free 22-23/10/13 σε ώρες ΗΠΑ (το πρώτο βιβλίο από τα 3 μόνο για την 22/10

http://www.amazon.com/Diamandis-Florakis/e/B009Z0IEZE

Τράπεζα Ιδεών.

https://www.facebook.com/#!/groups/173453549512052/

Κατάθεση ιδέας στην Τράπεζα Ιδεών Nο: 2

Ψηφίζουμε μόνο εκείνα τα κόμματα (και τους Δημάρχους) που κάθε μήνα θα μας γνωστοποιούν:

1^ον: Τον αριθμό των προσλήψεων προσωπικού τους στις διάφορες υπηρεσίες και γιατί αυτές ήσαν αναγκαίες. Αλλά και των αποχωρούντων για διάφορες αιτίες (συνταξιοδοτήσεις, αποχωρήσεις, απολύσεις).

2^ον: Τα δάνεια που συνάπτει το κράτος και τους λόγους που αυτά είναι αναγκαία.

3^ον: Για ποιες ομάδες, συντεχνίες συνεχίζουμε να πληρώνουμε φόρους (τους λεγόμενους υπέρ τρίτων) και γιατί.

Αν αυτά τα είχαμε απαιτήσει εδώ και 30 χρόνια που η χώρα μας χρεωνόταν κυρίως για να πληρώνουν τα κόμματα την εκλογική τους πελατεία, σήμερα δεν θα θρηνούσαμε χιλιάδες αυτοκτονίες, και 1.400.000 ανέργους του ιδιωτικού τομέα για τους οποίους οι αίτιοι χύνουν υποκριτικά δάκρυα. Δεν θα χρεώναμε τις επόμενες γενιές, τα παιδιά μας με όσα είναι καταδικασμένα να ξεπληρώσουν.

Τέλος: Αν η πάρα πάνω ιδέα είχε διατυπωθεί και υλοποιηθεί πριν 30 χρόνια η πατρίδα μας δεν θα ήταν μια θλιβερή χώρα με θρυμματισμένη κοινωνική ενότητα, στην οποία, όποια συντεχνία, ομάδα, όποιο άτομο μπορεί να λεηλατήσει προνόμια το έχει ήδη κάνει χωρίς αιδώ, χωρίς συνέπεια.

22/10/13 (ώρα ΗΠΑ) free και τα 3 e-books

http://www.amazon.com/Diamandis-Florakis/e/B009Z0IEZE

τα πάντα για μένα εδώ:
http://wiki.redworlds.gr/tiki-index.php?page=%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82+%CE%A6%CE%BB%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

Το τέλος από "ΤΑ ΓΟΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ"

Καλοκαίρι. Δειλινό. Εναν χρόνο μετά.

Το κόκκινο σώμα του ήλιου βυθίζεται γορ­γά στα ήσυχα νερά του Κόλπου. Τα γλαροπούλια διαγράφουν κύκλους πάνω από ένα ψαροκάικο και κάποια δελφίνια ταξιδεύουν προς τη Δύση αφήνο­ντας πίσω τους ήχους, περίπου, ανθρώπινους. Η Κατερίνα μου κάτι συζητάει με τον γέροντα που τους φέρνει χαμόγελα. Ο Ρήγας δίπλα μου παίζει ένα άγνωστο παιχνίδι με τα βοτσαλάκια της ακτής. Ο Αντρέας που και που πιάνει απαλά την κοιλιά της γυναίκας του Ροζίτας που περιμένει παιδί. Η Παυλίνα φέρνει βόλτες με τον Δόση που δείχνει να την ακούει μαγεμένος. (Επέστρεψε θεραπευ­μένη η Παυλίνα από την Αμερική. Ο Δόσης εκ­πλήρωσε την υπόσχεσή του για την καταβολή των εξόδων θεραπείας της, και τώρα ζούμε όλοι μαζί στη βίλα, η οποία, με χρήματα του Δόση, ανήκει σε όλους μας). Κι εγώ, ξαπλωμένος στην άμμο, ν’ απολαμβάνω όλα αυτά τα μικρά θαύματα, μέσα στο μεγάλο και ανεξήγητο μη Τίποτα του Κόσμου (κατά την ρήση του γέροντα που αφορούσε τον ο­ρισμέ της έννοιας του Πραγματικού) που αποτελεί και το θαύμα των θαυμάτων. Γιατί, όπως μου εξή­γησε ο σοφός γέροντας, κατά την ακραία συνέπεια του νόμου της αιτιότητας που αιχμαλωτίζει τον νου μας, μόνο το Τίποτα έπρεπε να υπάρχει. Κι αφού σίγουρα υπάρχει το κάτι του Κόσμου, το μέγιστο παράλογο της ύπαρξης του Θεού, είναι η μόνη λογική εξήγηση, η μόνη αιτία της απτής ύ­παρξης του Κόσμου και του Θεού.

Ομολογώ πως φορές φορές, η λογική του γέροντα γλιστρά σαν υδράργυρος μέσα από τον νου μου. Αλλά, επειδή ο γέροντας μου είπε πως μπορώ να φτάσω στο ίδιο συμπέρασμα, στον Θεό και από τον δρόμο που έδειξε η ιστορία με τον Ρήγα (είναι πιο σύντομος, πιο απλός, μου είπε ό­ταν εξακρίβωσε πως δεν ήταν κι εύκολο να με κά­νει λίγο φιλόσοφο) όταν μπερδεύομαι, όταν τα βρί­σκω σκούρα με τις αφηρημένες σκέψεις, ανακα­λώ στη μνήμη μου τα μάτια του Ρήγα το θαύμα του και τότε τα πάντα φωτίζονται μέσα μου.

Ζήσαμε μία τρομερή ιστορία όλοι μας. Τε­λικά, οι άγιοι του εργαστηρίου δεν βγήκαν ανάμεσά μας. Ο Μπελιμπασάκης μου είπε πως οι αμερικάνοι εξουδετέρωσαν, στο παρά πέντε, μία μυστι­κιστική οργάνωση που είχε απλώσει τα πλοκάμια της παντού και η οποία, βελτιώνοντας την ανακά­λυψη της οργάνωσης του Δόση, προετοιμαζόταν για να μολύνει ολόκληρη την ανθρωπότητα με τε­χνητούς ιούς αγιότητας (που θα εξαφάνιζαν τα ε­πιθετικά γονίδια και θα πολλαπλασίαζαν τα αλτρουιστικά), με σκοπό να προκαλέσει τη συντέλεια! Τρομεροί καιροί. Τρομεροί άνθρωποι. Τρομερά έρ­γα!

Μου είπε ακόμα ο Μπελιμπασάκης πως ο ισχυρισμός των αμερικάνων (ότι η τεχνογνωσία κα­τασκευής του υπερόπλου δεν βρέθηκε) ήταν αλη­θινός. Δεν μπορώ να ξέρω που στηρίζει ο Μπελιμπασάκης τα όσα λέει, αλλά και αναληθής να εί­ναι ο ισχυρισμός των αμερικάνων, καθόλου δεν α­νησυχώ για τη χρησιμοποίηση ενός όπλου που θα μόλυνε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Υπεράνθρω­πους στο σώμα σίγουρα θα κατασκευάσουν. Αγί­ους, ψυχούλες όμως ποτέ. Ελάχιστοι θα τολμού­σαν να σπάσουν τους αιματηρούς νόμους της τρο­φικής αλυσίδας, ενεργοποιώντας έτσι τη Συντέλεια. Άραγε, οφείλεται αυτό στην αβεβαιότητα που εκ­πέμπει το Επέκεινα; Στην πίστη πως μόνο διασχί­ζοντας τους αιματηρούς δρόμους της Ύπαρξης υ­λοποιούμε με φυσικότητα, και όχι τεχνητά, την ου­τοπία της Αγάπης;



1994 το ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ σε ηλεκτρονική έκδοση



ΤΡΑΠΕΖΑ ΙΔΕΩΝ...

Αν είστε στο FB δείτε εδώ: https://www.facebook.com/

απόσπασμα από το ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο.

2013-10-21 (435)

Ø Μια απορία που θα μπορούσε να είναι και πρόταση: Γιατί το πιο αθώο τμήμα του ελληνικού λαού, το μη συντεχνιακό, μη κρατικοδίαιτο, το μόνο αξιοκρατικά προσλαμβανόμενο, εργαζόμενο, το λιγότερο αμειβόμενο, προστατευόμενο, αυτό που δεν έκλεψε εκβιάζοντας κανένα προνόμιο πληρώνει με 1.400.000 ανέργους το έγκλημα όλων των κομμάτων, τα οποία άμεσα ή έμμεσα χρέωναν την χώρα με δάνεια για να καλοπληρώσουν την πληθωρική εκλογική τους πελατεία που συνεχίζουν να προστατεύουν, δεν σκέφτεται να ιδρύσει μέσα από τα σπλάχνα του ένα δημοκρατικό κόμμα το οποίο θα έχει κύριο σκοπό την δίκαιη λειτουργία του κράτους μας που έχει μηδενική κοινωνική συνοχή και αλληλοσπαράσσεται, λεηλατείται από τις διάφορες ισχυρές συντεχνίες, ομάδες και άτομα και οδηγείται στην καταστροφή;