ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα

σκεψεις...

Ετικέτες

Ο (1) τι δεν... (1)

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014

το αύριο του...

Το αύριο του βιβλίου είναι τα e-books. Δείτε:

Για...


Ριψοκίνδυνους συλλέκτες:

Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2014

απόσπασμα από το 15/χρονο ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο.


2013-01-07 (477)

? Διαβάζω στο σημερινό ΕΘΝΟΣ τι δήλωσαν μεταξύ άλλων για τα γηρατειά οι δύο 70/ρηδες καλοί ηθοποιοί του Χόλυγουντ Ρόμπερτ ντε Νίρο και Μάικλ Ντάγκλας στην βρετανική εφημερίδα Independent. Λέει ο Ντάγκλας (επιλέγω το σημαντικότερό τους): (…Κάποτε σκεφτόμουν όχι με την καρδιά μου αλλά πιο πολύ με οδηγούσαν οι σεξουαλικές μου ορμές. Τώρα η αγάπη είναι πιο ψηλά στο κεφάλι μου».

Λέει ο ντε Νίρο: «…Δεν θέλω να χάνω ούτε στιγμή. Αν βρεθώ σε μια τοποθεσία θα κάνω ένα μικρό ταξίδι για να την εξερευνήσω, καθώς δεν ξέρω αν θα επιστρέψω πια ξανά εκεί. Η στιγμή είναι τώρα. Δεν υπάρχει μετά».
Και σκέφτομαι τα λόγια που είπε και έγραψε ένας 78/χρονος συγγραφέας σήμερα, χρόνια πριν, αλλά και πρόσφατα: «Να βλέπεις τους άλλους σα να είναι η τελευταία φορά, γιατί αύριο, κάποια στιγμή μέσα στο μέλλον εσύ ή αυτοί μπορεί να μην υπάρχετε. Αυτή η ματιά είναι κάτι πολύ κοντά στην αγάπη. Ακόμα, να μη βλέπεις τους άλλους ή σαν εκπληρωτές των επιθυμιών σου για δύναμη, κυριαρχία, ηδονή, ή ως εχθρούς σου. Να τους βλέπεις σαν συνοδοιπόρους (στην αινιγματική, όλο δάκρυα, πόνο και αίμα έρημο της ύπαρξης) στην πορεία προς το Μηδέν, ή το πιο ελπιδοφόρο Επέκεινα που φανταστήκαμε, ελπίσαμε, πιστέψαμε».
Και λέω: Τα λόγια των καλών ηθοποιών, σίγουρα τα διάβασαν εκατομμύρια αναγνώστες, του 78/χρονου συγγραφέα όμως, ελάχιστες εκατοντάδες. Κι αυτό κάτι αξιόλογο σημαίνει…

Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2014

απόσπασμα από το 15/χρονο ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο


2013-01-05 (476)

 ? Η ερώτηση ήταν: Τι πιστεύετε πως εκφράζει μέσω της Τέχνης ο  Άνθρωπος;

Μια πρόταση του πως θα έπρεπε να είναι ο Κόσμος, εμείς. Ένα παράπονο, μια απορία, έναν θυμό, μια εξέγερση για το αιματηρό, το άλυτο αίνιγμα της ύπαρξης. Ένα όνειρο ενότητας, αγάπης μέσα στον εφιάλτη του ζην. Μια Ελπίδα…

Είδα στο σκοτάδι των ματιών τους κάτι σαν φως…