2014-05-16 (499)
? Σκέφτομαι: Το Αίνιγμα της Ύπαρξης είναι απόλυτο
και καμία φιλοσοφία, θρησκεία, σκέψη δεν μπορεί να το λύσει. (Αυτή η σκέψη
είναι μια αυτοκατάλυση ή μια σχετικοποίηση του αγνωστικισμού, γιατί περιέχει
μια αλήθεια, μια γνώση).Παρασκευή 16 Μαΐου 2014
Πέμπτη 15 Μαΐου 2014
από...
Απόσπασμα από το 21ο βιβλίο μου:
ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
(1999-2013)
Ê
10/12/2001 (109)
?Τους είπα: Απορώ που η αγάπη και η συγνώμη των χριστιανών
σταματά στα σύνορα του Επέκεινα. Στο λίγο, δηλαδή, του πεπερασμένου χρόνου. Τ'
αθώα θύματα του υλικού Κόσμου, καθόλου δεν είναι σίγουρο πως θα προτιμήσουν τη
δικαιοσύνη από τη συγνώμη της Αγάπης.
Έδειξαν απορημένοι αλλά και προβληματισμένοι.
Έδειξαν απορημένοι αλλά και προβληματισμένοι.
Ê
από...
Απόσπασμα από
το 4ο βιβλίο
Της 11/λογίας
Της υπαρξιακής Αναρχίας/Εσχατολογικής
Ουτοπίας:
«ΘΕΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΤΙΣΜΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ»
(2 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book):
(Το σωστό
είναι η αθωότητα να μετριέται από την ένταση των τύψεων).
Ê
Τετάρτη 14 Μαΐου 2014
από...
Απόσπασμα από το 21ο βιβλίο μου:
ΤΟ
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
ΕΝΟΣ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
(1999-2013)
Ê
16/11/2001 (104)
? Σκέφτομαι: Ο Κόσμος δείχνει σαν μία κατασκευή, την οποία ο Κατασκευαστής της, αφού την ενεργοποίησε, την εγκατέλειψε στο πεπρωμένο των προδιαγραφών της.
? Σκέφτομαι: Ο Κόσμος δείχνει σαν μία κατασκευή, την οποία ο Κατασκευαστής της, αφού την ενεργοποίησε, την εγκατέλειψε στο πεπρωμένο των προδιαγραφών της.
Ê
Τρίτη 13 Μαΐου 2014
από το 15/χρονο Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο
2014-05-13 (498)
? Θυμάμαι: Η επίθεση ήταν
φραστική, άδικη και στόχευε στο να είναι «φονική». (Το ανθρώπινο Εγώ είναι
αβυσσαλέο, εκδικητικό, άδικο, σκοτεινό, αντι- ουμανιστικό, είναι το αρχαίο
συνειδητό μας που σκέπασε, αντιμάχεται, βελτιώνει ο ηθικός πολιτισμός μας και
με άλλα λόγια περιγράφει ο Μαξ Στίρνερ) γι αυτό ετοιμάστηκα να ανταποδώσω το
πνευματικό χτύπημα, δηλαδή να τραυματίσω ηθικά τον εαυτό μου. Και τότε θυμήθηκα
τα λόγια κάποιου «καρατέκα» (μαύρης ζώνης 5 νταν) που είπε πριν πολλά χρόνια
αυτό: «Θα σας δείξω τους 5
τρόπους που τα χέρια σας μεταμορφώνονται σε φονικά όργανα. Αλλά πριν θέλω τον
όρκο, ή τον λόγο σας πως τη γνώση που θα σας μεταγγίσω, θα την χρησιμοποιήσετε
μόνο όταν κινδυνεύει η ζωή ενός άλλου ανθρώπου, ή η δικής σας και ποτέ σε ένα
κατώτερό σας αντίπαλο». Και τότε, ταΐζοντας το Εγώ μου με την σκέψη πως
και ένας πνευματικά ανώτερος δεν επιτρέπεται να ανταποδίδει πνευματικά
χτυπήματα, έκανα τη σωστή κίνηση: Χαμογέλασα σωπαίνοντας. Αυτό, βέβαια, ήταν
μια ακόμα νίκη του Εγώ μου, ενάντια στις τάχα μου νίκες που έχει πετύχει ο
ηθικός πολιτισμός μας επιδρώντας στο συνειδητό μας, προσφέροντας στο Εγώ αισθήματα
υπεροχής. Ερώτημα: Πώς ονομάζεται αυτή η στρατηγική του συνειδητού;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
