2014-04-18 (489)
Έγραψα τότε:
23/1/2002 (115)
? Ήταν ανυπαρξία της αυτοαιτίας του Τίποτα, η αιτία της αυτοαιτίας του Θεού ή της Ύλης.
? Και
συμπληρώνω τώρα: Αυτή η ρήση είναι η περίληψη των ερωτημάτων…
Πέμπτη 17 Απριλίου 2014
απόσπασμα...
? Ήταν ανυπαρξία της αυτοαιτίας του Τίποτα, η αιτία της αυτοαιτίας του Θεού ή της Ύλης.
Τετάρτη 16 Απριλίου 2014
απόσπασμα...
2014-04-17 (488)
? Έγραφα στο 15/χρονο Ηλεκτρονικό μου
Ημερολόγιο:
Ê
2/7/2002 (159)
Σκέφτομαι: η συνειδητοποίηση πως είμαστε όλοι έγκλειστοι του ίδιου αιματηρού αινίγματος, είναι η πιο ισχυρή αιτία δημιουργίας αισθημάτων αλληλεγγύης. Ακόμα και προς το ίδιο το Αίνιγμα.
Και συμπληρώνω τώρα: Δηλαδή
είναι κατανόηση, αλληλεγγύη και προς το Αίτιο του αινίγματος. Είναι η έσχατη
μορφή της Αγάπης…(αυτής που δεν φαντάστηκε καμία θρησκεία).
Τρίτη 15 Απριλίου 2014
απόσπασμα...
Απόσπασμα από το 15/χρονο Ηλεκτρονικό
μου Ημερολόγιο:
352/20/12/12
Οι μέρες που έρχονται μου φέρνουν στη μνήμη τους
στίχους του Ζήσιμου Λορεντζάτου: …Όταν όλα τα αρμαθιάσεις μέσα σου και τα
αποσώσεις –προφητεία, μυστήριο, γνώση, πίστη (ακόμα και την πίστη)- στο τέλος
τι απομένει στον κόσμο αυτόν, άλλο από μια αγάπη; Τι απομένει;
Δευτέρα 14 Απριλίου 2014
νέο απόσπασμα...
Απόσπασμα από το
μυθιστόρημα:
«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ»
(ένα από τα πέντε αστυνομικά)
(Είναι ρατσιστική, φασιστική η δομή του Κόσμου μας. Και είναι λάθος μας
που την αποδεχόμαστε, επειδή βρισκόμαστε στην κορυφή της πυραμίδας του. Είναι
βάσεις, για άλλους Κόσμους, οι κορυφές των πυραμίδων κάποιων Κόσμων, μέσα στην
απεραντοσύνη των Κόσμων).
απόσπασμα...
Απόσπασμα από το μυθιστόρημα:
«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ»
(ένα από τα πέντε αστυνομικά)
Το φως της ημέρας με βρίσκει βουτηγμένο στο σκοτάδι της Αλήθειας του
Κόσμου μας. Στη γνώση πως οι Κόσμοι είναι άπειροι και πως ο δικός μας βρίσκεται
στην κατώτερη κλίμακά τους, όπου το Καλό, ο Θεός, η αγάπη, το Επέκεινα
απουσιάζουν, όπως από τη ζωή ενός ζώου, ενός ιού, ενός σωματιδίου ύλης.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)