ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα/παράρτημα

Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2014

αν...

Αν

κάτι σ’ ένα αυτοκίνητο σας έκανε να

«μπείτε» εδώ:

http://diamflorakis4.blogspot.gr/

http://diamflorakis.blogspot.gr/

http://diamflorakis5.blogspot.gr/

http://www.amazon.com/Diamandis-Florakis/e/B009Z0IEZE

http://www.smashwords.com/profile/view/diamandisflorakis

http://www.sf-encyclopedia.com/entry/florakis_diamandis

http://diamflorakis3.blogspot.gr/

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

τότε γράψτε, χρόνο και τόπο που είδατε το αυτοκίνητο, στο: fd@ath.forthnet.gr

για να σας στείλουμε 2 λογοτεχνικά βιβλία αξίας 20 ευρώ ΔΩΡΕΑΝ

Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2014

απόσπασμα από το 21 βιβλίο μου (σε e-book)

ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

ΕΝΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

(1999-2013)

28/11/99 (10)
ØΕπιθετικότητα και αμοιβαία καχυποψία. Αυτά τα δύο στοιχεία διέπουν τις σχέσεις των κρατών του πλανήτη μας, αν κρίνουμε (και γιατί όχι) με βάση κάποια στοιχεία του ΟΗΕ (έκθεση για την ανθρώπινη ανάπτυξη).
780 δις δολάρια τον χρόνο για στρατιωτικές δαπάνες και μόνο 6 δις για βασική εκπαίδευση(!!) ξοδεύει η πλανητική μας οικονομία.
Αβυσσαλέα δίψα για ηδονή. Αυτό είναι ένα δεύτερο συμπέρασμα που προκύπτει από τα στοιχεία που παραθέτει η ίδια έρευνα. Σπαταλάμε 400 δις δολάρια για ναρκωτικές ουσίες(!!). Άλλα 105 δις για ποτά και 50 δις για τσιγάρα (μόνο στην Ευρώπη).
Μιλάμε, δηλαδή, για έναν πάνοπλο, μαστουρωμένο (και γι αυτό επικίνδυνο) πλανήτη, ο οποίος βιώνει μία παραίσθηση κανονικότητας. Σιγουριάς για τις επιλογές του, δηλαδή: αχαλίνωτη ελευθερία της ατομικότητας (κι ας ισχυρίζονται οι σοσιαλιστές ότι θα την τιθασεύσουν) προς το κέρδος και την ηδονή.
Φυσικά, όλες αυτές οι διαπιστώσεις γεννούν ένα ερώτημα: Τί κάνουν εκείνοι που συμβαίνει να έχουν πλεόνασμα αλτρουιστικών γονιδίων και έλλειμμα επιθετικών και εγωιστικών;
Που αρνούνται να δουν τον συνάνθρωπό τους ως μεταφορέα της βούλησής τους για δύναμη και ηδονή; Που βλέπουν την περιπέτεια της ύπαρξης ως έκφραση αλληλεγγύης, ηθικής ανάτασης, ανθρωπιάς;
Δύο πράγματα, πιστεύω:
1: Συνειδητοποιούν ότι ο Κόσμος αλλάζει, προς το ηθικότερο, στον βαθμό που ο καθένας από εμάς αναβαθμίζει ηθικά τον βίο του.
2: Ενισχύει τον θεσμό της οικογένειας και τέλος δημιουργεί "νησίδες," αποτελούμενες από σαράντα-πενήντα ανθρώπους, οι οποίοι έχουν όμοια ιδανικά και σκοπούς.
Μόνο σε τέτοιες νησίδες μπορούν να υλοποιηθούν οι ουτοπίες που φαντάστηκε ο άνθρωπος.

https://www.smashwords.com/books/view/381261

http://diamflorakis5.blogspot.gr/

απόσπασμα από το ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο

2013-01-30 (480)

? Τι μου αρέσει: Στον Μαρξισμό: Η κατάργηση της πάλης των τάξεων, η κατάργηση της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο, η κατάλυση του κράτους, η αυτοδιοικούμενη κοινωνία.

Τι δεν μου αρέσει στον Μαρξισμό: Η υλιστική ερμηνεία της ύπαρξης του κόσμου. Της λείπει το βάθος.

Τι μου αρέσει στον Ντοστογιέφσκι: Το βάθος της σκέψης του. Η αγάπη του για τον άνθρωπο. Η ευρεία διάσταση που χάρισε στη χριστιανισμό. Η πίστη του στον Χριστό, παρά την απορία του, τη διαφωνία για κάποια έργα του Δημιουργού.

Τι μου αρέσει στους αναρχικούς: Το πάθος τους για κοινωνική δικαιοσύνη, για ελευθερία.

Τι δεν μου αρέσει στους αναρχικούς: Τα μέσα που χρησιμοποιούν για υλοποίηση της θεωρίας τους. Που βιώνοντας την παιδική ηλικία της αναρχικής ιδέας, δεν γνωρίζουν πως ο εχθρός είναι οι αιματηροί όροι της ύπαρξης (που δεν έθεσε ο άνθρωπος) όπως σωστά πιστεύει και προσπαθεί να καταλύσει, ή να αποδυναμώσει η υπαρξιακή αναρχία.

Τι με συγκινεί στον Νίτσε: Η τραγικότητα της ζωής του. Η αντίδρασή του στη θέα μαστιγώματος ενός αλόγου.

Τι δεν μου αρέσει από τη σκέψη του: Το όραμά του-πρόταση για τον υπεράνθρωπο της δύναμης, που θα το ήθελα να είναι πρόταση-όραμα για έναν υπεράνθρωπο της αγάπης.

Τι μου αρέσει στην ποίηση: Η δυνατότητά της να περιέχει νόημα σε συμπύκνωση.

Τι δεν μου αρέσει στην ποίηση (που είναι το σύνηθες): Το παίξιμο με τις λέξεις που δεν μεταφέρουν κάποιο νόημα.

Τι με συγκινεί: Τα ωραία συναισθήματα των ανθρώπων.

Τι ελπίζω: Πως θα αφήσουμε πίσω μας όλοι έναν λίγο καλύτερο κόσμο από εκείνον που παραλάβαμε. Πως το επέκεινα δεν θα διαψεύσει τα πιο ωραία μας όνειρα. Πως θα μας δοθεί μια ικανοποιητική εξήγηση (που τώρα δεν μπορώ να φανταστώ) στο ερώτημα: Γιατί ο πόνος, τα δάκρυα, το αίμα των όντων. Η εχθρική, φονική αντιπαράθεσή τους. Τέλος, πως στο επέκεινα θα ζήσουμε (όλοι, αθώοι και ένοχοι) εκείνο που μόνο εν μέρει πραγματώσαμε αλλά ολοκληρωτικά ποθήσαμε: Το αγκάλιασμα…

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 2014

κι αυτό από το 21 βιβλίο μου...

27/11/1999 (9)

Ø"Υπάρχουν στιγμές στις οποίες, αντιφάσκοντας με κάποιες αρχές, με καταλαμβάνει μία τυφλή οργή βλέποντας, ακούγοντας, διαβάζοντας τα όσα συμβαίνουν στον πλανήτη μας", μου είπε ο φίλος μου ρίχνοντας με θυμό την εφημερίδα του πάνω στο τραπέζι. "Πέρα από κάθε αμφιβολία, το Κακό ήταν, είναι και θα παραμείνει κυρίαρχο. Ατιμώρητο, τουλάχιστον σε αυτή εδώ τη ζωή. Ένας ανεξήγητος νόμος, που δείχνει να τιμωρεί το Καλό, εκείνους τους λίγους εσταυρωμένους που το υπηρετούν, κυριαρχεί σε όλο το φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας", συνέχισε.

Τα λόγια του με έκαναν να ξαναφανταστώ μία παλιά μου "κακία".
"Τί σκέφτεσαι; Κι έχεις αυτή την έκφραση;" με ρώτησε.
"Πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς αυτούς τους εσταυρωμένους που ανέφερες", απάντησα.
"Πώς;" ρώτησε.

"Σα θάλασσα χωρίς αρμύρα, μπλε, νησιά, ακτές, γλαροπούλια. Σα βάρκα χωρίς κουπιά, πανί. Σαν Ουρανός χωρίς ήλιο, αστέρια, φεγγάρι. Σαν έρημος χωρίς οάσεις. Σα μαρτύριο χωρίς ελπίδα. Σα δάσος χωρίς πουλιά, αεράκι. Σαν τάφος στεγνός από δάκρυ. Σαν ψυχή χωρίς συμπόνια. Σα θάνατος μεταμφιεσμένος σε ζωή. Σαν, σαν", είπα.

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

απόσπασμα από το 21 βιβλίο μου.

25/11/1999 (8)

ØΑν η Αγάπη, που προσφέρουμε, μπορούσε να μας προκαλέσει την ισοδύναμη ηδονή που προσφέρουν η αίσθηση της υπεροχής, της δύναμης, του σεξ. Αν είχε τη δυναμική του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης, τότε, σίγουρα, ο Παράδεισος δεν θα κατοικούσε στο Επέκεινα. Αν ο γενετικός μας κώδικας είχε εγγραφεί με την παραπάνω λογική, ή, έστω, να μην περιείχε την εγγραφή "δίψα για ηθική τελειότητα", τότε η Κόλαση, η ενοχή, σχιζοφρένεια, η τραγικότητα δεν θα κατοικούσαν εδώ. Η φύση έπαιξε ένα ακατανόητο, αιματηρό παιχνίδι εις βάρος των όντων κατασκευάζοντας τέτοιους γενετικούς κώδικες. Ας τους αλλάξουμε.

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2014

ΑΠΌΣΠΑΣΜΑ από το 21 βιβλίο μου.

20/11/1999 (4)

Ø..."Ποια ανακάλυψη της επιστήμης, θα μπορούσε να ήταν περισσότερο σημαντική, ανατρεπτική από εκείνες του τροχού, της τυπογραφίας, του ηλεκτρισμού, της πυρηνικής ενέργειας, της πληροφορικής;" με ρώτησε ο συνομιλητής μου.

"Εκείνη του “Ηθόμετρου", απάντησα.

"Ηθόμετρου”... Μήπως θα ήθελες να ..".

"Λέγοντας Ηθόμετρο, εννοώ μία συσκευή που θα μετρούσε το ήθος των ανθρώπων", είπα.

Ο συνομιλητής μου γέλασε αμήχανα. Έμεινε για λίγο σιωπηλός και μετά μου είπε: "Και ποιες αλλαγές, ανατροπές, πιστεύεις, θα έφερνε μια τέτοια ανακάλυψη;".
"Θα σου πω μονάχα μία: Τη στοίχιση των ανθρώπων κατά ηθικό ύψος, και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Τις άλλες προσπάθησε να τις βρεις μόνος", είπα κλείνοντας την κουβέντα μας.

http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82