ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Σάββατο 29 Μαρτίου 2014

Παρασκευή 28 Μαρτίου 2014

σε...


Σε αγγλόφωνους φίλους

Και σε πλανητική κυκλοφορία:

 

Τρίτη 25 Μαρτίου 2014

απόσπασμα...


Απόσπασμα από το 21ο βιβλίο μου (σε e-book):

ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

(1999-2013)

Ê

2013-12-31 (474)

? Σκέφτομαι αυτή τη σκέψη μου (από το «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ»: «Η έ­σχα­τη έκ­φρα­ση της α­γά­πης εί­ναι η θυ­σί­α. Έσχατη θυ­σί­α θα 'ταν η αυ­το­ε­ξα­φά­νι­ση του Κα­λού για χά­ρη του Κα­κού. Τί­πο­τα δεν μπο­ρεί ν' α­ντι­με­τω­πί­σει αυ­τή τη θυ­σί­α», σκέ­φτη­κε ο Με­γά­λος Βαθ­μός. «Ο Θε­ός εί­ναι το τί­πο­τα, το μη­δέν, για­τί πραγ­μά­τω­σε αυ­τή τη θυ­σί­α», συ­νέ­χι­σε. Και η σκέ­ψη του ε­κεί­νη, ε­ξα­φά­νι­σε κά­θε α­ντι­νο­μί­α που έ­κρυ­βε μέ­χρι τό­τε η έν­νοια Θε­ός.
Και λέω: Μια τέτοια πράξη θα δικαίωνε και την έννοια Σταύρωση.

Ê

2013-12-30 (473)

? Κι αυτό από το 1ο βιβλίο της 11/λογίας: (Η ύ­παρ­ξη ή ό­χι του Θε­ού, εί­ναι που νο­η­μα­τί­ζει την Ι­στο­ρί­α του Κό­σμου).

Και σκέφτομαι: Πράγματι, το Ναι της ύπαρξης του Θεού νοηματίζει την Ιστορία του Κόσμου, αλλά με ένα νόημα απροσέγγιστο. Και είναι ο πόνος, τα δάκρυα, το αίμα που βιώνουν τα όντα, η αιτία που δεν αποκωδικοποιείται το νόημα από την ανθρώπινη νόηση.

Ê











 
 

 

Πέμπτη 20 Μαρτίου 2014

απόσπασμα...


απόσπασμα από το 8ο βιβλίο της

Υπαρξιακής Αναρχίας / Εσχατολογικής Ουτοπίας

Η ΕΣΧΑΤΗ ΑΝΑΡΧΙΑ

(3 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book)

Είναι παράλογη η ύπαρξη του Κόσμου, γιατί αυτή η ύπαρξη προ­ϋποθέτει τον απόλυτο παραλογισμό: την αυτοαιτία της Ιδέας, ή της Ύλης.
Πρόβλεψη: Θα ’ρθει καιρός που κάποιοι θα δουν αποτέλε­σμα χωρίς αιτία, και θα βλέπουν σωστά. Και άλλα παρόμοια...).

Ê










Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014

απόσπασμα...


Απόσπασμα από το 5ο βιβλίο της

Υπαρξιακής Αναρχίας / Εσχατολογικής Ουτοπίας:

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ

(2 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book)

Η πορεία του Η/Υ μέσα στην έρημο του ΝΑΙ ή του ΌΧΙ, της ύπαρξης του Θεού, είχε προκαλέσει ένα τεράστιο μούδιασμα στα μικρο-τσίπς της σκέψης του. Και μια αιμορραγία δυνάμεων. (Κάτι που δεν έπαθε κανένας στοχαστής, στο παρελθόν, όταν όριζε τις απόλυτες έννοιες).










η "άλλη" διάσταση...


Η «άλλη» διάσταση του αστυνομικού μυθιστορήματος:

Τρίτη 18 Μαρτίου 2014

απόσπασμα...


απόσπασμα από το 9ο βιβλίο της 11/λογίας της

Υπαρξιακής Αναρχίας / Εσχατολογικής Ουτοπίας

Ο ΕΧΘΡΟΣ

(2 έντυπες εκδόσεις + 1 σε e-book):

Ê

(Ποια είναι η πατρίδα της αθωότητας μας, του πόθου μας για ενότητα, για αγάπη, αφού δεν είναι,, σε καμιά περίπτωση, το σφαγείο του πραγματικού; Το όνειρο, είπατε; Μα καλά, αυτό δεν είναι ένα παράγωγο του πραγματικού; Έστω και ως άρνηση, ή συμπλήρωση, ή προσπάθεια φυγής, το όνειρο δεν είναι αιχμάλω­το του πραγματικού, άρα και μια παγίδα για μας; Προσέχετε: Τα απόλυτα μεγέθη έχουν, πιστεύω, ένα βασικό χαρακτηριστικό: Δεν περιέχονται σε άλλα. Αν ο χωρόχρονος είναι πεπερασμένος, τότε, υποχρεωτικά, τον περιέχει ο Θεός ή το Τίποτα. Είναι, δη­λαδή, ένα, σχεδόν, μηδενικής έκτασης σημείο που εξαπλώνεται, για να καταρρεύσει -και το αντίστροφο, φυσικά-μέσα σ’ ένα α­πόλυτο μέγεθος. Τώρα, με το γνωστό επιχείρημα, πως από το τίποτα δε γεννιέται τίποτα, θέλω να πιστεύω πως ο Χωρόχρονος περιέχεται μέσα στον Θεό. Ταυτόχρονα, πιστεύω πως μέσα στον πεπερασμένο χωρόχρονο υπάρχει ένα μέγεθος που τείνει προς τ7 απόλυτο: Η Βούληση των όντων για ελευθερία. Κι αυτή η βού­ληση., κυρίως, είναι που μ’ έκανε να φανταστώ την ιστορία που διαβάζετε. Κοντολογίς, πρόκειται για μια παραλλαγή σταύρω­σης. Για σύγκρουση του Απόλυτου με τον εαυτό του. Όσο για τους πραγματιστές, τους αιτιοκράτες, τους υλιστές και μερικούς ιδεαλιστές που ταξίδεψαν με τ7 όχημα της ιστορίας μου μέχρι εδώ, έχω να πω αυτό: φυσικά, πρόκειται για ψευδοπρόβλημα που τίθεται στον χώρο του φανταστικού του αφηρημένου, οπότε, είναι καιρός να κατέβουν από την ιστορία μου που, υποτίθεται πως, ξετυλίγεται κατά τη διάρκεια της αντιστροφής του δεύτε­ροί νόμου της θερμοδυναμικής. -ξετυλίγεται, δηλαδή σ’ ένα Σύμπαν το οποίο καταρρέει,, κερδίζοντας σ’ ενέργεια και τάξη, σ’ ένα Σύμπαν όπου η Φαντασία ορίζει την Ουτοπία των ουτοπιών).