ανοιχτο ηλεκτρονικο ημερολογιο ενος συγγραφεα/παράρτημα

Παρασκευή 28 Ιουνίου 2013

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο.

2013-06-28 (402)

Συνέχεια του ημερολογίου με αποσπάσματα από την ΕΣΧΑΤΗ ΑΝΑΡΧΙΑ:

. (Ένας αξιοκρατικός φασισμός είναι η αγάπη, ο έρωτας, όταν δεν είναι γενικός, δεν αφορά όλους και όλα. Το σύνδρομο του Δον Ζουάν, μπορεί να ’ναι μια, κάπως, δημοκρατική εκδήλωση αγάπης).

( Είναι γνωστό πως ο πόνος παράγει, προάγει, προσανατολίζει τη σκέψη. Η αναζήτηση περνά, αναγκαστικά μέσα από τους δρόμους του).

Ναι, χωρίς υπερβολή, είχα γίνει πομπός ευτυχίας και καλοσύνης. Και δέκτης. Αν και το σωστότερο θα ’ταν να πω πως ήμουν ένας αναμεταδότης όλων αυτών των συναισθημάτων, μια και ο αρχικός πομπός μου ήταν άγνωστος.(Αλήθεια, γιατί αυτό δε συμβαίνει και με τον Θεό; Πού στην οργή διαχέεται η καλοσύνη του υπέρτατου Όντος;)

αποσπασμα απο το ηλεκτρονικο μου ημερολογιο

2013-06-28 (401)

Σκέφτομαι αυτό που γράφω στην Έσχατη Αναρχία (2007): (Τ’ ατέρμονο του χωροχρόνου, αναμφίβολα, περιέχει τη δυνατότητα ύπαρξης του απρόβλεπτου, του παράλογου, ακριβώς γιατί είναι ατέρμονο, γιατί ο εαυτός του είναι, κυρίως, η προσωποποίηση του αντιλογικού, του απρόβλεπτου. Καθαρά λογικό είναι μόνο το Μηδέν. Είναι παράλογη η ύπαρξη του Κόσμου, γιατί αυτή η ύπαρξη προϋποθέτει τον απόλυτο παραλογισμό: την αυτοαιτία της Ιδέας, ή της Ύλης.

Πρόβλεψη: Θα ’ρθει καιρός που κάποιοι θα δουν αποτέλεσμα χωρίς αιτία, και θα βλέπουν σωστά. Και άλλα παρόμοια...).

Απόσπασμα από την ΕΣΧΑΤΗ ΑΝΑΡΧΙΑ

(8ο βιβλίο της 11/λογίας):

. (Τί θα συμβεί αν στο Αίνιγμα της ύπαρξης, αντιπαραθέσουμε το αίνιγμα της δικιάς μας αδιαφορίας; Πώς το Αίνιγμα του Κόσμου θα λύσει το δικό μας αίνιγμα; Πώς το μέγιστο θα χωρέσει στο ελάχιστο. Και ποια σημασία μπορεί να ’χει ένα αίνιγμα χωρίς τους λύτες του; Το πάω πιο κάτω: Η δημιουργία είναι ένα δώρο του Δημιουργού στον εαυτό του, κυρίως. -Κάπου μέσα σ’ αυτή τη φράση υπάρχει ένα κλειδί της ιστορίας μου-).