ένα νέο ηλεκτρονικό περιοδικό.

https://issuu.com/subtales/docs/subtales__5?e=0



απόσπασμα από το ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο

2013-09-20 (423)

Ø Βλέπω, νιώθω μια θλιβερή εικόνα, μέσα στην οποία αθροίζεται ο βίος όλων μας, να εκπέμπει η πατρίδα μου (και ο πλανήτης) με πολλές γκρίζες και ακόμα περισσότερες μαύρες περιοχές και ελάχιστες φωτεινές. Είναι θηριώδης ο αντίπαλος (οι όροι της ύπαρξης) με τον οποίον παλεύουμε. Και είναι νίκη να αυξήσουμε έστω και λίγο τις φωτεινές περιοχές.

Διαβάστε τον Καστοριάδη...

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=530904

νέα στοιχεία...

για τα έγα μου:

http://diamflorakis5.blogspot.gr/?view=sidebar#!/2013/08/blog-post.html

ένα τηλεγράφημα...

Τηλεγράφημα προς τις Συντεχνίες: Τώρα (χωρίς τα δανεικά) υποχρεωτικά θα ζούμε με αυτά που παράγουμε (μείον τα δάνεια και οι τόκοι τους). Κι αυτά που παράγουμε δεν αρκούν για να παραμείνουν αλώβητα τα όσα σας χάρισαν, αρπάξατε εκβιαστικά. Η στάση σας, είναι προσβολή για το 1.403.000 ανέργους, που κανένας από αυτούς δεν υπήρξε υπεράριθμος, διορισμένος με ανταλλαγή την ψήφο του, επίορκος, κοπανατζής, αντάξια αμειβόμενος για τις υπηρεσίες του. Οι περισσότεροι από σας νόμισαν πως σοσιαλισμός είναι το τι θα αρπάξεις από το κοινωνία και όχι το τι θα προσφέρεις. Η συντεχνία των πολιτικών, για να έχει την ψήφο σας, δανειζόταν για να σας αμείβει πάνω από τις δυνατότητες του κράτους χρεώνοντας και τους πολίτες του ιδιωτικού τομέα ο οποίος δεν πήρε ούτε ένα ευρώ από αυτά τα δάνεια. Κάποιοι σας υπόσχονται πως όταν θα έρθουν στην εξουσία θα σας επιστρέψουν τα όσα χάσατε. Αναρωτηθήκατε που θα τα βρουν, πριν τους πιστέψετε; Συνεχίστε να ανοίγετε τρύπες στο πλοίο της χώρας που είναι ήδη μισοβουλιαγμένο, και τότε να είστε σίγουροι πως θα πληρώσουμε αυτό που είμαστε: Μια κοινωνία μηδενικής ενότητας.

για πλανητικούς αναγνώστες...

http://www.amazon.com/Diamandis-Florakis/e/B009Z0IEZE

απόσπασμα από το ηλεκτρονικό μου ημερολόγιο.

2013-09-16 (422)

Είχαν μπερδευτεί από τους τίτλους κάποιων βιβλίων μου, οπότε αναγκάστηκα να (ξανά) πω: Πιστεύω, βιώνω μόνο την υπαρξιακή αναρχία που στρέφεται ενάντια στους «όρους της ύπαρξης» που έχουν πλάσει το ον φονικά ενάντιο στα άλλα όντα. (αυτή η πίστη είναι η τέλεια μορφή της Αγάπης). Θεωρώ τις άλλες μορφές αναρχίας παιδικές ασθένειες που στοχεύουν σε λάθος στόχους.