα ήταν: «Τι είναι οι Τέχνες;»

Μια προσπάθεια του ανθρώπου να διορθώσει τις ορατές κακοτεχνίες του «πραγματικού». Μια υπόδειξη. Μια διαμαρτυρία. Απορία. Ένας σαρκασμός. Η επισήμανση ενός πεπερασμένου ορίου δυνατοτήτων της όποιας Πρώτης Αιτίας. Μια δόση ομορφιάς στην Ηθική ασχήμια. Ένας τρόπος αντιμετώπισης του χάους, του άσκοπου που καραδοκούν. Μια ελπίδα που αρνείται να αυτοδιαψευστεί. Σκέφτηκα.

Σημαντικό για τους συγγραφείς, τους φίλους των e-books, αλλά και τους αναγνώστες των έντυπων βιβλίων:

http://www.readersunited.com/

Ο καθηγητής κύριος Νανόπουλος σε πρόσφατη ομιλία του μίλησε για πολλαπλά σύμπαντα.

Η ελληνική ε.φ. πριν 41 χρόνια, στο μυθιστόρημα «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ» είπε αυτό:

 Ήταν μί­α υ­πό­θε­ση: Αυ­τό που βλέ­που­με, νιώ­θου­με, ο­νο­μά­ζου­με Σύ­μπαν, ί­σως εί­ναι έ­να α­πό τα κύτ­τα­ρα κά­ποιου σώ­μα­τος, που ζει σε κά­ποιο άλ­λο Σύ­μπαν.

Ήταν ο πολ­λα­πλα­σια­σμός μί­ας υ­πό­θε­σης: Και το άλ­λο Σύ­μπαν, έ­να κύτ­τα­ρο α­πό έ­να α­κό­μα σώ­μα, μέ­ρος ε­νός Σύ­μπα­ντος, μέ­χρι το ά­πει­ρο των ε­πα­να­λή­ψε­ων.

Ήταν έ­να ε­ρώ­τη­μα: Ποια εί­ναι η Α­λή­θεια για έ­να κό­σμο που βρί­σκε­ται στο «μέ­σο» του ά­πει­ρου αυ­τών των κυτ­τά­ρων - συ­μπά­ντων, συ­μπά­ντων - κυτ­τά­ρων; Ποια η Α­λή­θεια για έ­να κό­σμο δυο μονά­δες πριν το «κέ­ντρο» του ά­πει­ρου αυ­τών των κό­σμων, δυο μο­νά­δες «με­τά», έ­να ε­κα­τομ­μύ­ριο «πριν», «με­τά»;

http://www.smashwords.com/books/view/296193

 

 

Όλα τα λεφτά…

http://www.diaforetiko.gr/sigklonistiko-otan-o-anthropos-perni-to-megalitero-mathima-anthropias-apo-mia-maimou/?fb_action_ids=10202572740664449&fb_action_types=og.comments

Για να κρίνουμε τους κρίνοντες:

65η άποψη:

Kυρία από τη Θεσσαλονίκη είχε με αυτή τη φωτογραφία περιγράψει στο fb την κατάστασή της μετά την συνεχή ανάγνωση πολλών βιβλίων μου:

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

(1999-2013)

2/4/2002 (134)

4 Αυτά που συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή μου θυμίζουν τα λόγια του Ρόλλαν Αντύπα στον «Άνθρωπο Που Δεν Χρειαζότανε Κανέναν»: Μέσα στο κάθε θύμα κρύβεται κι ένας θύτης.

http://www.smashwords.com/books/view/308555