Ένα οπισθόφυλλο:
Τετάρτη 16 Απριλίου 2014
Τρίτη 15 Απριλίου 2014
απόσπασμα...
Απόσπασμα από το 15/χρονο Ηλεκτρονικό
μου Ημερολόγιο:
352/20/12/12
Οι μέρες που έρχονται μου φέρνουν στη μνήμη τους
στίχους του Ζήσιμου Λορεντζάτου: …Όταν όλα τα αρμαθιάσεις μέσα σου και τα
αποσώσεις –προφητεία, μυστήριο, γνώση, πίστη (ακόμα και την πίστη)- στο τέλος
τι απομένει στον κόσμο αυτόν, άλλο από μια αγάπη; Τι απομένει;
Δευτέρα 14 Απριλίου 2014
νέο απόσπασμα...
Απόσπασμα από το
μυθιστόρημα:
«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ»
(ένα από τα πέντε αστυνομικά)
(Είναι ρατσιστική, φασιστική η δομή του Κόσμου μας. Και είναι λάθος μας
που την αποδεχόμαστε, επειδή βρισκόμαστε στην κορυφή της πυραμίδας του. Είναι
βάσεις, για άλλους Κόσμους, οι κορυφές των πυραμίδων κάποιων Κόσμων, μέσα στην
απεραντοσύνη των Κόσμων).
απόσπασμα...
Απόσπασμα από το μυθιστόρημα:
«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ»
(ένα από τα πέντε αστυνομικά)
Το φως της ημέρας με βρίσκει βουτηγμένο στο σκοτάδι της Αλήθειας του
Κόσμου μας. Στη γνώση πως οι Κόσμοι είναι άπειροι και πως ο δικός μας βρίσκεται
στην κατώτερη κλίμακά τους, όπου το Καλό, ο Θεός, η αγάπη, το Επέκεινα
απουσιάζουν, όπως από τη ζωή ενός ζώου, ενός ιού, ενός σωματιδίου ύλης.
Κυριακή 13 Απριλίου 2014
απόσπασμα...
Απόσπασμα από
ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝΕ ΚΑΝΕΝΑΝ
(2 έντυπες
εκδόσεις 1 σε e-book)
«Για τον Θεό, τί νομίζεις πώς πιστεύει;».
«Για μένα, ο Θεός υπάρχει μέσα στη μουσική του».
«Δηλαδή;».
«Αλήθεια, ελευθερία, ομορφιά, αγάπη, συμπόνια, γνώση του πόνου και
ό,τι άλλο θεϊκό θες, βρίσκεις μέσα στη μουσική του. Το ακατανόητο είναι πως την
κρατά μακριά από τους ανθρώπους κι αυτό το βρίσκω σκληρό, ακατανόητο,
αντιφατικό...».
«Όμοιο με τους όρους της ύπαρξης», της κάνω.
«Δεν το είχα σκεφτεί έτσι. Τώρα που με υποχρεώνεις να το σκεφτώ, ναι
έχεις δίκιο. Οι ιδιότητες του Θεού αντινομούν με τους όρους ύπαρξης του Κόσμου.
Και γι’ αυτό το παράδοξο δεν έχω καμία απάντηση. Πάντως δεν οδηγούμαι στην
άρνηση του Θεού. Όπως είπε κάποιος στον Θεό δεν φτάνεις από τον δρόμο της
λογικής. Φτάνεις από τα μονοπάτια της ψυχής... Δεν είναι τυχαίο που αγάπησα τη
μουσική...».
άπόσπασμα...
Απόσπασμα από το 15/χρονο Ηλεκτρονικό μου Ημερολόγιο
5/5/2002 (144)
Ο νεαρός ποιητής είπε:
Πού βλέπουν τον Θεό μέσα σ’ αυτόν τον αιματηρό κόσμο
του μίσους, του αίματος, της αδικίας, της φθοράς και, εντέλει, του θανάτου;
«Κοίταξε μέσα σ’ ένα δάκρυ συμπόνιας για να δεις αυτό που ψάχνεις», είπε ο γηραιός της παρέας. «Εκεί ο Θεός και η Ανάσταση».
«Κοίταξε μέσα σ’ ένα δάκρυ συμπόνιας για να δεις αυτό που ψάχνεις», είπε ο γηραιός της παρέας. «Εκεί ο Θεός και η Ανάσταση».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)